کارگری

نخبگان فئودال اغلب ائتلافهایی - گاه بر پایۀ خطوط قومی - شکل می‌دادند و به تدریج به صورت یک دولت-ملت امپراتوری تحت فرمان پادشاه ظاهر می‌شدند. درگیریهای مکرر و فرهنگ جنگ افروزی خزانه های پادشاهان اروپای غربی را تضعیف کرد. آنان به دنبال منابع دیگری برای غارت ثروت برآمدند. پادشاهان اسپانیا و پرتغال سفرهای اکتشافی را برای کشف مسیرهای مستقیم تجاری به شرق و حذف واسطه های عربی سازماندهی کردند.

گسترش دامنە جنگ و بمباران زیرساخت های اساسی ایران در واقع برای پیشبرد سلطە بر کشور و مردم ما با روش های دیگر است. اسرائیل دارد همان کارهایی را در ایران انجام می دهد کە بعد از سقوط بشار اسد در سوریە با نابود کردن زیر ساختهای اقتصادی و دفاعی سوریە کرد تا بتواند تسلط بلامنازع خود در این کشور را تامین کند. هدف اصلی نیز همان توسعە کشور اسرائیل از نیل تافرات است و اگر در این جنگ پیروز شود هیچیک از کشورهایی عرب منطقە و حتی ترکیە نیز از تعرض آن در امان نخواهند ماند. این حملات محکوم است و ...

اگر وضع بە این گونە شدە کە می بینیم بخاطر نادانی صاحبان قدرت بە شمول وزیر کار و محجوب و غیرە نیست. منجمد کردن دستمزدها در حد یک سوم هزینە های زندگی سیاست همیشگی حکومت است کە دەها سال است دنبال می شود و این جماعت نقش توجیە و عملیاتی نمودن آن را بە عهدە دارند. اما اگر صاحبان قدرت و ثروت و گماشتگان آنان با آسودگی خیال سالهاست بە این رویە استثمارگرانە خود ادامە می دهند، نتیجە نداشتن تشکل مستقل و استبداد سرکوبگر است ...

این جنگ جنگی است جهت دار در حوزە رقابت میان امریکا و چین و متحدین آنان در هر دوسو، بر سر حوزە نفوذ در نظم تازەای کە در جهان جریان دارد و کنترل منابع نفتی . و تلاشی است از سوی امریکا و اسرائیل برای تسلط بر ایران. و منابع نفت و گاز آن متاسفانە تاوان سنگین این جنگ ویرانگر را مردم ایران در حال و آیندە حتی آنهایی کە فریب پروپاگاندای تبلیغاتی دشمنان مردم و کشور ما را خوردەاند باید بپردازند. طولانی شدن این جنگ کە دولت دست راستی اسرائیل و اقتدار گرایان حاکم بر ایران خواهان آن هستند ...

ایده اصلی در اینجا ارائۀ چارچوبی برای توضیح موفقیت اروپای غربی و سپس آمریکای شمالی است. این چارچوب یکپارچه بر نقش مهم جغرافیا، بیماری، تجارت و نهادها در توسعه اروپای غربی و آمریکای شمالی تأکید می‌کند. در بخش بعدی این چارچوب را با روایتهای تاریخی آفریقا، آمریکای لاتین و روسیه مقایسه خواهم کرد ...

شهرها حالت دژ نظامی بخود گرفتە و از زمین و آسمان گلولە و بمب بر سر مردم می بارد، کارگران را دستە دستە بخاطر رکود وبمباران شهرک های صنعتی و بستە شدن دروازە های کارخانها از کار اخراج می کنند و با غم و دغدغە نان بە حال خود رها می کنند.

