کارگری

وضعیت معیشتی و اقتصادی همراە با تشدید سرکوب و اعدام، موقعیت انفجاری را در کشور فراهم آوردە، اگر تا کنون انفجار رخ ندادە، بە ملاحظە جنگ است و نە افزایش تحمل و رضایت مردم.جنگ نە تنها بهبودی در معیشت و نارضایتی مردم و کاهش فشارها بوجود نیاورد بل کە همە ی آنها را تشدید و غیر قابل تحملتر کرد. اصرار بر تداوم جنگ نیز قطعا بحران های موجود را شدیدتر و امکان توسعە را از بین می برد. توسعە با شکم های خالی و مردم ناراضی و معترض کە وزیر کار می خواهد  با گرسنگی دادن بە مردم آن را عملی نماید نا ممکن است

تجربه‌های تاریخی به ما آموخته‌اند که سرنگونی یک نظام، به‌خودی‌خود تضمین‌کننده آزادی و عدالت نیست. چه بسیار انقلاب‌هایی که به‌دلیل فقدان چشم‌انداز روشن برای دوران پس از پیروزی، یا به‌دلیل تمرکز قدرت در دست گروهی محدود، به بازتولید اشکال تازه‌ای از استبداد انجامیده‌اند. بنابراین، مسئله فقط «پایان دادن» نیست؛ مسئله «آغاز کردن» است، آغاز نظمی که در آن انسان، نه ابزار، بلکه هدف است.

اول ماه می، روز جهانی کارگر، ریشه در مبارزات کارگری اواخر قرن نوزدهم، به‌ویژه اعتصابات هی‌مارکت در ایالات متحده دارد. از آن زمان، این روز به نمادی جهانی برای مطالبات کارگران، عدالت اجتماعی و حقوق صنفی تبدیل شده است. اما در طول تاریخ، هم‌زمانی این روز با جنگ‌ها و بحران‌های بزرگ جهانی، شکل و معنای آن را در بسیاری از کشورها تحت تأثیر قرار داده است. در بسیاری از نقاط جهان، کارگران با وجود سرکوب، زندان، شکنجه و حتی اعدام، روز اول ماه می را به بستری برای مقاومت و فریاد صلح تبدیل کردند

این گروە با وجود کار شاقی کە در میان خاک و آتش در حاشیە شهرها بە همراە اعضای خانوادە هایشان انجام می دهند اکثرا مانند بیشتر کارگران ساختمانی هم حقوق ناچیزی می گیرند و هم فاقد بیمە و دیگر حمایت های حداقلی قانونی هستند. اینها نیز اکنون بیکا و بی مزد بە حال خود رها شدەاند، وضعیت بسیار سختی را دارند از سر می گذرانند. در واقع این زحمتکشان باید تحت پوشش تامین اجتماعی قرار داشتە باشند تا هنگام بیکاری، جنگ و بیماری و پیری تحت مراقبت و حمایت قرار بگیرند،

اول ماه مه ، روز جهانی کارگر در جهان نمادی از مبارزه تاریخی کارگران وزحمتکشان برای عدالت ، دستمزد های عادلانه تر،ایجاد شرایط ایمن کار ، حمایت از تشکل های کارگران . بزرگداشت تلاش شجاعانه زحمتکشان در جهت عدالت وبرابری وضد استثمار است

زهرا، کارگر شاغل بخش خدمات با حقوق حداقلی، سن ۴۵ سال، ساکن تهران با بیماری فشار خون و دیابت:

من برای بیماری دیابت، قرص متفورمین مصرف می‌کنم، قیمت هر جعبه قرص، قبل عید ۱۷۰ هزار تومان بود اما هفته پیش، ۴۵۰ هزار تومان خریدم، تا امروز ممکن است به ۵۰۰ هزار تومان هم رسیده باشد، چون داروخانه‌ها می‌گفتند داروی جدید بیاید بازهم گران‌تر است.

