April 2026

چرا بازسازی یک کشور پس از جنگ، ساده نیست؟ در این روزها، در جمع‌هایی از ایرانیان که همچنان از ادامه جنگ دفاع می‌کنند، وقتی سخن از ویرانی زیرساخت‌ها به میان می‌آید، پاسخی تقریباً کلیشه‌ای شنیده می‌شود : «بازسازی می‌کنیم.» این جمله با اطمینان گفته می‌شود، گویی بازسازی یک کشور پس از بمباران گسترده، چیزی شبیه تعمیر یک ساختمان آسیب‌دیده است .

حزب چپ باید از تجربیات گذشته به خصوص از روند تشکیل گروه فداییان که با هدف راهیابی و آرمان‌های والا شکل گرفت و توانایی اقناع بخش نسبتا بزرگی از طبقه متوسط را داشت به نحو درستی سود ببرد و با نسل جوان کنونی پیوند برقرار کند، این امر صورت نمی پذیرد مگر در داشتن نیروی عشق شهامت و آرمان های والای انسانی باید روحیه و جسارت جوانان را به تجربه و خردورزی حزب چپ افزود تا توان اقبال عمومی یافتن داشت. 

مشکل این است که نقد شما به سند گرایش چپ، واقعیت را از زاویه‌ای می‌بینید که فقط ثبات رژیم اسلامی را تصویر می‌کند و بی‌ثباتی وضع موجود را در ابر بحران‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی نادیده می‌گیرد.

در سطح بین‌المللی، این رخداد به‌طور قابل‌توجهی جایگاه ایالات متحده را، به‌ویژه در چارچوب ائتلاف‌های سنتی همچون ناتو، تضعیف کرده است. برخی از کشورهای اروپایی از جمله اسپانیا، ایتالیا، فرانسه و سوئیس با محدود کردن یا عدم ارائه دسترسی به پایگاه‌های نظامی خود، نارضایتی خود را از سیاست‌های واشنگتن نشان دادند. علاوه بر این، گزارش‌ها حاکی از آن است که برخی همکاری‌های نظامی میان آمریکا و کشورهای کلیدی اروپایی مانند فرانسه و بریتانیا دچار وقفه یا بازنگری شده است.

این اعدام‌ها بیانگر آن است که جمهوری اسلامی   همچنان ماشین اعدام را به ‌عنوان ابزار سرکوب و ایجاد رعب و وحشت به کار گرفته و خطر مرگ هزاران زندانی سیاسی را تهدید می‌کند . هم‌زمان با جنگ اسرائیل و آمریکا با ایران، روند اجرای احکام اعدام  شتاب گرفته و گزارش‌هایی از انتقال زندانیان سیاسی به سلول  های انفرادی منتشر شده است. شرایط جنگی وضعیت زندانیان را به شدت  وخیم‌تر کرده و در بسیاری از موارد زندانیان از دسترسی به  غذا و خدمات درمانی و شرایط حداقلی انسانی محروم مانده اند.

در شرایطی که جامعه ایران در یکی از بحرانی‌ترین مقاطع تاریخی خود قرار دارد—از خیزش‌های انقلابی تا سایه‌ی جنگ - انتظار از نیروهایی که خود را در سنت چپ و سوسیالیسم دموکراتیک تعریف می‌کنند، ارائه‌ی تحلیل‌هایی شفاف، رادیکال و راهبردی است. اما «پیش‌نویس قطعنامه سیاسی کنگره فوق‌العاده» نه‌تنها از این انتظار فاصله دارد، بلکه نمونه‌ای از عقب‌نشینی نظری و سیاسی به سطحی محافظه‌کارانه و بی‌خطر است.

نقد شما بر سند گرایش چپ حزب چپ ایران تحت عنوان ، در راستای سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی و برپایی جمهوری سکولار دموکرات فدرال ، بیش از آنکه یک نقد راهگشا باشد، بازتاب نوعی احتیاط افراطی است که در نهایت به انفعال سیاسی می‌انجامد؛ انفعالی که این‌بار در لباس «واقع‌گرایی» عرضه می‌شود.

سند مورد بحث، نه پیش‌گویی یک «انقلاب قریب‌الوقوع»، بلکه تلاشی است برای ارائه تحلیلی از شرایط گذار، تأکید بر ضرورت مداخله فعال نیروهای دموکراتیک و مترقی، و پیشنهاد یک چارچوب سیاسی مشخص برای عبور از وضعیت موجود به سوی یک آلترناتیو دموکراتیک، سکولار و فدرال.

گفته شده است که وظيفه حياتی ما پيش دستی سازماندهی انقلابی جامعه است. چگونه از خارج از کشور و آنهم توسط يک حزب می توان مردم را سازماندهی انقلابی کرد؟ آيا نويسندگان سند از خارج از کشور می خواهند مردم را سازماندهی انقلابی کنند و يا می خواهند چمدان های خودشان را بينند تا به ايران بروند و  پيش دستانه به سازماندهی انقلابی بپردازند.

این واقعیتی است کە مبارزان راە آزادی و عدالت اجتماعی در ٤٠ روز جنگ بار دیگر با گوشت و پوست خود با هزینە های گزافی کە جنگ بر کشور وارد کرد تجربە کردند. با همە ی تردیدهایی کە شکستن آتش بس در روز نخست آن توسط دولت اسرائیل رقم خورد ، بیایید برای بە نتیجە رسیدن این آتش بس شکنندە و کاستن از درد و رنج بیشتر مردم در جنگ همە با هم با هر وسیلەای کە می توانیم تلاش کنیم