در نهایت، آینده تأمین اجتماعی در ایران بیش از آنکه تابع مدل‌های انتزاعی باشد، به توازن قدرت بین نیروهای اجتماعی بستگی دارد. هرچه تشکل‌های کارگری، احزاب اجتماعی و جامعه مدنی قوی‌تر باشند، امکان حرکت به سمت سناریوی دوم (دولت رفاه) و اصلاح عادلانه‌تر در چارچوب سناریوی سوم بیشتر خواهد بود

البتە این قانون نقایص دیگری مانند تائید صلاحیت داوطلبان نمایندگی هم دارد و همین آقایان کە اکنون از نفوذ کارفرمایان در تشکلها گلە می کنند خودشان بر اساس این قانون انتصاب شدەاند و چون نمی خواهند اشکال قانون را صراحتا بە عنوان ضعف بپذیرند آنرا بە ضعف کارگران نسبت می دهند کە فرا افکنانە است. آنها بدون اینکە خدمتی بە کارگر بکنند انتظار حمایت از کارگران را دارند، اما چون کارگران آنها را نمایندە خود نمی دانند، از این قضیە برآشفتە اند

جنبش کارگری اگر خطوط قرمز روشن نداشته باشد، در هر نوع حکومتی—اقتدارگرا یا لیبرال—یا سرکوب می‌شود یا جذب و بی‌اثر
پس خطوط قرمز باید فراتاریخی و فرادولتی باشند؛ یعنی وابسته به نام حکومت، ایدئولوژی یا شکل آن نباشند.

دیروز استادیوم آزادی را آنقدر بمب و موشک زدند کە چیزی از آن باقی نماند. بعد از این اقدام جنایتکارانە ادعا کردند کە نیروهای نظامی در آنجا مستقر بودند. در جنگ غزە هم زمانی کە بیمارستانها، مدارس، اردوگاە های پناهندگی با بمب های اهدایی امریکا می کوبیدند و ساکنان و بیماران را بارها با این بهانە بە قتل رساندند، ادعا می کردند، پایگاە حماس بودەاند/ اکنون نیز بعد از بمباران عمدی مناطق و زیر ساخت های غیر نظامی ادعا های مشابەای می کنند.

با عنوان"اخلاق پروتستانی و روح سرمایه داری" شاید یکی از نخستین پژوهشهایی باشد که اهمیت دین و فرهنگ را برجسته می‌کند. وبر در سال 1930 استدلال می‌کند که تأکیدپروتستانتیسم، و به ویژه کالوینیسم، بر کار و تلاش، صرفه‌جویی و قناعت، همراه با تأیید اخلاقیِ ریسک پذیری و خودگردانی مالی، محیطی اجتماعی ایجاد کرد که برای سرمایه‌گذاری و انباشت سرمایهٔ خصوصی مساعد بود. این ارزشها بذر سرمایه داری مدرن را کاشتند.

در عرصە اشتغال متاسفانە تبعیضات علیە زنان بسیار گستردە است.سهم زنان از اشتغال ١٨ درصد است، دستمزد و حقوق زنان کارگر در کارگاە ها بزرگ و کوچک کمتر است و در کارگاە های کوچک و متوسط دستمزد زنان گاها نصف و حتی در حد یک سوم مردان است. مقررات قانون کار در مورد زنان در بیشتر واحد های صنعتی بویژە بخش خصوصی، مانند، مرخصی زایمان، شیرخوارگاە و مهد کودک رعایت نمی شود،. خیلی از زنان متاهل اگر باردار شوند بعد از مرخصی زایمان بە استثنای موارد نادری اخراج می شوند، زنان مجرد پس از حاملگی اکثرا از کار اخراج می شوند. ...

نمونه بارز این مداخلات، دولت نهم (احمدی‌نژاد) در سال ۱۳۸۴ و دولتهای بعدی و از دولت رفسنجانی بە بعد بازمی‌گردد که با اعمال سیاست‌های موسوم به "آزادسازی قیمت‌ها" و دخالت‌های مستقیم در مدیریت سازمان، ضربات جبران‌ناپذیری به بدنه و منابع آن وارد کرد . منتقدان معتقدند این رویکرد در دولت‌های بعدی نیز ادامه یافته است.

ذکر مصیبت های گذشتە اگر چە تجربە انسان را زیاد می کند، اما مشکل کسی را حل نمی کند. غرض از گفتن این حرفها این بود کە یک نتیجە را کە حاصل تجربە است از آن بگیرم و آن این است کە علت دستمزدهای زیر خط فقر در هر حال و شرایطی چە در زمان دوران رونق اقتصادی دهە ٤٠ و چە در سالهای رونق و کم رونقی جمهوری اسلامی و دلیل افزایش واقعی دستمزدها در سال ٥٨ و عدم افزایش آن در ٤٥ سال گذشتە یک چیز است، نداشتن تشکل و نبود آزادی....

