کارگری

این موارد البتە تنها نقاط قوت و آموزندە حرکت سراسری معلمان نیستند. موارد دیگری هم وجود دارند کە مطرح خواهند شد. راە کار ها ی موثر و کارآمد مبارزاتی در حین مبارزات تودەای است کە تدریجا کشف و ابداع و بکار گرفتە می شوند و رهبران جنبش ها نیز در جریان مبارزە است کە تربیت می شوند. حرکتهای اعتراضی و مبارزاتی پیشین معلمان تجربیات گرانقدری برای ستمدیدگان بە ارمغان آوردند. اینبار نیز تظاهرات سراسری فرهنگیان تجربیات و اندوختە های ارزشمند دیگری از خود برای جنبش های اجتماعی مردمی بە ارمغان آورد. تجربیاتی کە اگر بە درستی آموختە و بە کار گرفتە شوند، کامیابی جنبش ها در رسیدن بە اهداف اشان را تسریع خواهند کرد.

این چهارمین اعتراض سراسری طی دو ماە گذشتە است کە با موفقیعت برگزارشدەاند و تاثیرات غیر قابل انکاری از خود بجای گذاشتە و نگاە های همە آزادیخواهان و عدالت پژوهان را متوجە خود کردەاند.
تظاهر کنندگان در شهرهای مختلف علاوە بر اعتراض نسبت بە بی تفاوتی دولت بە خواستە های شان، بر ادامە و گسترش مبارزات شان تا رسیدن بە خواستە های خود  تاکید دوبارە نمودند. آزادی معلمان زندانی در اجتماعات اعتراضی این بار نیز چون دفعات پیش طنین انداز شد و طنین آن در سراسر کشور پژواک یافت و امید بە آزادی زندانیان سیاسی از طریق مبارزە را دو چندان کرد.

در شرایط کنونی آن عاملی کە می تواند موجب توقف رویکرد شوک درمانی و آزاد سازی قیمت ها گردد، گسترش اعتراضات مطالباتی کارگران و مزد بگیران و تلاش برای جلب همراهی همە گروە هایی است کە از از این رویکردها بیشترین آسیب را خواهند دید. روشنفکران خواهان عدالت و آزادیخواهان مخالف شوک درمانی نباید بە انتقاد صرف از این سیاستها اکتفا کنند، آنان باید نقش درخوری در بسیج و سازماندهی نیروهای عدالتخواە علیە این سیاستها بە عهدە بگیرند و از مبارزات و اعتراضات گروە هایی کە مبارزات شان مضمون عدالتخواهانە دارد دفاع  نمایند. انتقاد صرف نە تا کنون اثری در جلوگیری از اجرای سیاستهای این چنینی داشتە و نە از این بە بعد هم خواهد داشت. زمان عمل است!

پژوهندگان دیگری چون دِ ویتو (De Vito)، بوریس و کسلر-هاریس (Kessler-Harris) نیز، در پژوهشهایشان بر این نکته انگشت گذاشته اند که چرخشهای جهانی و جنسیتی در تاریخ کار، موجب تغییر ساختار کار و سپس بازتعریف مفاهیم "کار" و "غیرکاری" (اوقات نامرتبط به کار: non-work) به وسیعترین و محدودترین معنا شده بوده اند. تا همین چند دهه پیش نوع ایدئال کار "کار (آزاد) دستمزدی" در صنعت بود که در اروپای غربی و آمریکای شمالی یک قاعده تلقی می شد.

هیچ کارگری با وجود این همە تهدیدها سرش برای اعتصاب درد نمی کند. اما وقتی کە کارفرمایان متکی بە حمایت نهادهای فاسد حکومتی حقوق کارگر را لگد مال می کنند و مراجعات کارگران بە نهادهایی کە موظف بە پیگری شکایات کارگران هستند بی نتیجە می ماند، راە دیگری برای احقاق حق بە غیر از اعتصاب و اعتراض خیابانی باقی نمی ماند. با این وصف اعتصاب های کارگری در ایران علاوە بر اینکە وسیلە احقاق حق است اعتراض بە فساد ساختاری  و مبارزە با ارگان های قدرت و لاجرم سیستم حاکم نیز هست. هم از این روست کە اعتراضات صنفی هر روز کە می گذرد بە ناگریز بیشتر از پیش صنفی- سیاسی می شوند و کارگران و مزدبگیران نیز بە تبع آن سیاسی می شوند. 

