فوریه 2026

بازداشت عبدالله مومنی، مهدی محمودیان و ویدا ربانی از امضاکنندگان بیانیه ۱۷ تن، نشان‌دهنده تلاش جمهوری اسلامی برای گسترش فضای پلیسی و مرعوب کردن فعالان سیاسی و مدنی داخل کشور است.
«همگامی» از همه نیروهای ملی، دموکرات و جمهوری‌خواه می‌خواهد برای آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی و‌جلوگیری از گسترش جو خفقان تلاش‌هایی مشترک را سازمان بدهند. ما به سهم خودمان در این تلاش سهیم خواهیم بود.

در روز سی‌وپنجم از آغاز اعتراضات، مجموع جان‌باختگان تأییدشده به ۶۷۱۳ نفر رسیده است. بر پایه این آمار، ۶۳۰۵ نفر از جان‌باختگان «معترضان» گزارش شده‌اند و ۱۳۷ نفر نیز در بخش «کودکان زیر ۱۸ سال» ثبت شده‌اند. همچنین ۲۱۴ نفر از نیروهای وابسته به حکومت و ۵۷ نفر «غیرنظامی-غیرمعترض» گزارش شده‌اند. ۱۷۰۹۱ مورد همچنان در دست بررسی قرار دارد. شمار مصدومان غیرنظامی ۱۱۰۲۱ نفر، بازداشت دانشجویان ۸۴ مورد، اعترافات اجباری ۲۹۵ مورد و احضارها ۱۱۰۲۸ مورد گزارش شده است.

روز شنبه ۳۱ زانویه ۲۰۲۶( ۱۱ بهمن ۱۴۰۴) تجمع اعتراضی علیه جمهوری اسلامی در شهر برلین برگزار شد. صد ها تن از ایرانیان آزدایخواه و چپ ایرانی در هوائی سرد و زمستانی در میدان" ویتنبرگ" شهر برلین برای همبستگی با اعتراضات مردم در ایران و با خواست های زیر دور هم جمع شدند.

بدون پاسخ‌گویی به گذشته، بدون ارائهٔ مکانیسم‌های عملی، و در برابر ساختاری که بقای خود را بر خشونت بنا کرده، این بیانیه بیش از هر چیز یک فراخوان اخلاقی و سند تاریخی است. اینکه این سند بتواند به بسیج واقعی نیروهای اجتماعی و شکاف در ساختار قدرت بینجامد یا در آرشیو تاریخ سیاسی ایران باقی بماند، نه به بلاغت کلمات، بلکه به توازن قوای واقعی در جامعه بستگی دارد .

نقطه مشترک نویسندگان این بیانیه‌ها، کانون نویسندگان ایران، طرح میرحسین موسوی و دیگر میهن‌دوستان، تأکید بر تشکیل جبهه‌ای فراگیر با نفی استبداد، رد مداخله خارجی و گذار مسالمت‌آمیز برای استقرار جمهوری مبتنی بر سکولاریسم، حقوق بشر و دموکراسی است، رویکردی که «همگامی» آن را پاسخ راهبردی به سرکوب و خشونت جمهوری اسلامی می‌داند.

دی خونین بر چند ضرورت اساسی در رهایی از این نظام مُهر دیگربار کوبید: پتانسیل جامعه برای دگرگونی دمکراتیک بسی جلوتر از اپوزیسیون نظام قرار دارد؛ اقتدارگرایی و انحصارطلبی سم تحول دمکراتیک است؛ انفراد منشی‌ و عدم فهم اولویت‌های عمومی سد راه پیروزی‌اند؛ و بلاخره اینکه هیچ شاخه و جریان اپوزیسیون دمکراتیک حق ندارد که بیش از این از هماهنگی‌های لازم برای مبارزه با جمهوری اسلامی و رفتن پای وسیع‌ترین ائتلاف‌ها طفره رود و نسبت به آن کم اعتنا و کم تحرک باقی بماند.