در صورت بازگشت سلطنت خاندان پهلوی، کارگران با چه سناریوهایی مواجه خواهند شد؟برای پاسخ باید هم تجربه پهلوی را در نظر گرفت، هم تحولات جنبش کارگری جهانی و هم وضعیت امروز جامعه ایران. نتیجه احتمالاً نه سیاهِ مطلق است، نه سفیدِ مطلق، بلکه مجموعه‌ای از فرصت‌ها و تهدیدهای هم‌زمان را

تشدید روز افزون بحران اقتصادی و تاثیرات مستقیم آن روی معیشت، کار و کسب و زندگی اکثر گروە های اجتماعی در شرایطی کە جنبش دی ماە همچنان تداوم دارد، نشان می دهد کە حتی اگر رژیم بتواند بطور موقت جنبش را مهار نماید، با وضعیت اقتصادی کنونی و استیصال رژیم از مهار بحران اقتصادی و تبعات آن ،بحران اقتصادی بە تنهایی می تواند رژیم را از پای درآورد.

در حمایت از دیدگاه دایر بر نقش تکنولوژی و سرمایه انسانی در توسعه، گلیزر (Glaeser) و همکاران در اثری در سال 2004 بر علل موفقیت برخی از مستعمرات پیشین اروپایی تمرکز می‌کنند. آنان استدلال می‌کنند که هنگامی که مهاجران اروپایی به دنیای جدید کوچ کردند، دانش و سرمایه انسانی خود را با خود بردند، نه نهادها را.

تدوین تاریخچه‌ای جامع از روند عدالت اجتماعی در عرصه جهانی، مستلزم بررسی تحول مفهومی آن از یک ایده فلسفی تا یک ارزش محوری در سیاست بین‌الملل است. این مفهوم اگرچه ریشه‌های دیرپایی دارد، اما صورت‌بندی مدرن آن در دو قرن اخیر و در بستر تحولات عمیق اجتماعی و اقتصادی شکل گرفته است. در نگاهی کلان، می‌توان این تاریخ را در قالب چندین برهه و روند اصلی تحلیل کرد

لختی بیشتر در وضعیت فلاکت زدە خود درنگ کنیم. فقر و فلاکت و بی حقوقی و زندگی تیرە و تار، حق ما نیست، رفاە و آزادی حق هایی هستند کە آنها را از ما گرفتەاند. برای گرفتن حق مان قبل از هر کار دیگر باید متحد و متشکل شویم. هیچ راە دیگری برای رهایی از فقر و تیرگی وجود ندارد. دل بە آنهایی کە مانند خمینی می خواهند با فریب و نیرنگ با سپر بلا کردن مردم بە قدرت برسند نبندیم. وعدە نسیە نپذیریم . دوش بە دوش نیروهای دمکراتیک با حفظ مطالبات خود در تحولات پیش رو و برای سرنگون کردن رژیم جنایتکار ...

تهدیدها
سرکوب خشن از سوی نیروهای رقیب
بی‌سازمانی و آشفتگی
حذف جنبش کارگری پس از تثبیت قدرت جدید
مصادره مطالبات به نام «وحدت ملی»

سندیکا بر این باور است که از منظر جنبش کارگری، هر دگرگونی بزرگ اجتماعی و سیاسی در ایران باید از دفاع از آزادی، برابری، زندگی، معیشت، کرامت انسانی و حق تشکل‌یابی مستقل کارگران و مردم آغاز شود.

جنبش دانشجویی و جنبش کارگری در سال‌های گذشته بارها بر مطالبات مشترکی همچون عدالت اجتماعی، حق تشکل‌یابی مستقل، آزادی بیان و مبارزه علیه سرکوب حکومتی تأکید کرده‌اند. سندیکا بر گسترش همبستگی میان محیط‌های کار و دانشگاه، تداوم سنت همبستگی تاریخی کارگر و دانشجو در جنبش‌های اجتماعی ایران و دفاع از استقلال تشکل‌های دانشجویی و کارگری از دولت، نهادهای حکومتی و مدافعان هر شکل دیگری از استبداد، اقتدارگرایی و تمامیت‌خواهی تأکید می‌کند.

