کارگری

پیداست کە ما خواهان قانون کاری هستیم کە جنبە حمایتی داشتە باشد و حقوق طبقە کارگر را تضمین کردە باشد. هم از این رو مخالفت ما با تعرض ارتجاعیون و سرمایە داری حاکم بە معنی تائید و حمایت از قانون کار فعلی نیست. اما در شرایط کنونی نقطە عزیمت ما برای فراهم کردن زمینە یک قانون کار مترقی هست. قانون کار مصوب ١٣٢٥ بە جهت اینکە از دل مبارزات سازمان یافتە اتحادیە ها و احزاب کارگری وقت بیرون آمدە بود، بسی مترقی تر از قانون کار فعلی بود کە در شرایط اختناق و سرکوب سندیکاها و شوراها و سازمانهای مترقی و از دل کشاکش جناح های حکومتی بیرون آمد

در دو هفتە اخیر کارگران کارخانە ایران خودرو در تهران، تبریز و خراسان اعتصاب کردند. مهمترین خواستە های مشترک کارگران اعتصابی، افزایش دستمزد، قطع اضافە کاری های طولانی و فرسایندە اجباری، اجرای طبقە بندی مشاغل و رفع تبعیضات مزدی و حق تشکل هستند. گفتنی است کە بخش بزرگی از کارگران شرکتهای ایران خودرو پیمانی هستند و بە شدت از تبعیضات مزدی، پاداش و دیگر مزایای شغلی کە علیە آنان اعمال می شود ناراضی و معترض هستند.

حمایت شدید سرمایەداران رانتخوار از حذف ارز ترجیحی و زمینە سازی برای از میان برداشتن آن بە روشنی نشان می دهد کە حذف ارز ٤٢٠٠ تومانی بە سود منافع کدام طبقات و گروە های اجتماعی و بە زیان کدام طبقات و گروەهای اجتماعی تمام خواهد شد. برندە اصلی آزاد سازی قیمتها بدون هر گونە تردید سرمایەداران رانتخوار سوار بر قدرت دولتی و بازندگان آن همان ٦٠ میلیون نفر از جمعیت کشور بە اضافە میلیونها نفری هستند کە بە آنان افزود خواهند شد. جمعیتی کە کە در اثر اعمال این گونە سیاستها دچار چنان فقری شدەاند، کە بدون حمایت معیشتی نمی توانند شکم هایشان را سیر کنند.

شوالیه های کار در 1886-1887، با اعتصاب سراسری اول ماه مه برای 8 ساعت روز در سال 1886 و سپس شورش "هایمارکت" و سرکوب قطعی آن شکست خوردند. متعاقباً تعاونیهای کارگری وابسته به شوالیه های کار نیز توسط ترکیبی از نیروهای نظام سرمایه داری و دولت نابود شدند. این پیروزی نهایی سرمایه داری صنعتی در ایالات متحده و پایان دورانی بود که کارگران صنعتی فکر می کردند می توانند این نظام را از نظر اقتصادی شکست دهند و با ایجاد یک سیستم تعاونی موازی بدیل، از طریق رقابت مسالمت آمیز بر سرمایه داری غلبه کنند. با زوال شوالیه ای کار، جنبش کارگری آمریکا بر پایه ای متفاوت از جنبش اروپایی ادامه یافت.

اقدامات پیمانکار شهرداری کوت عبدالله همگی ضد انسانی، خلاف قانون و فراتر از آن تبهکارانە و مستوجب مجازات است. او بایستی مانند یک دزد و تبهکار بخاطر اعمال تبهکارانە اش محاکمە و مجازات شود. اما تبهکارتر از پیمانکار مدیران و مسئولین نهادهای دولتی امثال ادارە کار، شهردار، استاندار و امثالهم هستند کە بە هر دلیل چشم بر تبهکاری های پیمانکار بستەاند و جلوی تبهکاری های او را نگرفتە و نمی گیرند و یکی از آنان کارگران حق طلب و زحمتکش کە خواهان دادن مطالبات پرداخت نشدە مزدی شان هستند را متهم بە شورشگری و باج خواهی و تهدید می کنند و مانع بر سر راە پرداخت دیون پیمانکار بە کارگران ایجاد می کنند. 

