April 2026

تدوین هرگونه راهبرد و برنامه‌ریزی سیاسی، بدون درک عمیق از استراتژی‌های کلانِ در حال اجرا، نه ممکن است و نه مفید. آنچه در این دوره برجسته گشت، نه صرفاً یک رویارویی نظامی، بلکه تلاقی لایه‌های گوناگون مداخله (نظامی، رسانه‌ای و اجتماعی) در قالب کلان‌راهبردی است که می‌توان آن را «رژیم‌چینج» با خوانش ژئوپلیتیک نامید.

امروز بیش از هر زمان دیگری، سیاست درست نه جست‌وجوی «لحظه‌ی نهایی» و نه شرط‌بندی بر فروپاشی است. آن‌چه لازم است، ساختن جبهه‌ای علیه جنگ، علیه موروثی شدن قدرت، علیه آلترناتیوسازی خارجی و در دفاع از جنبش‌های مترقی داخلی است. جنبش‌هایی که مهم‌ترین و پیشروترین نمونه‌شان هنوز «زن، زندگی، آزادی» است. اگر قرار باشد آینده‌ای دموکراتیک در ایران شکل بگیرد، نه از دل جنگ و ویرانی، بلکه بر شانه‌های همین تجربه و در پیوند با سازمان‌یابی اجتماعی و مقاومت مدنی خواهد بود.

حزب چپ ایران این جنگ ویرانگر را، که با خشونت و بهره‌گیری از پیشرفته‌ ترین سلاح‌ها پیش برده می شود، متضاد با اهداف مردم برای نیل به آزادی، عدالت و دموکراسی می داند و با جنگ و تداوم آن مخالف است. جنگ در هر شکل و با هر نتیجه‌ ای، امکان دخالت فعال مردم در تعیین سرنوشت خود را از آنها سلب میکند، جامعه مدنی را فلج و راه را برای گسترش مداخلات خارجی و تعمیق فجایع انسانی هموار می‌کند.

قوه قضائیه جمهوری اعدامی ایران امروز پنچ شنبه ۱۳ فروردین خونین آقای امیرحسین حاتمی، یکی از دستگیرشدگان اعتراضات دی ماه را به اتهام آتش‌سوزی در پایگاه بسیج کاوه در تهران اعدام کرده است. زده یاد امیر حسین حاتمی نهمین ا فردی است که در پی اعتراضات سراسری دی ماه ۱۴۰۴ اعدام شده است.

کنگره از برقراری تماس فعال و مستقیم با موضوعات روز فاصله گرفت؛ حتی در سطح طرح مسئله در پنل‌ها نیز این خلأ محسوس بود. در شرایط کنونی، برخی محورهای اساسی می‌توانستند در دستور کار قرار گیرند: الف) جنگ، پیامدهای آن و سناریوهای برون‌رفت. اگر چه در سخنرانی ها و پانل ها به این مهم توجه شده بود؛ ب) نسبت با جمهوری اسلامی و چشم‌انداز پایان آن؛ ج) راهکارها و سازوکارهای گذار از نظام و جایگزینی ساختار سیاسی ـ حقوقی؛ د) چگونگی برقراری و تنظیم رابطه با طیف هایی که درکنگره حضور نداشتند. بخصوص طیف پادشاهی‌ خواهان.

ترامپ بە هیچ وجە قصد برگرداندن عظمت بە ایران را کە قبلا نیز وجود نداشت و افسانەای ساختە و پرداختە امریکا و سلطنت طلبان است را نداشت. او منابع ایران را می خواست تا خرج عظمت بخشی بە امریکا کند. حالا کە موفق نشدە است قصد انتقام از ایران با باز گرداندن ایران بە عصر حجر را دارد، منظور از وعدە کاذب "کمک در راە است" هم غیر از این نبود. اصولا مگر می شود از هارترین و خشنترین نمایندە امپریالیسم امریکا انتظار داشت مفت و مجانی عظمت را بە یک کشور جهان سومی کە سابقە کودتا هم برای نفت در آنجا را در کارنامە دارد داشت؟

استعمارگران در آمریکای جنوبی نیز از اروپا و در جستجوی زمینهای حاصلخیز، اهداف مرکانتیلیستی و آزادی مذهبی آمده بودند. با این حال شرایط اولیۀ منابع، نوع نهادهایی را که در این مستعمرات شکل گرفتند، تعیین کرد. استعمارگران پس از غلبه بر مایاها و اینکاها، کنترل معادن را در دست گرفتند و در اقلیمهای گرمسیری نیز به ایجاد مزارع بزرگ پرداختند.

همە ی آسیب دیدگان از جنگ خاصە بیکاران باید تحت پوشش تامین اجتماعی قرار بگیرند و زندگی و درمان آنها تامین شود. شاید گفتە شود تامین اجتماعی غارت شدە کشور توسط حکومت امکان مالی برای پاسخگویی بە همە ی نیازها را ندارد. اما این بە معنی نداشتن امکانات نیست. ثروت و منابع انبوهی تحت نام (انفال) نزد بنیادهای مختلف زیر نظر رهبری مذهبی و سیاسی حکومت وجود دارند کە گفتە می شود ٤٠ درصد دارایی های کشور را زیر نگین خود دارد. این اموال باید بە مالکیت عمومی در آیند و درآمدهای آنها از طرق نهادهایی مانند تامین اجتماعی ...