دفاع از برگزاری مستقل و گسترده اول ماه مه در ایران، دفاع از نیاز فوری و زنده طبقه کارگر است. هر مراسم، هر تجمع، هر بیانیه و هر ابتکار در این روز می‌تواند گامی در جهت تقویت سازمان‌یابی، افزایش اعتماد به نیروی جمعی و آماده شدن برای مبارزات بزرگ‌تر باشد. اول ماه مه روز جهانی کارگر است، زیرا کارگران جهان در آن به هم می‌رسند؛ و در ایران امروز، این روز بیش از هر زمان دیگری باید به روز اتحاد، همبستگی و عزم برای ادامه مبارزه تبدیل شود

بنا بر گزارش مرکز آمار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، طی بررسی گزارش های کارگری منتشر شده در ۱۲ ماه اخیر (۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۴ تا ۷ اردیبهشت ۱۴۰۵)، مرگ دست کم ۵۸۶ کارگر در این مدت در پی حوادث کار ناشی از فقدان ایمنی محیط یا شرایط کار توسط رسانه‌ها یا سازمان‌های فعال در این حوزه مخابره شده است.

بیش از یک صد سال است که کارگران خواست‌های سیاسی و اقتصادی خود را وبال گردن طبقه‌های بهره‌کش کرده‌اند و در این راه به پیروزی‌های بزرگی نیز رسیده‌اند. به ویژه در کشورهای پیشرفته‌ی سرمایه‌داری، کارگران در درازنای سال‌ها به شرایط کاری بهتر و مزدهای بیشتر دست یافته‌اند. ولی امروز همه‌ی آن دستاوردها زیر تازش پیوسته‌ی نئولیبرال‌هاست و روز به روز واپس رانده می‌شود. در بسیاری از کشورهای جهان، کارگران همچنان با ستم طبقاتی و زور می‌جنگند. نه طبقه‌ی کارگر و نه پیکار او برای زندگی بهتر، از میان نرفته و کهنه نشده است. اول ماه مه نشانه‌ی همبستگی جهانی کارگران و رنجبران با یکدیگر است.

در این مقطع حساس و بحرانی تاکید بر موارد زیر را ضروری میدانیم
نه به جنگ و توقف حملات نظامی
آزادی بلافاصله و بدو قید شرط زندانیان سیاسی و معترضین
دسترسی کامل وآزاد انیترنت برای همه مردم ایران
نه با اعدام و لغو بلافاصله کلیه احکام اعدام
حمایت و تقویت همبستگی جهانی با کارگران و تشکل های مستقل کارگری در ایران

طبقە کارگر ایران با از سر گذراندن سە تجربە در دو رژیم دیکتاتوری سلطنتی و فقاهتی آموختە است، برای اینکە بتواند از حقوق خود دفاع کند، باید متحد و متشکل شدە و همزمان برای کسب حقوق خود با استفادە از تجربیات گذشتە علیە استبداد و دیکتاتوری، و جنگ نیز کە بە آن ها افزودە شدە مبارزە کند. واقعیت این است کە جنگ مانع بزرگی بر سر راە آزادی و عدالت اجتماعی. واهداف جنبش های مردمی بوجود می آورد کە بدون پایان دادن بە جنگ رسیدن بە آنها اگر ناممکن نباشد ، بسیار دشوار است،

تا دهۀ 1990 تلاش چندانی برای در نظر گرفتن تفاوت قیمتهای منطقه ای و تغییر الگوهای مصرف در برآورد فقر نشده بود و ارقام و خط فقر هر پنج سال یک بار بر اساس نظرسنجیهای مرکز آمار هند، و با تعدیل تورم، به روز می شدند. این روش منتقدانی داشت که آن را را ناکافی می‌دانستند. در سال ۱۹۸۹ گروه لاکداوالا برای بازنگری روش تشکیل شد.

. از سرنوشت خیلی هایشان بعد از سرکوب از آن جملە زویا دختر جوان و پرکار و شوری کە مدیر مسئول نشریە کارگری خوب"اول ماە مە" را داشت و خبرنگاران آن کارگران بودند، اطلاعی ندارم، ولی از اثر آن نشریە روی فعالیت های سندیکایی با وجود عمر کوتاهی کە داشت نیک آگاهم. یاد و خاطرە همە آنهایی را کە دیگر در قید حیات نیستند همچنان برای همیشە با خود نگاە خواهم داشت و برای آنهایی کە زندگی می کنند در هر جا هستند آرزوی سلامتی دارم.