بە گفتە تعدادی از معلمان شرکت کنندە در تجمع های معلمان در شهرهای مختلف کشور استقبال معلمان شاغل و بازنشستە از فراخوان شورای هماهنگی تشکلهای صنفی معلمان برای شرکت در اعتراضات ٢٠ آبان بیشتر از دفعات قبل بودە است. شورای سازماندهی تشکلهای صنفی فرهنگیان با انتشار قطعنامەای بە همین مناسبات بر ادامە اعتراضات تا بە نتیجە رسیدن و عملی شدن خواستە هایشآن تاکید کرد

وعدە اجرای قانون کار کە هموارە از طرف دولتها و کارفرمایان در معرض تعرض و تعدیل قرار داشتە است، توسط وزیر کار یکی از راستگراترین دولتها کە از بنیاد با قانون کار مخالفت ورزیدە و مدافع بی حقوق کردن کارگران و نشاندن مناسبات قرون وسطایی استاد شاگردی بە جای قوانین حمایتی بودە و هستند، بواسطە نگرانی حکومت و دولت از گسترش اعتراضات، رشد آگاهی طبقاتی و سیاسی کارگران و منحرف کردن آنان از مسیر درست مبارزە است

تعاونیهای کارگری در سالهای دهۀ 1830، در واکنش به نابرابریهای ناشی از برآمد سیستم سرمایه داری و فقر و ناتوانمندی همزمان طبقۀ کارگر، به یک جنبش مدرن با رسالت اجتماعی گسترده تبدیل شدند. نخستین سازمان ملی (سراسری) کار، یعنی اتحادیۀ ملی کارگری (National Trades’ Union :NTU) دست به ترویج ایدۀ تعاونیهای کارگری زد. در اوایل دهۀ 1870، مدت کوتاهی پس از خاتمۀ جنگ داخلی، اتحادیۀ ملی کارگری دست به بازسازی جنبش تعاونیهای کارگری زد و رسالت آن را صراحت و تیزی بخشید.

قبل از طرح نقد خودم لازم می دانم همانطور کە در جلسە هم گفتم بگویم بە رغم اینکە سندیکا و اتحادیە را مناسبترین ظرف تشکل می دانم کە پشتوانە تاریخی ١٥٠ سالە دارد و در طول زمان توانستە است خودش را با نیازهای روز انطباق دهد.  با هیچ نوع تشکل کارگری دیگری کە توسط کارگران تشکیل شدە باشد، مشروط بە اینکە مستقل و دمکراتیک باشد و از حقوق کارگر دفاع کند مشکلی ندارم.

اعتصاب و اعتراض در شرکتهای پیمانکاری نفتی همچنان استمرار دارد. در این هفتە نیز بنا بە گزارش کانال تلگرامی "شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی" چند اعتصاب و اعتراض در این شرکتها با انگیزە های کم و بیش همانند رخ داد.

سپردن امر اشتغال و بودجە آن بە کمیتە امداد کە ظاهرا یک نهاد خیریە است و بە سایر نهادهای نامبردە در گزارش حاکی از نداشتن راەکار كارآمد و جدی نگرفتن معضل بیکاری و اشتغال و باز کردن راە انواع سئواستفادە های مالی و سیاسی برای نهادهای وابستە بە حکومت و سپردن گوشت بە گربە است. نهادهایی کە نە سابقە خوبی دارند و نە از تجربە و تخصص لازم برای این امر مهم کە معضل اصلی جامعە است برخوردارند. هیچ یک از نهاد های مذکور در امورات خاص مربوط بە حوزە فعالیت و مسئولیت خودشان موفقیتی کە نداشتەاند هیچ...

اگرچه جنبش تعاونی امروزی دموکراسی محل کار و برابری اجتماعی را با قوت تعقیب می کند، اما در اساس بر تبدیل شرکت‌های بزرگ به تعاونی متمرکز نیست. این همانا جنبش کارگری و اتحادیه ای است – و نه جنبش تعاونی – که بر بنگاه ها و شرکتهای بزرگ تمرکز دارد. در دهه های اخیر این جنبش در امریکا به شدت ضعیف شده است. تنها در صورتی که کارگران موفق به تغییر در قوانین کار شوند، آن گاه برای اتحادیه‌های کارگری در آمریکا این فضا ایجاد خواهد شد تا دموکراسی محل کار در شرکت‌های بزرگ را در دستور کار فوری قرار دهند.

