يكشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷ - ۱۸ نوامبر ۲۰۱۸

مجید سیادت

نکته اصلی این واقعه، ابعاد سنگینی است که به خود گرفته است. در دنیای پرتنش ترامپ لازم نیست که جرقه جدید در صحنه های آشنا بدرخشد. وقایع غیر منتظره در جهان امروزی ما می توانند - تقریبا به صورتی غیر منتظره -شالوده برنامه های یک قدرت جهانی را از هم بپاشانند.

می بايد خاورميانه به مجموعه ای از کشورها و دولتهای ضعيف تبديل شود که -حتی اگر رهبرانش هوا و هوسی کردند - آنها نتوانند به سادگی از کنترل نظم جديد به در آيند. برای درک بهتر اين مقوله، يادمان باشد که تا همين اواخر، سوريه و عراق دو کشوری بودند که هر کدام نيروی نظامی جدی ای داشتند و از درجه ای از استقلال برخوردار بودند. حالا اينها به کشورهائی تبديل شده اند که در هر صورت بايد از ديگران تمکين کنند .

در طی چند روز بعد، جلسه سنگاپور دوباره ابقا شد ولی اوضاع به همان شکل اوليه نبود. رئيس هيئت نمايندگی کره شمالی اعلام کرد که کره شمالی حاضر نيست سلاح‌های خود را در عوض کمک‌های اقتصادی از دست بدهد

مشکلات خاورميانه بر مبنای توازن قوادر ميدان‌های گوناگون نظامی و اقتصادی بدست خواهد آمد. در واقع، در دورانی که جنگ منطقه ای درگير شده است، رفتن بسوی "تخليه" يک جانبه به نيروی مهاجم امکان می دهد که سياستهای تجاوزگرانه اش را با دست بازتر و قدرت بيشتر به جلو برد.

سياستی که وجود اسرائيل را انکار می کند به نفع هيچ کدام از مردم خاورميانه و منجمله فلسطينی های مقيم يا پناهنده در کشورهای همسايه نيستند و فقط می توانند به زجر و فلاکت بيشتر برای همه مردم خاورميانه بيانجامند.

مبحث سوسياليسم دموکراتيک و تفاوت آن با سوسيال دموکراسی از مباحث حاد حزب کارگر در دو سال اخير بوده است. در زير دو مقاله تر جمه شده در اين باب ارائه می شود.
مطالعه اين متون سئوال های فراوانی پیش می کشند.
چه نوع سوسياليسمی در يک کشور پيشرفته ممکن است؟ آيا درست است که...

بدون شک، رابطه انگلستان با اتحاديه اروپا، مهمترين مسئله ملی انگلستان است. تقريبا چهل و پنج سال از ورود انگلستان به اين اتحاديه می‌گذرد. نکته قابل توجه اينست که نگرش به اين اتحاديه (و بنابراين برکسيت) موضوعی فراحزبی است. در دو حزب مهم انگلستان، (محافظه کار و کارگر) جناح‌هائی موافق و يا مخالف آن هستند. از زاويه هواداران برکسيت، مسئله اصلی استقلال انگلستان است.

در صورت وقوع جنگ‌هایی که نهایتاً برای تغییرات جغرافیای سیاسی منطقه و تحمیل تناسب قوا تازه‌ای است، حتی نیروهای صلح‌دوست – در چارچوب و محدوده دفاع از منافع ملی کشور خود – نسبت به جنگ افروزان بی‌تفاوت نخواهند ماند.