شنبه ۱۴ تير ۱۳۹۹ - ۴ ژوئیه ۲۰۲۰

گزارش ویژه: "ما را به حساب آورید!(1)"- بخش دهم

فهم نقشه راه – تقویت دموکراسی در ساختار درونی اتحادیه

۱۷ آبان ۱۳۹۸

این مهم است که فراموش نکنیم که راهپیماییها برای قانونی سازی سقط جنین در آرژانتین از جنبش "نه یکی کمتر" #NiUnaMenos بیرون زد که سیصد هزار نفر در مرکز شهر بوئنوس آیرس در زیر پرچم "نه یکی کمتر" خیابان را به تصرف درآوردند و دولت را مجبور کردند نگاه عمقی به روشها و ترتیبات ضروری برای تصویب قوانین بیاندازد که ناظر بر منع "جنایت علیه زنان"، که در سال 2009 از مجلس گذشت، باشد.

انتشار نقشه راه و سرعت بخشیدن به تغییر از طریق جنبش های چندمقطعی و ائتلاف های راهبردی

نمونه آرژانتین

در آن سوی دیگر جهان و در همین سال میلیونها زن در آرژانتین در سراسر کشور و تمام بخشهای اجتماعی جامعه تیتر اخبار جهانی را تصرف کرده و برای قانونی ساختن حق سقط جنین جنبش خود را راه اندازی کردند. گرچه در ماه اوت مجلس سنای آرژانتین بالاخره قانون اجازه برای سقط جنین در چهارده هفته اول حاملگی را رد کرد، جنبش اعتراضی توانست با موفقیت مساله خودمختاری زنان، به ویژه در باره مساله باروری و بهداشت زنان را در سطح جامعه مطرح سازد و به گفتمان اجتماعی تبدیل کند.

آن طوری که آهاندرو آنگریمن، دبیر زنان و برابری امکانات در اتحادیه مرکزی آرژانتین CTA-Autonoma توضیح می دهد، این لحظه تاریخی یکشبه اتفاق نیافتاد: "اتحادیه ما همواره بخشی از جنبش زنان در کشور بوده است. ما بخشی از جنبش ملی برای حق سقط جنین بوده ایم و تنها اتحادیه صنفی ای هستیم که در مبارزه برای حق قانونی و دسترسی به سقط جنین آزاد و تحت کنترل بهداشتی از همان بدو تاًسیس شرکت داشته ایم." و این همه از یک جلسه آغاز شد. وی در ادامه توضیح می دهد: "در آرژانتین، یک اتفاقی افتاد که در جهان بیسابقه بود. در سی و چهار سال اخیر ما زنان یکبار در سال، در ماه اکتبر، دیداری عمومی برای سه روز داشته ایم که در آن به مشکلاتمان بپردازیم." آنچه در سال 1984 با حضور هزار زن آغاز شد امروزه با حضور شصت هزار زن و دختر از همه سنین و اقشار اجتماعی تحت عنوان "نشست ملی زنان" برگزار می شود.

بسیج برای لغو غیرقانونی بودن سقط جنین (که بعدها تبدیل به بسیج برای قانونی سازی سقط جنین شد) دوازده سال قبل آغاز شد و شامل درخواست برای آموزش در باره رابطه جنسی، سکولاریسم در سیستم آموزشی، حق آزادی وسایل پیشگیری از حاملگی و ختم و ممنوعیت خشونت علیه زنان به ویژه جنایت علیه زنان هم هست. مانند جنبش "خشونت علیه زنان، جهانی نیست که ما خواهان آن باشیم!" که وسیله CUT در برزیل به راه افتاده بود و اعتلافی از فمینیستهای برزیل برای جلب توجه به آن در محیطهای کار پیوسته بودند در آرژانتین هم کنشگران فمینیست و اتحادیه های صنفی توانستند لشکری از زنان ایجاد کنند تا خیابانها را به تصرف درآورند و خواست خود را در فضای عمومی فریاد بزنند.

این مهم است که فراموش نکنیم که راهپیماییها برای قانونی سازی سقط جنین در آرژانتین از جنبش "نه یکی کمتر" #NiUnaMenos بیرون زد که سیصد هزار نفر در مرکز شهر بوئنوس آیرس در زیر پرچم "نه یکی کمتر" خیابان را به تصرف درآوردند و دولت را مجبور کردند نگاه عمقی به روشها و ترتیبات ضروری برای تصویب قوانین بیاندازد که ناظر بر منع "جنایت علیه زنان"، که در سال 2009 از مجلس گذشت، باشد. در عین حال خواستار آگاهی دادن در باره مشکلی شده بود که برای مدتهای طولانی به عنوان بخشی از فرهنگ اجتماعی پذیرفته شده بود.

 

* (1)- گزارش کمیته زنان کنفدراسیون جهانی اتحادیه های صنفی

ITUC- https://www.equaltimes.org/IMG/pdf/women_in_leadership_en_final.pdf

افزودن دیدگاه جدید