آمارهای رسمی و گزارشهای موجود نشان میدهند که موضوع بیماریهای شغلی و قربانیان گمنام آن، به یکی از بحرانهای خاموش اما عمیق نظام کار در ایران تبدیل شده است؛ بحرانی که ریشه در عدم نظارت مؤثر تشکلها و بی توجهی نهادهای ذیربط دولتی به سلامت و ایمنی کارگران دارد

کارگران ایران، بویژه با درس آموزی از این روز بزرگ، باید آگاه باشند که دستاوردهای مبارزاتی خود را ارج بگذارند و برای به کار بستن و حفظ آن دستاورده ها مبارزه کنند. گر چه جمهوری اسلامی از آغاز به قدرت رسیدن مانعی بزرگ در برگزاری و پاسداشت روز کارگر بوده است، اما کارگران و تشکل های مستقل کارگری هر ساله کوشیده‌اند به رغم هر سرکوب گری و ممانعت از برگزاری این روز بزرگ به اقتضای شرایطی که توسط حاکمیت سیاسی بر جامعه اعمال شده است، روز کارگر را گرامی دارند

تعطیلی یک صنعت بزرگ در یک شهر، به منزله نابودی اقتصاد آن منطقه است. به عنوان نمونه، نزدیک به ۵,۵۰۰ بنگاه کوچک و متوسط در شهری که یک مجتمع فولادی در آن فعال بوده، به طور غیرمستقیم با آن مرتبط بوده و با آسیب آن، با بحران بیکاری مواجه شده‌اند

فقر مطلق میزان فقر را بر اساس مقدار پول لازم برای تأمین نیازهای اساسی مانند غذا، پوشاک و مسکن اندازه گیری می‌کند. سازمان ملل متحد آن را وضعیتی می‌داند که با محرومیت شدید از نیازهای بنیادین انسانی، از جمله غذا، آب آشامیدنی سالم، امکانات بهداشتی، سلامت، سرپناه، آموزش و اطلاعات، مشخص می‌شود. این نوع فقر نه تنها به درآمد، بلکه به دسترسی به خدمات نیز وابسته است.

خطاکار اصلی رژیمی است کە با سیاستهای فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی مرتجعانە خود، با سیستم آموزشی و تحریف و تعریف تاریخ  این سرزمین، با سانسور، سرکوب و استبداد، نسلی را چنان بار آوردە است کە برای کشتار مردم و ویرانی کشور خود توسط دشمنان دوست نمای آن هورا می کشند. و رژیم  بە جای سرزنش خود کە مقصر اصلی بوجود آمدن این وضعیت بحرانی است، آنها را بە زندان و اعدام محکوم می کند. براستی وضعیت تراژیکی است. با اعدام و پر کردن زندانها از جوانان و فریب خوردگان این تراژدی پایان نمی پذیرد.استبداد و سانسور و سرکوب را تا دیرتر نشدە باید از این سرزمین جارو کرد.

راە کارهای سلطانی کیا نیز متاسفانە بە کار ثبت در تاریخ می خورد، زیرا همە ی آن اقداماتی کا باعث چنین شکافی میان حقوق و هزینە های زندگی شدە است، در دورانی رخ دادە کە خود ایشان هم نمایندە بودە و نتوانستە مانع از آن بشود.دلیل اصلی اش نیز غیر از این نیست کە نگذاشتە اند طبقە کارگر زیر سرکوب و استبداد شدید خود را در سازمانهای کارگری مستقل سازماندهی کند و کسانی را نمایندە نماید کە قادر و عالم بە دفاع از حقوق آنان باشند .