رفتار حکومت و دولت با کارگران ملهم از نگاە استثمار گرانە طبقاتی تحقیرآمیز آنان نسبت بە عدالت اجتماعی و حقوق و معیشت زحمتکشان است. آنان حق هیچ کس را داوطلبانە بە او نمی دهند. باید حق داشتن مزد و معیشت شایستە را از آنان با مبارزە گرفت. هم از این رو تنها راهکار موثر برای افزایش واقعی دستمزد سازماندهی اعتصابات و اعتراضات و گسترش آنها تا سطح اعتصاب عمومی و نافرمانی مدنی است. سیاست چانە زنی و التماس و در خواست از مسئولین دولتی کە علی خدایی ها و تشکلهای حکومتی دنبال کردە و می کنند تا کنون هیچ نتیجەای نداشتە و از این پس هم نخواهد داشت.

هزینە درمان پس از افزایش سهم بیمە شدگان و تعرفە های پزشکی و گران شدن دارو، بخش زیادی از حقوق های ناچیز بازنشستگان را می بلعد. تامین هزینەهای سرسام آور پزشکی بە واقع برای بسیاری از بازنشستگان ناممکن گردیدە و آنان مجبورند با درد بیماری دوران بازنشستگی شان را بگذرانند. بسیاری از پزشکان، بیمارستانها و دارو خانە ها بواسطە بد حسابی تامین اجتماعی از پذیرش افراد تحت پوشش بیمە ای امتناع می ورزند و هزینە در مان در بیمارستانهای خصوصی آنقدر سنگین است کە کمتر کسی از بیمە شدگان توان پرداخت آن را دارد

نە دولت و نە مجلس هیچ کدام راە کار کارآمدی برای پاسخ دادن بە نیازهای مردم و بحرانهای موجود ندارند. نتیجتا بحران های موجود تشدید می شوند و نارضایتی و اعتراضات اجتماعی دامنە پیدا می کنند. رسالت و سرمایە داران و تجار کە تنها بە سود خود می اندیشند، از دولت و حاکمیت یکدست پشتیبانی کردە و می کنند، چون تا کنون امتیازات زیادی از دولت رئیسی گرفتە و می خواهند در ازای حمایتی کە از او می کنند امتیازات بیشتری بگیرند. بنا بر این آنچە برای آنان گشایش محسوب می شود برای مردم نادار و تهی دست فلاکت و انسداد است

جنبش تعاونی یکی از نخستین جنبشهای اجتماعی در دوران مدرن است، که در دورۀ آغازین انقلاب صنعتی ریشه زده و یکی از اجزاء جدائی ناپذیر جنبشهای اولیۀ کارگری بوده است. امروزه جنبشها برای تعاونیهای کارگری، دموکراسی محل کار، و "بنگاه های اجتماعی" در سراسر دنیا در حال تجدید حیات اند. جنبش تعاونی کنونی و در آیندۀ نزدیک مقدمتاً در عرصه هائی فعالیت دارد که سیستم شرکتهای بزرگ [خصوصی] نمی تواند و نمی خواهد در آن عرصه ها عمل کند. تعاونی ها می توانند زندگی شرافتمندانه ای را برای میلیون ها انسان فراهم کنند،

با این اوصاف اینگونە ترفندها اگر اگر چە ممکن است اختلال موقتی جزئی در روند تشکل یابی کارگران بوجود آورد اما قادر نیست روند جاری را متوقف یا بە انحراف بکشاند. شوراهای اسلامی اصلاح ناپذیر هستند. خواست کارگران و مزدبگیران پایان دادن بە سرکوب سندیکاها و تشکلهای مستقل، آزادی بی قید و شرط فعالین زندانی و دست برداشتن رژیم از دخالت در امور سندیکاها و اجرای بی چون و چرای مقاولە نامە های  ٨٧ و ٩٨ سازمان بین المللی کار است.

تعداد اعتصابات و اعتراضات کارگری همچنان در حال افزایش اند. در این هفتە نیز بر شمار و تنوع اعتراضات افزودە شد.نارضایتی و اعتراض دیگر محدود بە کارگران و معلمان و بازنشستگان نیست. بە واقع همە مزد و حقوق بگیران از وضعیت معیشتی و شرایط کار و زندگی شان ناراضی هستند. آنقدر ناراضی و معترض کە دیگر نمی خواهند تن بە سکوت بدهند. مهمترین مانع کە دستاوردهای اعتراضات را محدود می کند، نبود هماهنگی و انسجام میان اعتراضات بە خاطر نبود تشکلات هماهنگ کنندە و جهت دهندە بە اعتراضات است.

