شنبه ۲۵ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۵ اوت ۲۰۲۰

مهاجرین، سازماندهی و هژمونی گزینشی در منطقه آزاد اقتصادی جنوب شرق آسیا- مکونگ - بخش 2

فصلی از کتاب مساله اجتماعی در قرن بیست و یکم – نگاهی به جهان(1): انتشارات دانشگاه کالیفرنیا 2019

۰۳ مرداد ۱۳۹۹

 

مناطق آزاد بیشتر اما به فقر ساختاری از طریق اشتغال موقت و فصلی می انجامند که در سطوح زیرین اقتصاد روستایی قرار دارند. بسیار نازلتر از راه حل شبیه به رژیم هژمونی گزینشی یا هر پروژه هژمونیک دیگر مملو از تنشهائی است که از ورای مرزها به سمت داخل فوران می کند.

 

مترجم: 

مقدمه – ادامه

با نگاه به چالشهای این مناطق در مسیر توسعه اقتصاد، پاسخ به مساله اجتماعی از دریچه لنز هژمونی گزینشی بررسی خواهد شد تا ببینیم که چگونه فرم های اجتماعی سرمایه داری به رسیدن هژمونی به تمام جامعه نمی انجامد. برعکس می توان دید که بین مشروعیت دولت ناشی از افزایش تولید و بهبود اقتصاد عمومی و رشد اقتصادی وابسته به پروژه هایی که از طریق ارائه منافع به بخشهای ویژه نزدیک به حکومت به دست می آیند، ارتباط ملموسی وجود ندارد.

در مقابل فشار خواست بازتولید اجتماعی که به دلیل سیاستهای انتخابی تأمین نشده است، ما دو فرم از کنشگریهای ضد تشکلهای کارگری را تشخیص داده ایم. اول آن که گسترش جابجایی کارگران باعث کاهش موجودی نیروی کار می گردد و بالنتیجه تراکم سرمایه راهبردی را به خطر می اندازد، و دوم، افزایش اعتراضات ستیزه جویانه بر سر دستمزد است که خارج از امکان حل مسالمت آمیز از طریق مذاکرات سه جانبه است. نمونه هایی که در ذیل بررسی شده اند نشان می دهند که چگونه رژیمهای محلی غیرمعمول به افزایش فقر و شیوه هایی می انجامد که دولتها و سازمانهای بین المللی به طور گزینشی به اعتراضات پاسخ می دهند. عکس العمل اولیه دولت معرفی سیاست حمایت اجتماعی برای کارگران صنعتی و همچنین کارگران مهاجری است که از مرزها برای کار گذر می کنند.

سیاستهای حمایت اجتماعی بعضاً برای تأمین و اجرای کنترل بر کارگران مهاجر عرضه می گردد، و در مواقعی نیز به منظور دادن مشروعیت غیرسیاسی و محدود به کارگران تهیدست در صنایع کوچک و سبک به کار می رود –به نوعی امتیازاتی که نه حلال مشکلات کارگری است و نه قابل انتقال به سایر سکتورهای صنعتی. سیاست دیگر هرمی از بالا به پایین، گسترش مناطق آزاد تجاری –صنعتی به مثابه اکسیر توسعه عرضه می شود که منجر به رشد اقتصاد منطقه ای خواهد شدکه دسترسی به اشتغال تمام وقت و دائمی را تضمین می نماید، اما در عمل منبع ایجاد جنبشهایی است که تولیدات نازل با ارزش افزوده بسیار پایین را گسترش می دهند.

مناطق آزاد بیشتر اما به فقر ساختاری از طریق اشتغال موقت و فصلی می انجامند که در سطوح زیرین اقتصاد روستایی قرار دارند. بسیار نازلتر از راه حل شبیه به رژیم هژمونی گزینشی یا هر پروژه هژمونیک دیگر مملو از تنشهائی است که از ورای مرزها به سمت داخل فوران می کند.

*تصویر
1 دروازه ورودی منطقه آزاد مکونگ

(1) The Social Question in the Twenty-First Century Book Subtitle: A Global View

Editor(s): Jan Breman, Kevan Harris, Ching Kwan Lee, Marcel van der Linden Published by: University of California Press. (2019)

افزودن دیدگاه جدید