دسامبر 2025

اما در این روزها  با بیانیه دانشجویان دانشگاه تبریز علیه ورود وزیر علوم، ایستادگی دانشگاه علوم پزشکی در برابر حضور پزشکیان در مراسم روز دانشجو، و بیانیه های دیگر دانشجویان  به همراه شعارهای دانشجویی نقش‌بسته بر دیوارهای شهرها،  درست در روزی که تصور می‌کردند دانشگاه دیگر توانی برای اعتراض ندارد، بار دیگر ثابت کرد جنبش دانشجویی نه‌تنها نمرده، بلکه در این لحظه‌های حساس تاریخ ایران دوباره توان بازآفرینی خود را  به رخ استبداد کنونی می‌کشد.

...جمهوری اسلامی نه امروز، بلکه از اولین روزهای استقرارش، این سه وظیفه را عملاً انکار کرده است. از همین‌جاست که برانداختن آن نه "انتقام"، نه "خشم"، نه "شعار سیاسی"، بلکه پاسخی منطقی و انسان‌محور به وضعیت یک جامعه زخمی، یک منطقه بی‌ثبات، و جهانی است که بخشا از هزینه‌های این نظام آسیب می‌بیند.

اگر این اصلاحات صورت گیرد، ایران می‌تواند در ۱۰–۱۵ سال آینده از یک بحران ساختاری به سمت پایداری حرکت کند؛ در غیر این صورت بسیاری از دشت‌ها، شهرها و زیرساخت‌ها با آسیب‌های جدی مواجه خواهند شد.

امید هیچ گونه اصلاحی در سیاست‌های حکومتی نیست. حکومت ایدئولوزیک ولی فقیه کمر به نابودی ایران و ایرانیان بسته و در این بین ملیت های غیرفارس در صف نخست قرار دارند.اینک جا دارد که از فعالان فرهنگی و مدنی و مورخان سئوال کرد که آیا تورکمنها قبل از جمهوری اسلامی از نداشتن "عزت و آزادگی و مردانگی" رنج می بردند؟

شرط ایفای نقش تاریخی چپ، تنها از طریق وحدت و همکاری عملی ممکن است. ما زمانی میتوانیم به پراکندگی نیروی چپ پایان دهیم که همکاری‌های عملی را آغاز کنیم، شبکه‌های مشترک ایجاد کنیم، کار مشترک را جایگزین رقابت‌های فرساینده کنیم. باردیگر تاکید میکنم که وحدت چپ در خارج از کشور باید مبتنی بر احترام به اهداف مشترک، مبارزه مشترک و پذیرش مسئولیت‌های عملی و احترام به تفاوت‌ها باشد.

ما باور داریم که رهایی دانشگاه از سایه‌ی امنیتی و بازاری تنها بخشی از مسیر بزرگ‌تری است که جامعه‌ی ایران باید طی کند، مسیر تغییر بنیادین وضعیت موجود از پايان دادن به جمهوری اسلامی و استقرار جمهوری سکولار دمکرات بجای آن می گذرد.

پرویز صداقت − طبقه‌ی متوسط مفهومی مجادله‌انگیز است. بی آن‌که وارد مناقشه‌ی نظری در این زمینه بشویم در یادداشت حاضر تلاش می‌کنیم ضمن ارائه‌ی تعریفی از این طبقه با مرور فرازوفرودهای اقتصادی و سیاسی و اجتماعی این طبقه در ایران معاصر، تصویری تقریبی از سهم طبقه‌ی متوسط در ترکیب طبقاتی در ایران امروز ارائه کنیم

تا زمانی که این ساختار نقد نشود و رنج مردم به امر سیاسی تبدیل نشود، هیچ اتغییرپایداری امکان‌پذیر نخواهد بود و چرخه بحران همچنان ادامه خواهد یافت.

اول کالاها را گران می‌کنند بعد می‌گویند با کالابرگ این گرانی‌ها جبران می‌شود (که البته نمی‌شود) بعد برای پرداخت همین کالابرگ ناچیز، پول و بودجه کم می‌آورند؛ با اعمال یک سیاست جدید، دوباره کالاها را گران می‌کنند و وعده می‌دهند این پول را صرف کالابرگ می‌کنیم؛ چرخه‌ی بی‌پایانی که نتیجه آن تورم بیشتر در اقتصاد و فقر افزون‌تر طبقه‌ی کارگر است.