انتظار می رود بعد از وعدە افزایش تنها ١٠ درصد بە حقوق سال آیندە کارکنان دولت موجی از نارضایتی و خشم نسبت بە این افزایش اسمی ناچیز در میان کارمندان شاغل و بازنشستە شکل بگیرد کە در هفتە های آتی بە اعتراضات گستردەای منجر شود. این اعتراضات از آنجا کە اکثر کارکنان دولت فاقد تشکل هستند،عمدتا خود بخودی، نامنسجم و پراکندە خواهند بود و لاجرم تاثیرات شان نیز اندک خواهد بود.

افزایش ارادە گرایانە قیمتها در شرایطی کە تناسبی میان درآمد و قدرت خرید مردم با قیمتها و هزینە های وجود ندارد اگر بە شورش و انقلاب منجر هم نشود، بە رکود اقتصادی و نا امنی اجتماعی و رشد بزەکاری و افزایش جرم و جنایت و دەها معضل دیگر حتما دامن خواهد زد.

آیا کار بی ثبات محصول شرایط تاریخی خاصی مانند پست فوردیسم و ​​نئولیبرالیسم است یا یک قاعدۀ واقعی در نظام سرمایه داری است، و این به اصطلاح «مدل اشتغال استاندارد» است که در واقع استثنائی تاریخی است؟
این مقاله تفاسیر مختلفی را که از نقش کار بی ثبات در تاریخ سرمایه داری در دو دهه گذشته توسط محققان اجتماعی-اقتصادی، حقوقی و اخیراً توسط مورخان، و محققان فمینیسم و پسااستعمار ارائه شده اند، با هم مقایسه می کند و در برابر هم می نهد. هدف این بحث اثبات نسبیت مفاهیم قاعده و استثنا است،

دولت اگر می خواهند بدهی های سرمایەداران بە خودش را ببخشد، مسئلە دیگری است. اما حق بخشیدن بدهی آنان بە تامین اجتماعی را ندارد و باید بدهی آنان را خودش بە تامین اجتماعی وبە کارگران راسا بپردازد.
اقدامات ضد کارگری مجلس فرمایشی با طرح لوایح جدید روز بە روز بیشتر می شود. از زمان تشکیل این مجلس تا کنون چندین طرح و لایحە ضد کارگری توسط اعضای گزینە شدە آن تهیە شدە کە هریک از دیگری ظالمانەتر هستند.

نکتە قابل تامل و مهم در تجمع های اعتراضی بازنشستگان حضور بازنشستگان، فرهنگی، تامین اجتماعی و لشگری و کشوری حول خواستە های مشترک و اولین حرکت در نوع خود بود. تاکید در قطعنامە تظاهرات بر اتحاد همە مزدبگیران و بازنشستگان، حمایت از مطالبات کارگران و مزدبگیران، افزایش دستمزد و حقوق بازنشستگان و شاغلین و تشکیل تشکلهای مستقل مواردی هستند حاکی از روحیە حاکم بر تجمع های ٧ دیماە و گامی است بە پیش در جهت همبستگی و برپایی اعتراضات مشترک بین زحمتکشان.

آزادی سایر معلمان زندانی و همچنین پذیرش سایر خواستە های معلمان با تداوم اعتراضات سازمان یافتە و همبستگی میان معلمان و فرهنگیان است کە میسر خواهد شد و نە با کشاندن اعتراضات در تالارها و سمینارها برای چانە زنی های تکراری و بی نتیجە. مذاکرە زمانی کارآیی پیدا می کند کە تودەها در صحنە و خیابان حضور داشتە باشند و بە صورت تضمینی برای موفقیعت نمایندگان شان کە در حال مذاکرە با مقامات دولتی هستند باشند. حکومت در صورتی کە فشار خیابان پر زور باشد و نتواند بر آن غالب شود در مذاکرە مجبور است عقب نشینی کند و تن بە تعهداتی بدهد کە در مشی چانە زنی زیر بار آنها نرفتە و نخواهد رفت.

