فوریه 2026

نمی‌دانم چرا، اما از همان لحظه‌ای که از خانه بیرون زدم، یک چیزی در دلم می‌لرزید. نه از سرما، نه از خستگی… یک لرز درونی، از همان‌هایی که آدم وقتی بغض دارد، وقتی چیزی در دلش گیر کرده و نمی‌داند چیست، حس می‌کند.
قدم‌هایم مرا کشاندند سمت خیابان شریعتی، نزدیکی بازارچه خراطان، بی‌هدف، بی‌برنامه، فقط برای اینکه شاید کمی از این سنگینی خلاص شوم. اما هنوز چند قدم نرفته بودم که فهمیدم اشتباه کرده‌ام.  خیابان…  دیگر خیابان نبود. 

جنبش اجتماعی ایران امروز میان دو جریان تمامیت‌خواه گرفتار شده است: از یک‌سو نظام حاکمی که حفظ قدرت را به هر قیمتی دنبال می‌کند و از سوی دیگر بخشی از اپوزیسیون که برای رسیدن به قدرت، همان منطق حذف و انحصار را بازتولید می‌کند. این دوگانه، چالش اصلی پیش‌روی جنبش‌های اجتماعی در ایران معاصر است.

ما از همه نیروهای آزادی‌خواه دعوت می‌کنیم در راهپیمایی ۱۴ فوریه در بروکسل که توسط نیروهای چپ و جمهوریخواه سازماندهی شده است، شرکت کرده تا با اتحاد، صدای رسای مردم ایران باشیم و بر حق آنان برای آزادی، دموکراسی و دادخواهی تاکید کنیم.

امروز ۴۷مین خجسته سالگردانقلاب آزادیخواهی و عدالتخواهی، ضد استبدادی ، ضد دیکتاتوری۲۲ بهمن۱۳۵۷ است.   این روز را با افتخار قدر بداریم و از آن تجارب گرانبها در راستای انقلاب نوین آزادیبخش ، کثرتگرا ، دمکراسی و عدالتخواه در سرزمینمان ایران استفاده نماییم .

شب چهلم عزیزان کشته‌شده را می‌توانیم به اشکال ابتکاری، در سطح محلی، شهری و ملی، به فرصتی برای همراهی با خانواده‌ها تبدیل کنیم و نگذاریم آن‌ها تنها بمانند. اگر نیاز به کمک دارند،  یاری رسانی بکنیم و نگذاریم هیچ‌کس با داغ خود تنها بماند.

جمهوری اسلامی ، در چهار دهه‌ی گذشته، بارها و بارها نشان داده است که نوجوان را نه به‌مثابه شهروند، بلکه به‌عنوان تهدید می‌بیند. نوجوانی که باید حامل رؤیا، آموزش و خلاقیت باشد، در منطق این حکومت بدل می‌شود به «دشمن بالقوه»؛ بدنی که می‌توان بر آن شلیک کرد، صدایی که باید خاموش شود .

مطالب این شمارە:
تحولات بعد از سرکوب خیابانی جنبش انقلابی دی ماە و ضرورت تشکیل آلترناتیو دمکراتیک - صادق کار
منشاء های تاریخی فقر در کشورهای در حال توسعه - فصلی از کتاب راهنمای آکسفورد در بارۀ فقر و جامعه بخش ششم - سامبیت بهاتچاریا
مبارزات کارگران، دیروز، امروز و چشم اندازها - بهروز فدایی
قدرت کارگر فاقد تشکل برای چانە زنی در حد صفر است - صادق
نئولیبرالیسم در ایران - بهروز فدایی

بیش از دو دهه است که مذاکرات هسته‌ای بین ایران و ایالات متحده یکی از دشوارترین مسائل در سیاست جهانی بوده است. این مباحث نه تنها مربوط به برنامه هسته‌ای ایران بود، بلکه منعکس کننده رویارویی عمیقی بر سر برداشت واشنگتن از نقش ایران در ساختارهای سیاسی منطقه‌ای و جهانی نیز بود. همانطور که تاریخ نشان می‌دهد، ایالات متحده اغلب فشار، تهدید و اجبار را به جای پذیرش واقعیت‌های ژئوپلیتیکی انتخاب کرده است. این رویکرد تنها به بی‌اعتمادی و بی‌ثباتی دامن زده است.