نارضایتی بازار نسبت به لایحه بودجه، نه واکنشی صرفاً حسابداری، بلکه اعتراضی سیاسی–اجتماعی به منطق توزیع قدرت و منابع در کشور است. مسأله اصلی، نه عدد بودجه، بلکه نقشی است که این بودجه آشکار و پنهان در بازتولید بحران اقتصادی، انسداد توسعه و تخریب ساختار حکمرانی ایفا می‌کند. در چنین شرایطی، فشار مالیاتی بر کسبه و بازاریان، در کنار حمایت‌های گسترده از نهادهای غیرپاسخ‌گو، به یکی از محرک‌های اصلی اعتراضات صنفی و اجتماعی بدل شده است.

وضعیت امروز ایران نمونه آشکار از وضعیت « انسداد اقتدارگرایانه‌گذار» دانست. نیروهای اجتماعی خواهان تغییر  از یک سو و نیروهای بازدارنده که همان نهادهای قدرت می‌باشند از سوی دیگر همزمان فعالانه و در تقابل با یکدیگرند؛ این تقابل ایران را را در یک وضعیت انسداد اجباری قرار داده است.

ما بر این باوریم که مطالبات مردم ایران برای آزادی، عدالت اجتماعی، برابری، رفاه، حاکمیت قانون و پایان دادن به استبداد، مطالباتی مشروع و غیرقابل چشم‌پوشی است. سرکوب، خشونت و تهدید نمی‌تواند این خواست جمعی را خاموش کند. ما ، ضمن محکوم کردن هرگونه سرکوب و نقض حقوق بشر، از تمامی نیروهای آزادی‌خواه، دموکرات و جمهوری‌خواه می‌خواهد که در حمایت از مبارزات مردم ایران، همبستگی و همکاری خود را تقویت کنند و صدای دادخواهی مردم را به گوش افکار عمومی جهان برسانند.

ما باور داریم رهایی ایران در گذار به نظمی جمهوری، دموکراتیک و سکولار تحقق می‌یابد؛ نظمی مبتنی بر حقوق بشر، برابری شهروندی، حاکمیت قانون و مشارکت واقعی مردم. آینده‌ای که در آن تنوع اتنیکی و ملی، زبانی و فرهنگی ایران نه مسئله‌ای برای انکار و سرکوب، بلکه سرمایه ‌ای برای همزیستی و پیشرفت باشد. آینده‌ای که در آن تمرکز زدایی و اداره امور مناطق به دست مردم همان مناطق، به عنوان یکی از پایه‌ های عدالت و همبستگی ملی شناخته شود.

در این جنگ نابرابر، نشستن و تماشاگری و تسلیم فضای سیاسی به نیروهای نیابتی، فاجعه‌ای غیرقابل جبران است. به جای واکنش منفعلانه، چاره کار حضور فعال، ارزیابی دقیق از تمام توان و به‌کارگیری آن برای آگاهی‌بخشی و تقویت جامعه است. تنها یک جامعه قوی، آگاه و دارای تشکل واقعی می‌تواند از هجوم رسانه‌های غالب جان به در برد و مسیر خود را حفظ کند. در غیر این صورت، سکوت و انفعال، تسلیم کامل به جریان‌های نیابتی و نابودی ظرفیت جنبش‌های اجتماعی را در پی خواهد داشت

On the eve of the New Year, the Left Party of Iran, relying on the international solidarity of progressive humanity and believing in its power to bring about change, congratulates all freedom-loving, egalitarian, and peace-loving people on this New Year. We hope that in the New Year, wars will stop all over the world, especially in Gaza and Ukraine, and that humanity will be able to control the flames of wars in the world.

او مبانی سنتی سیاست خارجی امریکا را یکباره کنارگذاشت، متحد و رقیب و دشمن بالقوه را به میز مذاکره (و مناقشه) کشاند. او به اروپای متحد اخطار کرد که نمیتوان همچون گذشته ها روی پشتوانه ی امریکا حساب کرد و اروپا باید بمراتب سهم بیشتری از مخارج نظامی و دفاع ازخود را به عهده بگیرد. او تعهدات امریکا در مورد محیط زیست را زیرپا گذاشت و دست تولید کنندگان امریکائی را باز گذاشت که سودشان را – علیرغم محدودیتهای محیط زیستی - بالا برند و درهمان حال استخراج نفت و گاز را تشویق کرد.

در تاریخ معاصر ایران، «آزادی» هرگز مفهومی خنثی یا انتزاعی نبوده است. آزادی، همواره میدانی منازعه‌برانگیز میان قدرت و جامعه بوده؛ و در این میدان، بدن و زندگی زن نخستین و مداوم‌ترین عرصه اعمال سلطه بوده است. از همین روست که آزادی در ایران، بیش از هر چیز، نام یک زن است .

امروز مردم در خیابانها شعار "مرگ بر دیکتاتور" گرونی ، تورم ، بلای جون مردم" نترسید، نترسید، ما همه، با هم هستیم و فقر و فساد و بیداد ،مرگ بر این استبداد " را سرمیدهند، که نشانه آب رفتن هرچه بیشتر مشروعیت نظام حتی در نزد حامیان خویش است وحکایت از شتاب گرفتن ریزش در بدنه رژیم آخوندی است . وظیفه فعالین مدنی،فرهنگی و روشنفکران تورکمن صحرا است که به هر شکل مناسب صدا ی اعتراضی مردم تورکمن صحرا به بیکاری ، فقر و هزاران بی عدالتی های ملی و فرهنگی را در سراسر ایران رساتر کنند.

مطالب این شمارە:
داستان ناتمام احزاب "بدلی و دولتی" - صادق کار
فقر: علل و چاره های آن بخش دهم و پایانی - عبدالغنی فریندا، تئو مینگ تینگ، مجله بین‌المللی علوم انسانی و اجتماعی
دولت بار دیگر بە مطالبە اصلی کارگران پیمانی جواب رد داد – ع. امید
حوادث کار ـ بخش پایانی - بهروز فدایی
علی کارگر چاپخانە بود - صادق
و...