جنبش تعاونی امروزی قرنها تاریخ را به دنبال خود دارد. در عین حال جنبش نوینی از یک نسل نو است. این جنبش، همچون هر جنبش اجتماعی دیگری، فراز و فرود دارد، سر برمی کشد و فروکش می کند. اهداف عمیق آن یک بار برای همیشه کسب نخواهند شد، زیرا جامعه مدام در حال تغییر است: تمام اهداف اجتماعی باید مدام تجدید گردند، و تمام جنبشهای اجتماعی باید از دوره های نوسازی گذر کنند

متاسفانە تا وقتی کە کارگرتشکل ندارد و خودش را متشکل و متحد نکردە باشد نباید انتظار داشتە باشد کە از این وضعیت جهنمی کە برایش رژیم ستمگر و عدالت ستیز ایجاد کردە خلاصی پیدا کند.  باید متشکل شد و بە تشکلهای مستقل موجود پیوست و آنها را تقویت کرد و مبارزە برای رهایی را از طریق تشکلها پیش برد.

این بار دایرە تلاشها برای جلوگیری از برگزاری موفقیعت آمیز محدود بە نهادهای سرکوب نبود. برای جلوگیری از این حرکت برخی از عناصر تشکلهای وابستە بە حکومت را وسیعتر از گذشتە بە میدان آوردە بودند. این افراد همانهایی بودند کە با خیابانی کردن مبارزات مطالباتی بە بهانە های مختلف هموارە مخالف و بە چانە زنی با بالایی ها اعتقاد دارند. اغراق نیست اگر گفتە شود این تشکلها کە حکم کبریت بی خطر برای حکومت را دارند آرزوی ناکامی این فراخوان را داشتە و دارند. زیرا کامیابی حرکت های خیابانی و استقبال فرهنگیان از فراخوان شورای هماهنگی، بە منزلە شکست مش آنان و...

مردم خاصە کارگران و بازنشستگان و کارکنان دولت کە بیشترین زیان و رنج از بابت بودجە فلاکت بار دولت را می خواهند بە آنان تحمیل کنند، از هم اکنون باید بە صورت هرچە جمعی تر علیە دولت و بودجە فلاکت آور آن بە اعتراض و مبارزە برخیزند و خواستار قطع بودجە های نجومی بە نیروهای سرکوبگر و نهادهای انگلی و مفتخور همچون حوزەهای علمیە، صدا و سیما و سایر نهادهای حکومتی و اختصاص آن  برای بهبود دستمزد و حقوق مزدبگیران ومعیشت دیگر تهی دستان شهری و روستایی بشوند. متاسفانە راە دیگری برای خلاصی از این وضع و نیفتادن در دام فقر و تنگدستی بیشتر و گرسنگی جز همبستگی و مبارزە دستە جمعی نیست. 

موج اخیر اشغال کارخانه ها، پس از موج نخستین سالهای قرن حاضر، در سال 2007 در اونتاریو برخاست، زمانی که کارگران دست به اشغال سه کارخانۀ بسته شده زدند و صاحب آنها را مجبور به قرارداد پرداخت سنوات کار کردند. در بدو امر هیچ طرحی برای بازگشائی این کارخانه ها به عنوان تعاونی وجود نداشت. این ایده در سال 2008 در شیکاگو در امریکا پا گرفت. 200 کارگر که عضو اتحادیۀ کارگران متحدۀ صنایع برق بودند، دست به اشغال یک کارخانه در مجتمع بسته شدۀ "دروپنجره سازی ریپابلیک" زدند، خواهان پردخت حق تعطیلات و سنوات خود و ادامۀ عملیات کارخانه  شدند. 

از اینها کە بگذریم اعتصاب و اعتراض معلمان حاوی اطلاعات و تجربیات بسیار آموزندە و ارزندەای است برای کارگران و سایر مزدبگیران و آن گروە از تشکلهای کە بە الزامات فعالیت اتحادیەای کە ضامن بقا و موفقیعت و اعتبار هر اتحادیە ای است توجە ندارند.
این حرکت نقش و اهمیت تشکلیابی مستقلانە سراسری در سرنوشت مبارزات زحمتکشان را در عمل بە اثبات رساند. بی ثمر بودن چانە زنی با بالایی ها را عیان کرد و برتری راە کار مبارزە خیابانی و از پائین را برجستە کرد. 

مبارزە معلمان اگر چە با تصویب لایحە تعدیل شدە گامی بە پیش رفتە است کە در اثر آن حقوق معلمان اندکی افزایش می یابد، با این وصف اما مبارزە آنان تا رسیدن بە رتبە بندی واقعی و سایر مطالبات دیگرشان همچنان کە شاهد آن در روزهای بعد از رتبە بندی بودەایم ادامە خواهد یافت و تهدید و سرکوب هم نخواهد توانست ارادە آنان برای پیگری حقوق شان را درهم بشکند. معلمان و فرهنگیان قادر خواهند بود با تقویت تشکلهای مستقل و مبارز خود و حفظ و گسترش اتحاد و همبستگی این راە دشوار را بپیمایند. اعتصاب و اعتراض سە روزە آنان نشان داد کە توان و ظرفیت انجام این کار را دارند.

