شنبه ۰۹ فروردين ۱۳۹۹ - ۲۸ مارس ۲۰۲۰

هیئت سیاسی - اجرائی حزب چپ ایران (فدائیان خلق)

حزب چپ ایران(فدائیان خلق) در آستانه‌ی فروردین گل و سنبل، عید را با گرامی‌داشت نام و یاد همه‌ی جانبختگان راه آزادی، دمکراسی و عدالت اجتماعی به پیشواز می‌رود و به آینده‌ی مردم کشورش با گشاده رویی و امید می‌نگرد.

 هم‌میهنانی کە در اثر کرونا مشاغل و منابع درآمدشان را از دست دادەاند، برای این‌کە گرسنە نمانند، نیازمند پرداخت مقرری معیشتی ماهانە هستند و دولت وظیفە دارد بە همە آن‌هایی کە تحت پوشش بیمە قرار ندارند و از جایی حقوق بیکاری نمی گیرند، مقرری پرداخت کند و آن‌ها را تحت پوشش بیمە‌ی درمانی قرار دهد.

حزب چپ ایران(فدائیان خلق) جمهوری اسلامی را مسئول مستقیم جان زندانيان می‌شناسد. در شرایط کنونی که حتی نماز جمعه‌ها و مناسک مذهبی هم تعطیل شده اند، جان باختن هر زندانی، قتل عمد محسوب می شود که حکومتگران بايد پاسخگوی آن باشند.

طی یک سال گذشته نیز، زنان کشور ما پیشتاز مبارزه علیه تحجر و استبداد دینی بودند. از تلاش برای به دست آوردن حق آزادی پوشش تا مبارزه برای گشایش درهای ورزشگاهها به روی خود، مشارکت فعال در خیزش آبانماه، تجمعاتاعتراضی تا فعالیت های مدنی، همه، عرصههای مبارزه و مقاومت جسورانه و پیگیر زنان کشور ما بوده است.

بر اساس اطلاعاتی که در این زمینه منتشر شده است این بیماری نیز مهار شدنی است و در چین روند پیشروی آن سیر نزولی پیدا کرده است. مقابله با بیماری‌های مشابه در گذشته نشان می‌دهد که قدرت دانش بشر بسیار قوی تر از توان تخریبی انواع ویروس هاست. مشروط به این‌که لوازم مقابله با آن فراهم و قواعد پیشگیری از شیوع آن رعایت شود.

حزب چپ ایران (فدائیان خلق) موفقیت تحریم انتخابات نمایشی را به مردم هشیار و بپاخاستهی ایران شادباش میگوید. پیروزی تحریم انتخابات فرمایشی، گامی مهم در تداوم مبارزات مدنی مردم ایران در راستای گذار از جمهوری اسلامی، پایان دادن به استبداد دینی حاکم و تاکیدی بر این حقیقت است که آزادی و دمکراسی نه در جمهوری اسلامی بلکه در نبود آن، به دست آمدنی است.

در لحظه‌ی کنونی همه‌ی تأکیدات باید متوجه به حداقل رساندن تلفات ناشی از این بیماری باشد. چون ارزش جان انسان‌ها بر هر چیز دیگری اولویت دارد. ما پیشاپیش این را هم اعلام می داریم که توسل به بهانه‌هایی چون نبود دارو، کمبود وسایل پیشگیری، ناکافی بودن مراکز پذیرش بیماران و ... به هیچ‌وجه عامل تعیین‌کننده نیست، به ویژه این‌که تجربه‌ی کشورهای دیگر در این زمینه نیز در دسترس همگان است.

جمهوری اسلامی در زندان های خود با زندانیان سیاسی بسیار وحشیانه برخورد کرده و هنوز هم پس از چهل سال به این رفتار ادامه می‌دهد. این برخوردهای غیر انسانی اتفاقی و موردی نبوده و نیست. کمتر شهروندی است که پس از دستگیری در زندان، از این "عطوفت اسلامی" که مایه شرم بشریت است بی‌بهره مانده باشد.