این واقعیتی است کە مبارزان راە آزادی و عدالت اجتماعی در ٤٠ روز جنگ بار دیگر با گوشت و پوست خود با هزینە های گزافی کە جنگ بر کشور وارد کرد تجربە کردند. با همە ی تردیدهایی کە شکستن آتش بس در روز نخست آن توسط دولت اسرائیل رقم خورد ، بیایید برای بە نتیجە رسیدن این آتش بس شکنندە و کاستن از درد و رنج بیشتر مردم در جنگ همە با هم با هر وسیلەای کە می توانیم تلاش کنیم

در فصلی که گذشت، من خاستگاه های بلندمدت فقر در کشورهای در حال توسعه را بررسی کردم. کار را با تحلیل علیت و نظریه های موجود درباره علیت که در مطالعات پیشین به کار رفته اند آغاز کردم. در این فصل همچنین دیدگاه مورد استفاده دربارۀ علیت را ارائه دادم. سپس یک چارچوب یکپارچه را پیش کشیدم که عواملی مانند جغرافیا، بیماری، تاریخ، و مشخصاً تاریخ استعماری، و تکنولوژی را در توضیح فرایند توسعه در اروپای غربی و مستعمرات دنیای جدید به هم مرتبط می کند. بخش پایانی این چارچوب را برای توضیح عقبماندگی آفریقا، آمریکای لاتین و روسیه نسبت به اروپا و امریکای شمالی، به کار می گیرد.

همین ٤٠ روز جنگ بە مردم خصوصا مزد و حقوق بگیران و تهی دستان و محرومان کە اکثریت جمعیت کشور را تشکیل می دهند بخوبی نشان داد کە جنگ نە تنها برای آنها ، آزادی و رفاە بوجود نمی آورد، بلکە آنها را کشتار، بیکار، آوارە و فقیرتر از پیش می کند. بنا بر این اگر بگوییم کە زحمتکشان آگاهانە در صف نخست مخالفان جنگ و طرفداران صلح و آزادی هستند بیراە نگفتەایم.

تحولات قراردادهای کار در ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ را اگر بخواهیم مستند، آماری و تحلیلی بررسی کنیم، باید آن را در چند مرحله تاریخی (دهه ۶۰، ۷۰، ۸۰ و ۹۰ به بعد) تحلیل کنیم؛ زیرا تغییرات نه‌ تنها حقوقی، بلکه ساختاری و اقتصادی بوده‌اند
۱. دهه ۱۳۶۰: تثبیت حقوق کارگر و غلبه قراردادهای دائمی

ترامپ بە هیچ وجە قصد برگرداندن عظمت بە ایران را کە قبلا نیز وجود نداشت و افسانەای ساختە و پرداختە امریکا و سلطنت طلبان است را نداشت. او منابع ایران را می خواست تا خرج عظمت بخشی بە امریکا کند. حالا کە موفق نشدە است قصد انتقام از ایران با باز گرداندن ایران بە عصر حجر را دارد، منظور از وعدە کاذب "کمک در راە است" هم غیر از این نبود. اصولا مگر می شود از هارترین و خشنترین نمایندە امپریالیسم امریکا انتظار داشت مفت و مجانی عظمت را بە یک کشور جهان سومی کە سابقە کودتا هم برای نفت در آنجا را در کارنامە دارد داشت؟

استعمارگران در آمریکای جنوبی نیز از اروپا و در جستجوی زمینهای حاصلخیز، اهداف مرکانتیلیستی و آزادی مذهبی آمده بودند. با این حال شرایط اولیۀ منابع، نوع نهادهایی را که در این مستعمرات شکل گرفتند، تعیین کرد. استعمارگران پس از غلبه بر مایاها و اینکاها، کنترل معادن را در دست گرفتند و در اقلیمهای گرمسیری نیز به ایجاد مزارع بزرگ پرداختند.

همە ی آسیب دیدگان از جنگ خاصە بیکاران باید تحت پوشش تامین اجتماعی قرار بگیرند و زندگی و درمان آنها تامین شود. شاید گفتە شود تامین اجتماعی غارت شدە کشور توسط حکومت امکان مالی برای پاسخگویی بە همە ی نیازها را ندارد. اما این بە معنی نداشتن امکانات نیست. ثروت و منابع انبوهی تحت نام (انفال) نزد بنیادهای مختلف زیر نظر رهبری مذهبی و سیاسی حکومت وجود دارند کە گفتە می شود ٤٠ درصد دارایی های کشور را زیر نگین خود دارد. این اموال باید بە مالکیت عمومی در آیند و درآمدهای آنها از طرق نهادهایی مانند تامین اجتماعی ...