در پژوهشی جدیدتر، بهاتاچاتاریا نشان می‌دهد که علت بنیادی توسعه نیافتگی در آفریقا مالاریاست. او با استفاده از یک مدل تجربی و روش متغیر ابزاری برای برآورد اثرات بلندمدت مالاریا، تجارت برده و نهادها بر سطح زندگی در آفریقا، به این نتیجه می‌رسد که تنها متغیر توضیحی معنادار از نظر آماری، مالاریاست. عواملی مانند تجارت برده و نهادها از نظر آماری معنادار نیستند. همچنین پیوند ادعایی میان تجارت برده و سطح زندگی کنونی از طریق کیفیت نهادها نیز در حضور متغیر مالاریا از بین می‌رود.

تردید نکنیم کە هیچ جنگی اگر وضعیت ما خصوصا زحمتکشان را بدتر نکند، بهتر نخواهد کرد. تجربیات دردناک مردمان افغانستان، عراق، یمن، لیبی، سودان و اوکراین پیش روی ماست. اندکی بلندتر فکر کنیم و فریب وسە وسە های کسانی را کە سعی می کنند تصویری خلاف واقع از جنگ بە مردم ارائە کنند را نخوریم . قبل از شروع جنگی دیگر پرچم صلح را بر افرازیم و بە جنگ نە بگوییم!طبقە کارگر از جنگ و جنگ افروزان، از مداخلە نظامی بیگانگان، نە از حکومت استبدای و ضد کارگری جمهوری اسلامی و نە از بازگشت دیکتاتوری سلطنتی حمایت نمی کند.

اکنون مقامات حکومتی تصمیم گرفتەاند سهم حق بیمە کارفرمایان را کاهش دهند و فشار ناشی از آن را با کاهش بازهم بیشتر خدمات این سازمان روی دوش بیمە شدگان قرار دهند و بدهی های نجومی دولت بە این سازمان را کە صرف مقاصد سیاسی و شخصی خود کردەاند، ملاخور کنند. نمایندگان سر سپردە بە قدرت بجای تلاش برای گرفتن دیون دولت کە مهمترین مشکل تامین اجتماعی در چهل و پنج سال گذشتە است، انگشت اتهام را بسوی حقوق های چند غازی بازنشستگان نشانە رفتەاند. ننگ شان باد.

ما با یک وضعیت پارادوکسیکال روبه‌رو هستیم

طبقه کارگر، مهم‌ترین نیروی اجتماعی ناراضی است
اما هنوز به نیروی تعیین‌کننده‌ی سازمان‌یافته تبدیل نشده است

کارگران از شرایط زندگی خود ناراضی‌اند اما حق اعتراض هم ندارند. و جالب اینجاست که تمام مسئولان، از نمایندگان مجلس گرفته تا بالاتر، پشت هم اذعان می‌کنند که سفره‌ی کارگر کوچک شده و وضعیت خوب نیست؛ اما در واقعیت، همه این اظهارات فقط شعار است یا اینکه برآمده از دعواهای جناحی‌ست؛ همه مسئولان سعی می‌کنند خودشان را سفید جلوه دهند اما واقعیت این است که همه مقامات اعم از رئیس جمهور تا نمایندگان مجلس و ...، در این وضعیت مقصرند.

نان نیست، رفاه نیست، هوا نیست، تورم بیداد می‌کند، دارو و درمان گران است و گران‌تر هم می‌شود، آینده ناایمن است و خانواده‌های مزدبگیر و دست به دهان، با کوچک‌ترین تلنگری از هم می‌پاشند، امروز شاغل هستی و نان خالی می‌توانی بخوری، شب به خانه می‌روی و سر بر بالین بیم و امید می‌گذاری اما فردا صبح دیگر شغلی نیست، نان خالی هم نمی‌توانی بخری......سیاهه‌ی بی‌سروسامانی‌های زندگی با همین چند جمله به پایان نمی‌رسد؛ «زندگی» دشوار است، گاهی حتی غیرممکن.

