آه ای پرنده،،،
ای شکوه پرواز،،،
ای شاعر درد،،،
هرگز به عبث نسرودی،،،
شعر انکار انسان را،،،
چه پست وبی خرد آنان،،،
که می هراساندند،،،
وتو مرگ را به سخره می بردی،،،
حتا در واپسین عمر،،،،،،،،
آه ای پرنده،،،
ای شکوه پرواز،،،
ای شاعر درد،،،
هرگز به عبث نسرودی،،،
شعر انکار انسان را،،،
چه پست وبی خرد آنان،،،
که می هراساندند،،،
وتو مرگ را به سخره می بردی،،،
حتا در واپسین عمر،،،،،،،،
افزودن دیدگاه جدید