تعیین دستمزد مسئلەای است کە بایستی توسط مذاکرە میان اتحادیە های کارگری و کارفرمایی مشخص و نتیجە آن بە صورت قرادادهای دستە جمعی کار درآمدە و اجرای آن از هر دو سو تضمین شدە باشد. در این صورت است کە می توان سطح دستمزدها را بالا برد و کارفرمایان نخواهند توانست مانند دستمزد مصوب شورای عالی کار آن را زیر پا بگذارند.

راه حل تعاونی در همه جا می تواند مولد سطح بالاتری از رفاه بیشتر اجتماعی – اقتصادی برای اعضای خود گردد و در عین حال بر نارسائیها و شکستهای بس مهم بازار غلیه کند. به عبارت دیگر تعاونیها و انواع سازمانیابیهای تعاونی می توانند تأثیر مثبت وسیعی بر اقتصاد داشته باشند و در عین حال موجب بهبود قابل توجه زندگی اجتماعی و روحی اعضاشان باشند. منافع مادی و غیرمادی پیوندی دیالکتیکی با هم دارند. این واقعیت در نوشته های رایج غالباً به حاشیه رانده می شود.

نمادها ی مقاومت را می شود تحت فشار قرار داد بە زندان برد و شکنجە کرد، در تاریکی شبانە چون لشگر سیاهی بر آنان یورش برد، اما تاثیر و کارکرد آنان را نمی توان خنثی کرد. آنان مرعوب و مغلوب ناشدنی و ماندگار در وجود مردم و جنبشها باقی می مانند. اینکە برای دستگیری آنها شب را انتخاب میکنند، اینکە نمی توانند حتی در زندان جلوی زبان آنان را بگیرند، خود بخشی از تاثیرات نمادهای مقاومت هستند. وقتی برای ربودن یک زن جوان یک لشگر تفنگچی حرفەای اعزام می کنند، هم نشانە وحشت و ضعف آنهاست و هم برای دهشت افکنی در میان مردم است. ابلهان فکر می کنند می توانند با دهشت افکنی و قدرت نمایی کاذب از مردم زهر چشم بگیرند و گویا می توانند...

تظاهرات معلمان و فرهنگیان در روز ٢٢ مهر در ٥٥ شهر و ٢٢ استان با  شرکت معلمان و فرهنگیان بطورگستردە و همزمان برگزار شد. در این تجمعات کە با فراخوان شورای هماهنگی تشکلهای معلمان برگزار شد معلمان بار دیگر خواستار تصویب و اجرای رتبە بندی کامل، همسان سازی حقوق بازنشستگان و افزایش حقوق معلمان و بازنشستگان تا سطح بالای خط فقر و آزادی معلمان زندانی شدند.

مگر کسی در حکومت و در اپزوسیون بود کە ظهور ناگهانی و غافلگیرانە جنبش ٨٨، دی ٩٦ و خیزش آبان ٩٨ را در مقاطعی کە رخ دادند پیشبینی کند؟همە اینها یکی بعد از دیگری و دومی و سومی رادیکالتر از اولی اتفاق افتاد. خیزش یا انقلاب بعدی هم با وجود این حکومت فاسد و جنایتکار محتملتر از آن ایام است و با مطالباتی رادیکالتر از سە جنبش و خیزش قبلی از راە خواهد رسید . در چنین اوضاعی اگر مردم طغیان نکنند، چە کار ناکردە دیگری ماندە کە باید بکنند!

تعاونیهای مصرف حتی اگر نتونند از نظر عرضه و قیمت کالا موفقتر از شرکتهای خصوصی عمل کنند، اما با ایجاد احساس تعلق یا اجتماع (انسجام اجتماعی) در اعضای خود، می توانند رضایت بیشتر آنها را فراهم آورند. این نوع انسجام اجتماعی و احساس هویت و همذات پنداری با تعاونی، می تواند از تعاونی در برابر نیروهای بازار "محافظت" کند و به آن اجازه می دهد قیمت های بالاتری رابه ازای محصولاتی با کیفیت نازلتر عرضه کند.

