اپوزیسیون دموکراتیک، عقب است و باید بجنبد

نادر عصاره: واقعیت این است که جنبش‌های اجتماعی اخیر، از جمله «زن، زندگی، آزادی»، از فقدان آلترناتیو دموکراتیک رنج می‌برند. امروز خلا و نبود آلترناتیوی دموکراتیک منجر شده است که بخشی از مردم خسته از سرکوب و بیداد جمهوری اسلامی به برخی جریانات که با دموکراسی بیگانه اند، روی خوش نشان دهند. 

علاقمندیم نظر شما را برای خوانندگان به پیش پیرامون پرسش های زیر بدانیم:    

عبداله مهتدی

دبیر کل حزب کومله کردستان ایران

باید بگویم متاسفانە آلترناتیو مطلوبی وجود ندارد و  هنوز هم، با وجود تلاشهایی کە شدە و میشود، تشتت حاکم است. تنها طرفی کە بەهر دلیل بەخود جرأت دادە و با ادعای رهبری پا بە میدان گذاشتە، آقای رضا پهلوی است. ایشان موفقیت هایی  هم بدست آوردە و توجە  رسانەها و بخشی از مردم داخل را هم بەخود جلب کردە است. اما بەهیچ وجە   دموکراسی و تکثر را نمایندگی نمیکند بلکە دارد مسیر یک اقتدار گرائی مستبدانە را می پیماید. 

البتە کە یک آلترناتیو دموکراتیک و کثرت گرا لازم است، ولی متاسفانە هنوز ارادە واقعی برای ایجاد آن موجود نیست. اینجا دیگر نمیتونید آقای پهلوی را مقصر بدانید. ایشان جنس خود را در بازار سیاست معرفی کردەاند، باید از خود پرسید کالای ما چیست؟ شما نمیتوانید بە برشمردن معایب جنس ایشان بسندە کنید، باید جنس بهترش را بە بازار عرضە کنید .  اپوزیسیون دموکراتیک متاسفانە عقب است و  باید بجنبد.

من موانع را از یک طرف درجا زدن سازمانها و نیروهای سیاسی چپ و دموکرات در  مفاهیم  ایدئولوژیک گذشتە، عدم شهامت   لازم برای عبور از این موانع ایدئولوژیک و سازمانی، و  از طرف دیگر فقدان رهبرانی میدانم کە دارای افق سیاسی وسیع، روشن بینی کافی و شهامت لازم برای پا پیش گذاشتن و تقبل ریسک باشند