حال کە مسئلە و دغدغە اصلی همە مزد و حقوق بگیران افزایش دستمزد و حقوق و تامین معیشت است و بهانە دولت تحریم هاست، راە ثمربخش برای رسیدن بە این مطالبە اساسی سازماندهی اعتراضات مشترک و همزمان مزد و حقوق بگیران و بە چالش کشیدن سیاستهای ویرانگر رژیم کە فقر و فلاکت را بر اکثریت بزرگ مزد و حقوق بگیران تحمیل کردە خاصە فشار بە حکومت برای بازگشت بە برجام است. سکوت و انفعال و پراکندگی تنها بە ادامە سیاستهای ضد مردمی تا کنونی رژیم و وخییمتر وتحمل ناپذیرتر شدن اوضاع و تشدید سرکوب منجر خواهد شد.

جنبش  [اشغال] خانه های شهری مبتنی بر حق سکونت جنبۀ قانونی یافته است. این حق معمولاً بر زمین‌های دولتی یا زمین های بی صاحب قانونی اعمال می شود. کسی، مثلاً اشغال کنندۀ یک قطعه زمین، به ازای کار و زحمتی که در یک دوره زمانی معین، معمولاً 10 سال، برای آباد کردن آن می کشد، مالکیت زمین یا خرا به دست می آورد. در بسیاری از موارد افرادی که دست به اشغال خانه می زنند و در آن ساکن می شوند، صاحب خانه می شوند. حقوق اشغال کنندگان و "اشغال نشینی" قرنهاست که بخشی از قوانین عمومی ایالات متحده و بریتانیا را تشکیل می دهد و عمیقاً در تاریخ آمریکا جا افتاده است.

کارگران و مزدبگیران با گسترش مبارزە و متشکل شدن در تشکلهای مستقل کارگری است کە می توانند، تعرض دولتهای سرمایە داری را پس برانند و حقوق سندیکایی و اجتماعی شان را چنانکە شایستە است ارتقا دهند. هم اکنون آنها دارند در سراسر کشور این کار مهم را همە روزە پیش می برند. اگر تردیدی در مجلس و نهادهای قدرت برای تصویب قوانین جدید ضد کارگری بوجود می آید و افراطی ترین جناح های حکومتی را وا می دارد کە قوانین را در نهادهای وابستە بە وزارت کار و بە شکل غیر قانونی بە تصویب برسانند، نتیجە همین مبارزات کارگری است کە سراسر کشور را در برگرفتە و همە روزە در حال رشد و شکوفایی است و نە نق و لاف زنی های سر سپردگان حکومتی در تشکلهای کارگری حکومتی.

اعتصاب شکوهمند و حق طلبانە ٢هزار کارگر معدن مس سونگون در بعد از ظهر ١٤ آذر پس ازقریب سە هفتە مبارزە جانانە و متحدانە با عقب نشینی مدیریت و کارفرما در مقابل کارگران پایان یافت. حتی محاصرە معدن توسط نیروهای سرکوبگر حکومتی، بستن آب و نان بە روی کارگران و سوء قصد بە کارگرانی کە در حال راهپیمایی در محل و پیرامون معدن بودند، هیچ کدام نتوانستند کارگران را مرعوب و وادار بە تسلیم کند. همسان سازی و افزایش دستمزد و استخدام رسمی و اجرای طبقە بندی مهمترین مطالبات کارگران معدن مس سونگون و انگیزە اعتصاب آنان بود. 

برای آگاهی شما متذکر می شویم که "هیات تجدید نطر بررسی تخلفات وزارت آموزش و پرورش" تصمیم نهایی خود را در مورد وضعیت شغلی محمد حبیبی، عضو هیات مدیره و سخنگوی کانون صنفی معلمان تهران، اعلام کرد. این هیات حکم اخراج محمد حبیبی از کار معلمی را با پرداخت مبلغی به عنوان خسارت صادر نمود. بنا به این حکم، محمد حبیبی برای همیشه از تدریس در بخش آموزش عمومی در ایران محروم شده است.