این شرکتها بواسطە سودهای سرشاری کە بابت واسطە گری و دلالی بە جیب می زنند و بخاطر اینکە غالبا بە طرفداران رژیم و مسئولین حکومتی وابستە و مرتبط هستند، بە آسانی حاضر بە از دست دادن موقعیت خود نیستند. حکومت هم از آنها و قانون شکنی ها و استثمارگری مضاعف صاحبان آنها دفاع می کند. بهمین جهت اقداماتی هم کە تا کنون برای ظابطە مند کردن آنها در اثر فشار اعتراضات کارگران در ظاهر شروع شدە نیمە کارە...

اعتصاب کارگران مس سونگون پس از موافقت کارفرما با مطالبات کارگران معترض پس از ٢ روز پایان یافت و کارگران پس از گرفتن تعهد از صاحب شرکت پیمانکار مبنی بر پرداخت مزد و مزایای برابر با کارگران مس سرچشمە بە سر کار برگشتند. توافق بە عمل آمدە قرار است از ماە مهر بە اجرا درآید. اگر کارفرما بە توافق اش با کارگران پایبند بماند این یک پیروزی و پیشرفت قابل ملاحظە برای کارگران پیمانی این شرکت است کە از اساس 

اعتراضات را با دادن وعدەهای کاذب، افزایش سرکوب و وحشیگری و بە قتل رساندن مبارزان زندانی و سانسور و اعمالی از این قسم  نمیشود فرونشاند. مردم تا کنون نشان دادەاند کە می خواهند حقوق غصب شدە شان را بە طرق متمدنانە از حکومت فاسد و جنایتکار پس بگیرند و بنیاد بی عدالتی و استبداد را از کشورشان ریشە کن نمودە و نظم دمکراتیک و پیشرفتەای را جایگزین آن کنند. طبیعی است کە اگر از اعتراضات مسالمت آمیز نتیجە نگیرند خواە ناخواە طولی نخواهد کشید کە این اعتراضات بە قیام های بیداد برافکن سرکوب ناپذیر تبدیل شوند. نان یکی از نیاز های حیاتی انسان است

به دلایل گفته شده اغلب تعاونیهای کارگری در پی بحرانهایی ایجاد می شوند که در اثر آنها شرکتهای سنتی در آستانه ورشکستگی و تعطیلی قرار می گیرند. در نبود تعاونی کارگران بیکاری، اسقاط شبکه های اجتماعی و مشاغل نادلخواه به نرم تبدیل می شوند. اگر محیط و سیاست تعاونیهای کارگری تولیدوری را افزایش دهد و مشوق به کارگرفتن تغییرات تکنولوژیکی باشد، در شرایطی که شرکتهای سنتی از نظر اقتصادی ناکارآمد و در برابر فناوری پیشرفته مقاوم بوده اند، تعاونی ها می توانند موفق باشند.

از سوی دیگر بحث ها و تلاشها و هم اندیشی ها در میان فعالان واقعی و مستقل کارگری کە خوشبختانە مدتی است متاثر از تجربیات عملی در مسیر درستی قرار گرفتەاند برای تشکل یابی مستقل ادامە دارد. با وجود برخی تفاوت نظرها میان آنان اما همە نظرات موجود برسر استقلال تشکل از هر نوع آن بە عنوان پرنسیپ اتفاق نظر دارند. و این همان نکتەای است کە مرز میان فعالین مستقل با تشکلهای وابستە را مشخص می کند. اگر چە سندیکا از نظر ما تا کنون شناختە ترین و با سامان ترین ظرف تشکل بودە است و تجربەای تاریخی و آزمودە شدە و پردوام است، با این همە نباید گذاشت اختلاف نظر بر سر ظرف تشکل بین ما شکاف ایجاد کند. تنوع تشکل را فعلا بە شرط استقلال بپذیریم و بگذاریم تا تجربە حرف آخر را بزند!