برای بررسی روند تحولات تاریخی قراردادهای کار بین کارگر و کارفرما تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷، ابتدا روند را در بستر تحولات اقتصادی (صنعتی‌شدن)، اجتماعی (شکل‌گیری طبقه کارگر) و حقوقی (قوانین کار) تحلیل کنیم. این سیر را می‌توان به چهار دوره اصلی تقسیم کرد

برای ما کشتە شدن یک کارگر مهاجر و شهروند کشورهای غیر ایرانی همانقدر غم انگیز و نا خواستە است کە کشتە شدن یک شهروند ایرانی. پس لازم است ما کشتە شدن هر انسانی در هر گوشە عالم در اثر جنگ را هم محکوم و از آن برائت بجوییم. بلکە دوستی ملتها بر دشمنی حکومت های جبار و جنگ افروز غلبە کند و آنها نتوانند ملتها را رو درروی هم قرار دهند. اگر چە تاسف ما باعث زندە شدن کسی نمی شود، با این احوال تاسف و...

بلە واقعیت این است کە کارگران در هنگام جنگ در صف نخست قربانیان و بازندگان آن قرار دارند. آنها کشتە و مجروح و بیکار می شوند، دستمزدهایشان تعدیل و بە موقع و متناسب با هزینەهای زندگی پرداخت نمی شود، جلوی اعتراضات شان گرفتە می شود. قانون در موردشان رعایت نمی شود و مجبورند زیر بمب و موشک کار کنند و خطر مرگ در بدترین شرایط را تحمل کنند .

از قرن هفدهم به بعد، پادشاهان اروپای غربی به طور فزاینده‌ای برای کنترل مسیرهای تجاری وارد درگیریهای دریایی با یکدیگر شدند. ابتدا پرتغالیها، سپس اسپانیاییها و پس از آن هلندیها، فرانسویها و انگلیسیها شرکتهای تجاری تأسیس کردند تا کنترل این مسیرها را به دست آورند. در نهایت، انگلیسیها بر دیگران غلبه کردند و خود را به‌عنوان قدرت برتر دریایی و نظامی اروپا تثبیت کردند. گسترش امپراتوری انگلستان با تصرف سرزمینهای جدید، افزایش درآمدهای مالیاتی و گاه غارت مستقیم تقویت شد.

با استمرار بحران و جنگ، کارگران و زحمتکشان بیشترین آسیب را خواهند دید، هم به دلیل کاهش اشتغال و هم تورم و کمبود کالا. جامعه به احتمال زیاد واکنش‌هایی اعتراضی و صنفی خواهد داشت، و این فشارها بدون برنامه حمایتی از سوی حکومت تشدید می‌شوند. اگر رژیم همچنان فقط از طریق تهدید پاسخ دهد، نارضایتی‌ها به سرعت شدت می‌گیرند و می‌توانند دامنه اجتماعی وسیعی پیدا کنند و حتی به شورش های بزرگ منجر شود

توجە کنید کە پایە تعدیلات در قانون کار درست بعد از پایان جنگ ٨ سالە ایران و عراق و بە بهانە توسعە اقتصادی  شروع شد و از آن بە بعد تا کنون سیاستهای تعدیلی ادامە پیدا کرد و هیچ حق و حقوقی برای کارگر باقی نگذاشتند. دستمزدها منجمد شدە معادل یک سوم هزینە حداقلی زندگی و راندە شدن زندگی دوسوم جمعیت کشور زیر خط فقرنتیجە تداوم آن رویکرد است.

ادامە این جنگ نابرابر امپریالیستی گرچە هزینە های سیاسی، نظامی و اقتصادی هم بە متجاوزان وارد می آورد، اما تداوم آن از هر لحاظ کە نگریستە شود بە زیان همە ی کشورهای درگیر بە استثنای دولت اسرائیل است. سود آنرا دولت اسرائیل با تحمیل هزینە سنگین اقتصادی و نظامی بە ایران می برد. اصرار بە تداوم جنگ بهر حال بسود مردم کشور ما نیست و پایان دادن بە جنگ و برقراری صلح شاید مهمترین هدیە نوروزی بە مردم ما در نوروز امسال باشد. پس بیایید دست بدست هم دهیم، پرچم صلح و آزادی را برافرازیم و تلاش کنیم ...