ژانویه 2026

«همگامی برای جمهوری سکولاردمکرات در ایران» ضمن حمایت از مضمون این بیانیه، آن را صدای روشن بخشی از نیروهای سیاسی و مدنی داخل کشور دانسته، با تاکید یر ضرورت افزایش همگرایی‌ها در مقطع کنونی حول دفاع از میهن و خواست‌های ملت و گذار به دموکراسی، از همه‌ی نیروهای ملی، دموکراتیک و جمهوری‌خواه دعوت می‌کنیم به پشتیبانی از آن بپردازند.

کانون نویسندگان ایران با اتکا به بند اول منشور خود، «آزادی بیان بی هیچ حصر و استثنا برای همگان»، از حق بی چون و چرای اعتراض مردم حمایت می‌کند و از همه‌ی نویسندگان و هنرمندان آزادی‌خواه و نهادهای همسو در سراسر جهان می‌خواهد صدای رسای حمایت از مردم ایران باشند و اجازه ندهند که حکومت بار دیگر زندان‌ها و گورستان‌ها را از معترضان پر کند.

در روز سیزدهم دی ماه برابر با ۳ ماه ژانویه دکتر گلمراد مرادی پژوهشگر، عضو کانون نویسندگان ایران درتبعید، جامعه شناس، مترجم و استاد دانشگاه پس از چند ماه بیماری سخت در بیمارستانی در شهر هایدلبرگ آلمان درگذشت وهمشهریان و دوستان خود را در اندوه فروبرد. کتاب‌های دکتر گلمراد عبارتند از جنبش‌های خلق کرد از یورش عرب تا جمهوری اسلامی ، نگاهی گذرا به تاریخ و فلسفه یارسان "اهل حق "، سندی تاریخی در رابطه با کودتای ۲۸ مرداد و ترجمه محاکمه گالیله، تاریخچه و روایات عید نوروز به زبان فارسی و آلمانی، تجربه جنبش مهاباد به زبان فارسی و آلمانی .

دیروز در تورنتو نیروهای چپ و جمهوری خواه مراسمی به حمایت از اعتراظات در ایران برگزار کردند. در این تظاهرات احزاب سیاسی تعدادی نهادی دموکراتیک حضور داشتند.

حزب چپ ایران تجاوز آشکار به ونزوئلا را محکوم می کند. این اقدام لگدمال‌ کردن عامدانهٔ حقوق بین‌الملل و نقطه عطفی خطرناک در فروپاشی نظم حقوقی جهان است. ما تأکید می ‌کنیم که هیچ قدرتی حق ندارد خود را قاضی، دادستان و مجری سرنوشت ملت‌ها بداند. دفاع از آزادی، دموکراسی و حقوق بشر از مسیر کودتا و مداخله نظامی نمی‌گذرد. 

واقعیت این است که جنبش‌های اجتماعی اخیر، از جمله «زن، زندگی، آزادی»، از فقدان آلترناتیو سازمان‌یافته رنج می‌برند. اما پاسخ به این خلأ، نه در مصادره جنبش، بلکه در ساختن آلترناتیوی با فرهنگ دموکراتیک است. فرهنگ دموکراتیک یعنی پذیرش تکثر، حق نقد، شورای متکثر سازماندهی مرکزی به‌جای رهبر مطلق، اقناع به‌جای تهدید. بدون این فرهنگ، هر آلترناتیوی -حتی با پرچم آزادی- در عمل به بازتولید استبداد منجر خواهد شد.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، خود را جزئی جدایی‌ناپذیر از مردم می‌داند و در کنار آنان ایستاده و خواهد ایستاد. نه برای سهم‌خواهی، نه برای قدرت، بلکه برای کرامت انسانی، عدالت اجتماعی و آینده‌ای که دیگر بر پایه‌ی ترس و فقر بنا نشود. این صدا، صدای مردم است و مردم، صاحبان اصلی این سرزمین‌ هستند.

دانشجو فرزند همین تاریخ است. طبیعی است که شعارهایی چون «نه پهلوی، نه رهبری؛ آزادی و برابری» از دل دانشگاه برخیزد و «زن، زندگی، آزادی» چنین طنین افکند. این فشارها گرچه سرعت رشد گفت‌وگوی آزاد و نقد رادیکال را کاسته و حتی بحث درباره تبعیض جنسیتی و حق زیست آزادانه را بارها عقب رانده، اما آن را خاموش نکرده است. دانشگاه امروز قلب تپنده‌ی پیوند میان آراء متکثر است. دانشگاه و دانشجو در مقابل هیچ نهاد اقتداری سر خم نمی‌کند.

بار دیگر جنبش بزرگ مقاومت مدنی مردم ایران با تسخیر خیابان‌ها، اراده‌ی ملی برای برکناری نظام نامشروع جمهوری اسلامی را فریاد می‌کند.ما بار دیگر تأکید می‌کنیم که تنها راه نجات ایران، گذار از جمهوری اسلامی است؛ خواسته‌ای که نه موقتی است و نه قابل سرکوب.آینده‌ی ایران بر نظمی دموکراتیک، مبتنی بر حاکمیت مردم، منافع ملی و روابط عادی با همه‌ی کشورهای جهان استوار خواهد بود.