جنبش کارگری ايران در يکی از سخت ترين دوران فعالیت خود قرار دارد. وضعيت جنبش کارگری ايران، با توجه به حضور سنگین پاندمی کرونا در کشور و با وجود تلاش ها و اقدامات سندیکاهای مستقل کارگری مانند سندیکای کارگران شرکت توسعه نیشکر هفت تپه، معلمین و سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه در ایران وخیم تر شده و آزار و اذيت فعالان کارگری شدت گرفته است.

مطالبات مردم در اصفهان و در چهار گوشە ایران تا پاسخ نگیرند سر جایشان خواهند ماند و مبارزە برای متحقق کردن آنها نیز بە رغم سرکوبها تداوم خواهد یافت. کما اینکە سرکوب های خونین جنبشها، خیزشها و اعتراضات یک دهە گذشتە مبارزە برای رسیدن بە مطالبات متحقق نشدە نە تنها پایان نیافتە بلکە دو چنان ببیشتر شدە است. کشاورزان و مردم اصفهان مرعوب این جنایات نخواهند شد و رژیم یقین بدارد کە آنان ساکت نخواهند ماند. با وجود اینکە عدەای از مردم چشم و بعضی ها هم جان عزیزشان را در راە حق خواهی از دست دادند، با این همە بازندە اصلی این رویداد مهم سیاسی – اجتماعی کسی غیر از خود رژیم جنایتکار حاکم نیست.

در دهه های 60 و 70 قرن گذشته نسل جدیدی از مردمان، با خلق ساختارها و تعاریف خاص خود، ملهم از یک جنبش سیاسی اپوزیسیونی نوین و به نوبۀ خود به عنوان نیروی این جنبش، به کشف مجدد تعاون، همکاری و جمع گرائی نائل شد. سالهای دهۀ 60 به طریقی منحصر به فرد به منظری از آمریکا جان تازه ای بخشید که، اگرچه در آن زمان برای بیشتر افراد ناشناخته بود، اما قویاً رؤیاهای تعاونیهای قدیم را منعکس می کرد. این تعاونیها و جمعهای جدید، مانند گذشتگانشان، به مبارزه ای برای تثبیت هویت دوگانه خود – از سوئی به عنوان تعاونی "صاف و ساده" و از سوی دیگر به عنوان یک جنبش اجتماعی رادیکال برخاستند. 

این بخشنامە بە راستی بسیار بدوی تر از رابطە استاد – شاگردی است. زیرا در مناسبات استاد شاگردی کارفرما بە شاگرد کارگاە و یا همان کارآموز مقدار کمی دستمزد می داد و بعد از کارآموزی طرف را استخدام و دستمزدش را بالا می برد. اما در این بخشنامە هیچ تعهدی برای کارفرما نسبت بە کارآموز منظور نشدە است. این خود تحجر تنظیم کنندگان بخشنامە و نیت پلید استثمارگرانە آنان را بر ملا می کند و بە کارفرما امکان می دهد کە نیروی کار را بە بیگاری بکشاند.

تعداد شرکت کنندگان در اعتراض سراسری معلمان بسیار پرشمارتر از اعتراضات پیشین بود و گزارشاتی کە از طرف معلمان و سازمانگران تجمع ها در پایان آن دادە شد نیز حاکی از موفقیعت اعتراض سراسری است. شرکت معلمان زن در سازماندهی و حضور در تجمع های ١١ آذر نیز بسیار چشمگیرتراز پیش بود. برابر گزارشات نیروهای امنیتی در مشهد بە صفوف معلمان یورش بردند و اخباری نیز از بازداست عدەای از فعالان  معلمان در تهران منتشر شد. شورای هماهنگی تشکلهای معلمان در قطعنامەای کە بە این مناسبت منتشر کردند بر ادامە اعتراضات خود در اشکال مقتضی تا رسیدن بە خواستە هایشان تاکید کردند.

حملە وحشیانە بە اجتماع مسالمت آمیز مردم اصفهان و براە افتادن بساط بگیر و ببند برای دستگیری سازمانگران و فعالان شرکت کنندە در تجمع های اعتراضی، لازم است با اعلام اعتصاب عمومی در اصفهان و پشتیبانی مردم سایر شهرها از آن در اسرع وقت نسبت بە آن واکنش نشان داد. تنها واکنش موثر در برابر این یورش و متوقف کردن ماشین سرکوب و رسیدن مردم بە مطالبات شان بە نظر می رسد در مرحلە کنونی اعتصاب عمومی باشد.

