پنجشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۸ - ۵ دسامبر ۲۰۱۹

استراتژیهای اتحادیه های کارگری معطوف به کار نامتعارف - بخش هشتم

مرکز اسپانیائی مطالعات تخصصی در علوم اجتماعی

۰۹ آذر ۱۳۹۸

همچنین وجود رقابت در بین اتحادیه ها نیز می تواند بر استراتژیها در رویکرد به کارگران نامتعارف مؤثر افتد. بنا بر برخی تحقیقات، رقابت بین اتحادیه ها می تواند به آنجا بیانجامد که این سازمانها فعالیت شان را بر دفاع از منافع اعضای شان متمرکز کنند. بنابراین در وجود رقابتهای بین اتحادیه ای، امکان نمایندگی از کارگران نامتعارف تضعیف می شود. با این حال در برخی از موارد آشکار شده است که این رقابت در راستای دفاع از منافع کارگران نامتعارف مثبت عمل کرده است

۲. استراتژی اتحادیه ها نسبت به کارگران نامتعارف: یک چارچوب تحلیلی - ادامه

  • عوامل نهادی و سازمانی

چنان که در بالا اشاره شد، بافتارهای نهادی و سازمانی نیز در درک استراتژیهای اتحادیه های کارگری متوجه کارگران نامتعارف دارای اهمیت بسیار اند. بنابراین در اینجا بر آن عواملی که به زعم من در این چارچوب دارای بیشترین اهمیت اند، می پردازم. برای سهولت بیان، این عوامل را به دو مقولۀ کلی تقسیم کرده ام: عوامل درونی، که منبعث از سازمان اتحادیه اند، و عوامل بیرونی که از نهادها و سازمانهائی غیر از اتحادیه ناشی می شوند.

عوامل درونی

استراتژیهای اتحادیه های کارگری متوجه کارگران نامتعارف وابسته به آن است که این استراتژیها منافع اعضای آنها را چگونه و تا چه میزان تحت تأثیر می گیرند. در صورتی که اعضای یک اتحادیه در این یا آن استراتژی خطری برای موقعیت کاری خودشان حس کنند، آنگاه نمایندگی اتحادیه از کارگران نامتعارف دشوار خواهد شد. چنین وضعی می تواند پیش آید اگر دفاع از منافع کارگران نامتعارف مستلزم فداکاری اعضای اتحادیه باشد. درست برعکس، در صورتی که دفاع از منافع کارگران نامتعارف با منافع اعضا همجهت باشد، نمایندگی از کارگران نامتعارف تسهیل خواهد شد.

سازمان درونی اتحادیه های کارگری نیز می تواند استراتژی آنها را در رویکرد به سوی کارگران نامتعارف تحت تأثیر قرار دهد. این حالت می تواند پیش آید که ساختار سازمانی یک اتحادیه برای نمایندگی از کارگران نامتعارف مناسب نباشد، مثلاً به این دلیل که ساختارهای مذکور در بخشها و شرکتهائی که این گروه کارگران پرشمار اند، به کفایت قدرتمند نیستند؛ یا مثلاً به این دلیل سطوح متفاوت سازمان اتحادیه از هماهنگی لازم برای انجام چنین وظایفی برخوردار نیست(1).

عوامل بیرونی

همچنین وجود رقابت در بین اتحادیه ها نیز می تواند بر استراتژیها در رویکرد به کارگران نامتعارف مؤثر افتد. بنا بر برخی تحقیقات، رقابت بین اتحادیه ها می تواند به آنجا بیانجامد که این سازمانها فعالیت شان را بر دفاع از منافع اعضای شان متمرکز کنند. بنابراین در وجود رقابتهای بین اتحادیه ای، امکان نمایندگی از کارگران نامتعارف تضعیف می شود. با این حال در برخی از موارد آشکار شده است که این رقابت در راستای دفاع از منافع کارگران نامتعارف مثبت عمل کرده است(2). تأثیر رقابتهای بین اتحادیه ها بر استراتژی آنها نسبت به کارگران نامتعارف نیاز به مطالعۀ عمقی به مراتب بیشتری، که تا کنون انجام شده است، دارد.

آمادگی کارفرمایان برای مذاکره با اتحادیه های کارگری نیز عامل بیرونی دیگری است که قطعاً باید در نظر گرفته شود. نمایندگی از کارگران نامتعارف تسهیل خواهد شد اگر که کارفرمایان آمادۀ مذاکره با اتحادیه ها باشند. برعکس اگر کارفرمایان خواهان مذاکره با اتحادیه بر سر شرایط کار کارگران نامتعارف نباشند، آن گاه نمایندگی از این کارگران توسط اتحادیه ها دشوار خواهد شد(3).

بنابراین استراتژی اتحادیه های کارگری در رویکرد نسبت به کارگران نامتعارف از یک سو به ترکیبی از مشوقهای مختلف و از سوی دیگر به بافتار نهادی و سازمانی آنها، بستگی دارد. پس استراتژی فراگیر را در زمان و مکانی می توان سراغ گرفت که اتحادیه ها اولاً از مشوق کافی برای نمایندگی کارگران نامتعارف بهره مند شوند، و ثانیاً عوامل نهادی و سازمانی امکان چنین استراتژی را فراهم آورده باشند. یک استراتژی نیمه فراگیر زمانی عرضه می شود که اتحادیه ها از مشوق لازم برای حمایت از کارگران نامتعارف برخوردار شوند، اما بافتار نهادی و سازمانی آنها مانع از عملی شدن کامل این حمایت باشند. دراین حالت نمایندگی از کارگران نامتعارف موردی و ناکامل خواهد بود. سرانجام، یک استراتژی بسته زمانی بروز می یابد که اتحادیه یا ابداً مشوقی در نمایندگی این گروه از کارگران نداشته باشد، یا در صورت داشتن مشوق، مطلقاً فاقد عوامل نهادی و سازمانی مناسب برای نمایندگی از کارگران نامتعارف باشد.

 

(1)- بنا به تحقیقات ساسکیس، کاهش دستمزدها برای افزایش استخدام در صورتی ممکن است که قراردادهای جمعی به طریقی هماهنگ شده در سطوح مختلف اتحادیه ها عقد شده باشند.

(2)- تحقیقات ایریزو نشان می دهند که چگونه استراتژی ای که این یا آن اتحادیه، در قیاس با یک اتحادیۀ رقیب، برای عرضۀ حمایت بیشتر تدوین می کند، شامل دفاع از منافع کارگران موقت نیز می شود.

(3)- در تحقیقات ایزیرو به مثالهای متعددی از تأثیر این متغیر بر ظرفیت نمایندگی اتحادیه های کارگری برمی خوریم. در یکی از شرکتهائی که او دست به تحقیق در آنها زده است، کارفرما تمایلی به مذاکره با اتحادیه ها برسر کاهش دستمزدها به ازای تبدیل قراردادهای موقت به قرارداد قطعی ندارد. دلیل این بود که مدیران پیش بینی کرده بودند که شرکت در کوتاه مدت با زیادی نیروی کارمواجه خواهد شد.

افزودن دیدگاه جدید