امسال در شرایطی به پیشواز چهارمین سالگرد خیزش انقلابی ژینا میرویم که از یک سو تهدیدهای جانی، فشارهای اقتصادی و ویرانیهای ناشی از جنگ، زندگی میلیونها نفر را بهشدت تحت تأثیر قرار داده و از سوی دیگر، جمهوری اسلامی با تشدید سیاستهای سرکوبگرانه، افزایش بیسابقه اعدامها و استفاده از اتهاماتی چون «جاسوسی» و «تهدید امنیت ملی» میکوشد صدای جنبشهای مردمی و مخالفان سیاسی را خاموش کند.
همزمان، نیروهای راستگرا و اقتدارطلب در داخل و خارج کشور، که در پی بازتولید اشکال کهنه استبداد، وابستگی و تبعیضاند، تلاش میکنند با مصادره جنبش «زن، زندگی، آزادی»، محتوای رهاییبخش و مترقی آن را تهی کرده و آن را در چارچوب منافع سیاسی و طبقاتی خود بازتعریف کنند .
زن، زندگی، آزادی خیزشی بود که با محوریت زنان و در پیوند با مبارزات اقشار، ملیتها و گروههای به حاشیه رانده شده و تحت ستم، از کردستان تا بلوچستان ، خوزستان تا آذربایجان و با همراهی کوییرها، مهاجران و کارگران تداوم یافت. این جنبش افقهای تازهای پیش روی مبارزات مردم ایران گشود و رهایی از حجاب اجباری را بهعنوان یکی از ابزارهای دیرپای سرکوب و سلطه بر زنان، به یکی از محورهای مبارزه بدل کرد و در کنار آن، خواست پایان دادن به سرکوب سیستماتیک، تبعیض و نابرابری را به مطالبهای سراسری تبدیل کرد.
در چهارمین سالگرد این جنبش، با ادای احترام به جانباختگان و با درود به ایستادگی هزاران بازداشتشده، شکنجهشده و محکوم به اعدام، از جمله روزنامهنگاران زن و فعالان مدنی، تأکید میکنیم که دفاع از جان زندانیان سیاسی، حمایت از کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، که در صد و سی و پنجمین هفته مبارزه اش است، و مبارزه برای لغو مجازات اعدام از ضروری ترین وظایف همه نیروهای آزادی خواه و برابری طلب است.
طبق آمار اخیر سازمان عفو بین الملل در سال ۱۴۰۴، تعداد اعدام شدگان ۲۱۵۹ نفر است که نسبت به سال پیش از آن پنجاه درصد افزایش داشته که بالاترین رقم اعدامها در ۴۴ سال گذشته یعنی پس از کشتارهای دهه ۶۰ بوده است.
از آغاز سال ۱۴۰۵ دستکم ۳۷۸ نفر اعدام شده اند که ۴۸ نفر آنان از زنان بوده اند. بیش از ۶۰ نفر از دستگیرشدگان اخیر نیز در خطر اعدام قرار دارند.
ما بر یک اصل بنیادین تأکید داریم: آزادی و عدالت از مسیر جنگ و میلیتاریسم نمیگذرد. جنگ، شرایط وخیم تری را بر زندگی میلیون ها نفر و از جمله زنان که بسیاری از آنان، دست فروش، سر پرست خانواده و شاغل در کارگاههای کوچک بوده اند، ایجاد کرده و آنان را بیش از پیش در معرض خشونت های پدر - مردسالارانه (چنانکه آمار بالا رفته زنکشی نشان میدهد) قرار داده است.
زنان همچنان از حق خواندن محرومند و در صورت مقاومت در برابر این ممنوعیت، با مجازاتهای سنگینی از جمله شلاق و حبس و اتهامهایی ناروا رو به رو میشوند. از جمله هیوا سیفیزاده، خواننده و مدرس موسیقی سنتی که به اتهام «تشویق به فساد و فحشا» به ۴ سال حبس محکوم شده است. دو زن معترض دیماه در تاریخ ۲۵ اوت امسال هرکدام ۳۱ ضربه شلاق خوردند و ۸ زن با اتهامات سیاسی و عقیدتی به اعدام محکوم شده اند.
ما، ۲۲ تشکل مستقل زنان ایرانی، با تاکید بر حق حیات مردم و زندگی در صلح و عدالت اجتماعی و رهایی از هرگونه خشونت، ضمن حمایت کامل از جنبش«زن، زندگی، آزادی» و دستاوردهایش، راه پیشروی آن را در سازمانیابی مستقل، پیوند میان جنبشهای اجتماعی، تقویت شبکههای مقاومت مدنی و حفظ همبستگی سراسری میدانیم.
زن، زندگی، آزادی
اوت ۲۰۲۶ برابر با ۸ شهریور ۱۴۰۵ ۳۰
امضاها:
انجمن باھم برای سلامتی زنان
انجمن زنان آزاده ایرانی – ایتالیا
انجمن زنان ایرانی دالاس
انجمن زنان ایرانی-آلمانی کلن
انجمن زنان پرتو
انجمن زنان مونترال
جنبش میتو ایران
دایره زنان ایرانی برای ھمکاری جهانی (ICWIN)
زنان برای آزادی و برابری پایدار
زنان کنشگر ایرانی در تبعید- برلین
سازمان حقوق زنان، ایکرو (IKWRO)
سازمان رھایی زن
فمینیسم روزمره
فوروم زنان ایرانی در وین
کلکتیو زن زندگی ازادی رم
کمپین توقف قتلھای ناموسی
کمیته برابری جنسیتی ھمبستگی جمھوریخواھان ایران
گروه اتحاد زنان چپ
گروه زنان شمال کالیفرنیا
گروه مطالعات زنان اورنج کانتی
نھاد دگرباشان ماناو
ھمایش زنان ایرانی ھانوفر
چاپ
افزودن دیدگاه جدید