وجود افراد تحصیلکردە در واقع یک مزیت برای هر کشور و از ملزومات توسعە اقتصادی و اجتماعی است. بهمین خاطر باید از بابت داشتن آن خرسند و سرافراز بود. این کە حکومت فاسد و نالایق نمی تواند شغل کافی برای تحصیلکرد گان اش ایجاد کند علت اصلی بیکاری فزون بر ٣٠ درصدی آنان است. این واقعیتی است کە با نسبت دادن توقع و نسبت های مشابە نمی شود آن را انکار کرد. کما اینکە آنهایی هم کە نە تحصیلات عالی دارند و نە توقع زیادی میلیونها نفرشان بیکارند و بە هر جا کە برای پیداکردن کار مراجعە می کنند با دربستە مواجە می شوند.

با وجودی که امکانات تولید صنعتی در سراسر کشور از کار بازمانده بودند، نیو دیل هرگز از این ایده حمایت نکرد که کارگران کنترل این صنایع را با حمایت و مشارکت دولت تحویل بگیرند و آنها را به عنوان تعاونی دوباره راه اندازی کنند. موج مشهور تصرف کارخانه‌ها توسط کارگران با هدف شناسایی اتحادیه‌ها برخاست. این موج در سالهای 1936-1937 با اعتصاب تحصن فلینت (Flint) علیه جنرال موتورز آغاز شد و طی آن اعتصاب کنندگان چندین کارخانه را به مدت 44 روز اشغال کردند و موفق به دفع حملات پلیس و گارد ملی شدند.

طرح ٣٨ تن از نمایندگان مجلس فرمایشی برای تغییر مادە ٤١ قانون کار، آغاز دور تازەای از تعرض سرمایە داران رانتخوار حاکم بە حقوق سندیکایی و سطح معیشت عموم کارگران و گامی است در راستای از میان برداشتن موانع قانونی کاهش سطح دستمزدهای کارگران. اگر این طرح ارتجاعی ضد کارگری و تبعیض آمیز بە تصویب مجلس فرمایشی و ارتجاعی برسد، بزودی نوبت بە طرح های دیگری همچون، توافقی کردن بیمە و خصوصی سازی تامین اجتماعی ... خواهد رسید. تنها راە متوقف کردن این روند گسترش اعتراضات علیە نیروهای پیشبرندە این اقدامات ضد کارگری و سازماندهی اقدامات سراسری است.

کارگران مجتمع مس سونگون ورزقان در دوم آذر ماە پس از موافقات کارفرما و مسئولین سیاسی و امنیتی شهر با خواستە هایشان بە اعتصاب خود خاتمە دادند. در جلسەای کە بهمین منظور در دوم آذر با حضور شورای تامین شهرستان ورزقان و حفاظت اطلاعات شهر و نمایندگان کارگران تشکیل شد، طرفین با لغو تصمیم بە اخراج نمایندگان کارگران و عدە دیگری از پرسنل شرکت و خاتمە دادن بە تردد ٤ تن از مدیران در مجتمع کە کارگران از آنان ناراضی بودند و موافقت با بخش دیگری از مطالبات کارگران بە توافق رسیدند. نمایندگان کارگران در جلسە در حالی بە توافق رسیدند کە کارگران...

در دومین سالگرد خیزش آبان گرامی بداریم یاد صدها زن و مرد جوان و پرشوری را کە با خیزش و مقاومت حماسە گون خود در خیابان ها و شکنجە گاە برای آزادی و عدالت اجتماعی سر دادند اما در مقابل رژیم سر خم نکردند تا مشعل امید، عدالتخواهی و آزادگی را در میهن بلازدە شان فروزان نگاە دارند. یادشان گرامی و راە شان مستدام خواهد ماند. بیادشان شمعی در خانە هایمان روشن کنیم و چند شاخە گل سرخ در گلدان هایمان بگذاریم!

جنبش تعاونی مدرن همزمان با جنبش ایالات متحده در سایر کشورهای صنعتی توسعه یافت. مثل هر پدیدۀ دیگری این جنبش نیز در هر کشوری مشخصه های خاص خود را داشت که ارتباط مستقیمی با سطح صنعتی شدن هر کشور داشت. فرانسه ابتدا تحت تأثیر ایده‌های پرودون و سپس آنارکوسندیکالیسم، از نظر تمرکز بر تعاونی‌های کارگری، خودیاری و همبستگی شبیه ایالات متحده بود. جنبش در آلمان بر بانک ها و اعتبار برای کشاورزان، صنعتگران و کارآفرینان کوچک متمرکز بود