حکومت کە قبلا عدە زیادی از فعالان تشکلهای صنفی  معلمان را زندانی و عدە بیشتری را تهدید و تعلیق کردە بود، نتوانست مانع از برگزاری این حرکت سراسری گردد روز بعد از تظاهرات با بازداشت عزیز قاسم زادە سخنگوی کانون صنفی فرهنگیان استان گیلان، نشان داد کە حاضر نیست بە خواستەهای بە حق یک میلیون فرهنگی گردن نهد. با این همە یقینیا نمی تواند همچنان بکلی بە رویە تا کنونی خود ادامە دهد. زیرا با یک جنبش فراگیر و سازمان یافتە نیرومند از افراد فرهیختە و دانا و آگاە بە حق وحقوق خودمواجە است. معلمان و فرهنگیان مطمعنا مرعوب سرکوبها نخواهند شد و مبارزات شان را ادامە خواهند داد. کما اینکە تا کنون چنین بودە است.

با این اوصاف عقب نشینی دولت و مجلس در مقابل اعتراض سراسری معلمان در حالی کە هنوز چند روز بە عملی کردن آن باقی ماندە تا همین جا نتیجە اعتراضات فرهنگیان و نتیجە سازمانیافتگی نسبی حرکت و بخردی و توانایی رهبران مقاوم و پیگیر و مبارز تشکلهای صنفی مستقل معلمان است. این تشکلها اگر بتوانند موقعیت و دستاوردهای تا کنونی خود در میان معلمان، دانش آموزان و اولیای آنان و همچنین پیوندهای شان با تشکلهای کارگری و اجتماعی را برقرار نگاە دارند و آنها را تحکیم ببخشند، مطمعنا می توانند در گامهای بعدی بە سایر مطالبات شان برسند

در یک تعاونی، هم کارگر-صاحبان و هم مدیر-صاحبان آن انگیزۀ برای کار سخت تر و هوشمندانه تر را دارند؛ کیفیتی که در شرکتهای سنتی غیرتعاونی مفروض است اما واقعی نیست. تئوریهای متداول فرض را بر این می گذارند که طریق سازماندهی یک شرکت تأثیری بر میزان کارائی ایکس آن ندارد. علاوه بر این، تمرکز تعاونیهای کارگری بر بهبود مزایا و شرایط کار کارگران، در عین تلاش برای حفظ اشتغال و حتی افزایش آن، موجب تقویت انگیزۀ آنها برای جذب و توسعه تکنولوژیهای رقابتی است. بنابراین تعاونی های کارگری می توانند در مقایسه با شرکت های سنتی...

دفاع نە از قانون کار فعلی بلکە مخالفت با انجام هر نوع تغییر ارتجاعی در تە ماندە قوانینی ست کە سرمایەداران و مرتجعین

 بهر روی از آنها خوششان نمی آید و می خواهند اگر زورشان برسد آنها را از میان بردارند و یا بە سود منافع خودشان دگرگونە کنند. 

بهمین واسطە بایست قویا با این اقدام مبارزە و سایر کارگران را نیز با خود همراە نمود.

امواج اعتراضات کارگری در این هفتە خروشان تر از پیش شد. تظاهرات متعدد معلمان و فرهنگیان در شهرهای مختلف کە همچنان ادامە دارند، تداوم اعتراض  کارنامە سبز ها با گذشت ٢٠ روز از شروع آن، بازگشت بە اعتصاب شماری از کارگران صنعت نفت  و افزایش شمار اعتراضات کارگران شهرداری ها و از سرگیری دوبارە اعتراضات بازنشستگان فولاد در خوزستان و اهواز، مهمترین رویدادهای کارگری هفتە هستند. وجە مشترک همە این اعتراضات رادیکالتر شدن و عمق یافتن خواستە ها و تمایلات شرکت کنندگان در آنها برای مبارزە تا رسیدن بە مطالبات شان است.

 زمانی کە پای قانون کار در میان باشد، خواهان نابودی آن هستند و خودشان حتی زودتر از مجلس و دولت برای از میان برداشتن آن دست بکار شدەاند و بی قانونی را در موسسات شان برقرار کردەاند. دستمزدها را کاهش می دهند، بە کارگر اجازە تشکیل سندیکا نمی دهند، از کارگر قرارداد سفید امضا می گیرند، حق بیمە و دستمزد کارگر را نمی دهند... اینها کدام یک قانونی هستند؟ سرمایە دار آزاد باشد تا هر جور کە خواست با کارگر رفتار کند، سندیکا و اتحادیە و فدراسیون برای خودش داشتە باشد، بدون ترس از دستگیری و زندان حرف اش را بە کرسی بنشاند، کالاها و اجناس خود را بە هر قیمتی کە خواست بفروشد