در این شرایط، مردم معترض ایران به بازتاب جهانی صدایشان نیاز دارند. افکار عمومی جهان باید از آنچه در ایران می گذرد آگاه شوند و بدانند در ایران، مردم علیه ستم، بی عدالتی و استبداد به پا خواسته اند و با صراحت اعلام می کنند که جمهوری اسلامی را نمی خواهند. دولت هائی که با جمهوری اسلامی رابطه دارند و به ویژه دولت های اروپایی باید مجبور به پافشاری بر رعایت حقوق بشر در ایران شوند تا حکومت ایران نتواند آسوده از عواقب بین المللی، به سرکوب ادامه دهد

"به پيش" اين طرح بحث را در ارتباط با مباحث الگوهای حزبی تهيه کرده است. اميد است نيروهای سه جريان، دوستداران وحدت چپ و صاحب نظران در اين بحث مشارکت کنند و الگوی حزبی مورد نظر خود را ارائه دهند.

مشروعيت سياسی برای حکومت ها مهمترين مسئله است. حکومت های استبدادی همواره با بحران مشروعیت روبرو هستند و برای حفظ سلطه خود به زور و سرکوب متوسل می شوند و دستگاه های متعدد امنیتی و پلیسی راه می اندازند. در حالی که حکومت های دمکراتيک از مشروعیت مردمی و ثبات سیاسی برخوردارند.

خیزش توده‌ای جاری در کشور که استبداد مذهبی، نظام ولایت‌فقیهی و فساد ساختاری رژیم را نشانه گرفته است، هم از نظر فراگیری و گسترش سریع به نقاط مختلف کشور، هم به لحاظ نوع شعارهای مطرح شده و هم مرزبندی با هر دو جناح اصلاح‌طلب و اصولگرا، در نوع خود قابل تعمق و توجه ویژه است. هیچ کدام از خیزش‌های اعتراضی دهه‌های اخیر در کشور بر بستر مطالبات اقتصادی و معیشتی و ارتقا آن به سطح مطالبات رادیکال سیاسی علیرغم بار سنگین امنیتی حضور معترضانه در خیابانبه این سرعت فراگیر نشده بود

در این جنبش محرومترین اقشار، اقشار نیمه مرفه و حتی بخشی از سرمایه داران خواهان تولید حضور دارند. این ها همه ناراضی هستند و خواهان ادامه وضعیت موجود نیستند. این جنبش پایه اجتماعی وسیعی دارد. مردم آزادی می خواهند. این خواست ملی جامعه ایران بوده و هست مشارکت در امور دولتی و در امور خود را می خواهند عدالت می خواهند، قوه قضائیه دارد بیداد می کند

در چند روز گذشته مردم در بیش از 68 شهر ایران در اعتراض به گرانی، فساد و نابسامانی‌های اقتصادی و اجتماعی به خیابان‌ها آمده‌اند. این اعتراضات مسالمت آمیز به سرعت به مخالفت آشکار با دیکتاتوری و نبود آزادی و برای دفاع از حق اعتراض، آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی و عدالت اجتماعی فرا روییده است. معترضین شعارهای ضد حکومتی و مشخصاً علیه شخص علی خامنه‌ای، ولی فقیه و رهبر جمهوری اسلامی ایران سر داده‌اند. تا کنون در جریان این اعتراضات تعدادی کشته و زخمی و صدها نفر دستگیر شده‌اند

ما همه نیروهای آزادیخواه را به اقدام هماهنگ برای مقابله با سرکوب خشونت بار اعتراض مردم و سازماندهی یک حرکت بزرگ همبستگی با مردم معترض فرا می خوانیم. ما در کنار مردم به ستوه آمده از فساد و دزدی، بی عدالتی و استبداد که به خیابان آمده اند، هستيم و توطئه برای سرکوب آنها را برنمی تابیم. باید افکار عمومی جهان را به حمایت گسترده از اعتراضات مردم جلب کنیم و کارزاری جهانی برای منزوی کردن و تحت فشار گذاشتن حکومت جمهوری اسلامی سازمان دهیم

برای رسیدن بە حقوق سندیکائی ، آزادی رهبران سندیکائی، برای بە شکست کشاندن سیاست های ضدکارگری حکومت، برای پایان دادن بە فقر، بیکاری، بی عدالتی و استبداد، لازم است فعالانە از اعتراضات مردمی به نام تشکل های کارگری حمایت شود. ما براين باوريم که اگر کارگران با سيمای خود در اين جنبش اعتراضی شرکت کنند، به توان و قدرت مبارزه مردم برای عقب راندن استبداد خواهند افزود.

در این تظاهرات نقش و رد پای نیروهای متشکل چپ و ترقی خواه چندان قابل مشاهده نیست. همه نشانه ها حاکی از امکان انفجار و برآمدهای توده ای است. برای تقویت نقش و اثرگذاری نیروهای آزادیخواه می بایست بسیار پیش از این ها کاری صورت می گرفت، نهالی کاشته می شد تا امروز به بار نشیند. ما چنین عمل نکرده ایم. اگر امروز هم دست به کار شویم هر چند دیر است، اما می توان امیدی را در دل ها زنده کنیم.

از سوی دیگر اعتراضات مردم هشداری است به جریان های سیاسی چپ و دموکرات مخالف جمهوری اسلامی. این تظاهرات نشان داد که جامعه در نتیجه بی کفايتی حکومت، فساد و دزدی، غارتگری باندهای حکومتی و دیکتاتوری، آماده انفجار است. در بالا و در میان حکومتیان نیز، جناح های رژیم گریبان یکدیگر را گرفته و به جان هم افتاده اند. اگر جریان های چپ و دموکرات نتوانند متحد شوند و در سمت دادن به شعارها و مبارزات مردم نفش ایفا کنند، نيروهای غيردموکرات می توانند به کمک قدرت های جهانی و منطقه، مبارزه مردم را به کج راه بکشانند