شما نه فقط فرزندان خانواده‌های خود،
که فرزندان این خاکید.
شما نه فقط یادگاران یک روز،
که چراغ راه نسل‌های آینده‌اید.
آرام بخوابید…
ما بیداریم.
ما ایستاده‌ایم.
و ما ادامه‌دهنده‌ی راه روشن شما خواهیم بود

زندانی کردن کارگران در محل کار توسط قرارگاە خاتم الانبیا کارتلی کە بخش بزرگی از پروژەها و تاسیسات صنعتی را بە انحصار خود درآوردە و بە هیچ بنی بشری هم پاسخگو نیست درست در سالگرد انقلابی کە قرار بود (مستضعفان) یعنی آنهایی را کە بە امید رسیدن بە زندگی بهتر با اعتصابات خود کمر رژیم دیکتاتوری سلطنتی را شکستند، از طنزهای تلخ روزگار ماست.

با وجود آن که کتاب تأثیرگذار جرد دایموند نقش جغرافیا و اقلیم را بار دیگر به مرکز توجه بازگرداند، کار دایموند به هیچ وجه نخستین اثر در این زمینه نیست. استدلال اقلیم و جغرافیا را می‌توان دست‌کم تا مونتسکیو دنبال کرد. او استدلال می‌کند که جمعیت مناطق گرمسیری به طور عمده به دلیل گرمای فرسایندهٔ انرژی، به اندازهٔ کافی سختکوش نیستند. دسترسی طبیعی و فراوان به غذا نیز مردم مناطق گرمسیری را "تنبل" می‌کند. این امر تأثیری مستقیم و منفی بر بهره وری انسانی و در نتیجه رشد اقتصادی دارد. در یک مطالعهٔ جدیدتر، پارکر (Parker) از استدلال مونتسکیو حمایت می‌کند

متاسفانە تسلط دولت از طریق نصب مدیران دولتی همراە با تداوم غارت منابع تامین اجتماعی بە غیر از این کە باعث کاهش روز افزون خدمات بیمەای بە صاحبان واقعی تامین اجتماعی شدە است، بلکە این سازمان عظیم و پر اهمیت کشور را بسوی افلاس و ورشکستگی پیش می راند.بهمین سبب فشار برای از بین بردن تسلط دولت و مدیریت دولتی کە نقش دست غارت دولت را بە عهدە دارد اولین اقدام عاجلی است کە باید انجام گیرد. تا هم این سازمان بتواند خدمات بهتری بە بیمە شدگان ارائە دهد هم جلوی دست درازی دولت ...

ترس و دلتنگی در مواجهه با انحطاط اخلاقی جامعه ، طبیعی و انسانی است. اما می‌توان این احساس را به آگاهی و عمل اخلاقی تبدیل کرد. همان‌طور که زمین آرام می‌چرخد و عمر می‌گذرد، جامعه نیز ظرفیت بازیابی و تداوم اخلاق را دارد؛ با این تفاوت که این بازیابی نیازمند شجاعت، مراقبت و تلاش مستمر انسان‌هاست. هر عمل درست، هر صداقت و هر مقاومت کوچک، شیرازه‌ی اخلاق را تقویت می‌کند و تضمین می‌کند که انسانیت، حتی در شرایط سخت، از بین نمی‌رود

تشکل‌های صنفی کارگری در جمهوری اسلامی
شکل گرفتند، اما نهادینه نشدند
دستاورد آفریدند، اما تثبیت نشدند
رهبر پرورش دادند وهزینە سنگین متحمل شدند، اما مرعوب نشدند

این مخالفتها اگر بە تلاش جدی نیروهای چپ و جمهوریخواهان دمکرات برای ایجاد آلترناتیوی مرکب از این نیروها در داخل و خارج از کشور بر پایە سرنگونی رژیم فقاهتی منجر نشود، نە تاثیری درجلوگیری از جانشینی یک دیکتاتوری سلطنتی با استبداد فقاهتی دارد و نە غفلت های گذشتە این گروە ها را توجیە می کند. نیروهای چپ و جمهوریخواهان دمکرات اکثریت بالقوە را در جامعە دارند و می توانند در مقام آلترناتیو واقعی رژیم برآمد کنند.