Februar 2026

کاشت ۲۵ هزار اصله درخت در بوستان جنگلی چیتگر:انتخاب گونه‌های مقاوم و سازگار با اقلیم منطقه
-کلاس‌های آنلاین اجباری تا کوچ معلمان؛ خوزستان همچنان رکورددار روزهای خاکستری
-به بهانه بارش برف زمستانی و خوشحالی کشاورزان مازندران
-مازوت‌سوزی امنیتی- شکوفه حبیب زاده
-سازمان ملل متحد نسبت به "ورشکستگی جهانی آب" هشدار داد

ضرورت تشکل یابی در برابر بحران پراکندگی در شرایط امروز ایران
قدم نخست
کلاب هاوس اتاق اتریبون آزاد
شنبه 7 فوریه 2026 برابر با 18 بهمن 1404

ساعت 20 بوقت اروپای مرکزی 22،30 بوقت ایران

این مخالفتها اگر بە تلاش جدی نیروهای چپ و جمهوریخواهان دمکرات برای ایجاد آلترناتیوی مرکب از این نیروها در داخل و خارج از کشور بر پایە سرنگونی رژیم فقاهتی منجر نشود، نە تاثیری درجلوگیری از جانشینی یک دیکتاتوری سلطنتی با استبداد فقاهتی دارد و نە غفلت های گذشتە این گروە ها را توجیە می کند. نیروهای چپ و جمهوریخواهان دمکرات اکثریت بالقوە را در جامعە دارند و می توانند در مقام آلترناتیو واقعی رژیم برآمد کنند.

. شیر و گوشت حیوانات اهلی به منبعی قابل اتکا از پروتئین بدل شد که بهره وری نیروی کار کشاورزی را افزایش داد. استفاده از نیروی عضلانی حیوانات بزرگ اهلی در کشاورزی نیز بهره وری کشاورزی را بالا برد و به ایجاد مازاد غذایی کمک کرد.

تشکل‌های کارگری در دوران پهلوی بارها منحل و سرکوب شدند، اما هر بار تجربه، آگاهی و حافظه‌ی جمعی تازه‌ای بر جای گذاشتند. چرخه‌ای که آثار آن، هم در انقلاب ۱۳۵۷ و هم در مبارزات کارگری دوران جمهوری اسلامی، به‌وضوح قابل مشاهده است

متحد و متشکل شدن در اتحادیە ها و احزاب کارگری بە اندازە نان شب برای کارگران لازم و ضروری است. علت خالی شدن سفرە ها، نداشتن امنیت اجتماعی و شغلی، دستمزدهایی کە مرتب ارزش خود را از دست می دهند، محرومیت از بیمە و درمان، سقوط بە زیر خط فقر و فراتر از آن، نبود آزادی و دمکراسی و وجود رژیم فاسد و سرکوبگر، بواسطە جامعە غیر متشکل و فقدان تشکل و حق تشکل است کە بوجود آمدەاند. این را تجربیات مردمان کشورهای دمکراتیک کە از حق تشکل، اعتراض، اعتصاب و آزادیهای دیگر برخوردارند بە ما می گویند.

 یک فرمول هژمونیک (اگر بخواهیم خیلی فشرده بگوییم):
گفتمان عدالت اجتماعی امروز باید بگوید:
«ما علیه کار نیستیم، علیه رانتیم
ما علیه بازار نیستیم، علیه انحصاریم
ما آزادی می‌خواهیم، چون بدون آن عدالت ممکن نیست
و عدالت می‌خواهیم، چون بدون آن زندگی ممکن نیست»

شرایط اضطراری است و زمان محدود. نجات میهن تنها با هم‌صف‌شدن ممکن است؛ هم‌صف‌شدنی که درد و رنج جامعه را مبنا قرار دهد، نه منافع گروهی، حزبی و سازمانی. هر نیرویی که مخالف جنگ و خواهان آزادی است، می‌تواند و باید حول خواست‌های مشترک کنار هم بایستد. تجربه هم‌گرایی نیروهای جمهوری‌خواه و صلح‌طلب عدالت‌جو در برخی تظاهرات خارج از کشور نشان داده است که چنین امری ممکن است. امروز همین امید جمعی است که می‌تواند خشم اجتماعی را از مسیر ویرانی، به سوی رهایی هدایت کند.

در متن شما، ترس امروز بارها به پیش‌بینی قطعی فردا تبدیل می‌شود. این‌که اگر این جریان به قدرت برسد، آزادی بیان، حقوق بشر، حتی روابط خانوادگی و حق زیستن را سلب خواهد کرد و از جمهوری اسلامی هم بدتر خواهد کرد. این نوع استدلال بیشتر بر بدترین سناریوی ممکن استوار است تا بر مسیرهای مشخص و اجتناب‌ناپذیر. ترس نشانه‌ی مهمی است، اما به‌تنهایی دلیل منطقی کافی برای حکم قطعی درباره‌ی آینده نیست.

سه کشور سومالی، یمن و اتیوپی به‌رغمِ همه‌ی مسائل و موانعِ داخلی ناشی از توسعه‌نیافتگی در عرصه‌های مختلف، پتانسیلِ زیادی برای تحول داشتند، اما سیاست‌های قدرت‌های بزرگ استعماری و امپریالیستی، رقابت‌های این قدرت‌ها، جنگ سرد، و مداخله‌های کنونی منطقه‌ای، نه‌تنها موانع درونیِ تحول این کشورها را برطرف نکرد، بلکه آن‌ها را شدت بخشید. آن‌چه را که شاهد آن هستیم تشدید عقب‌ماندگی‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی، قبیله‌گرایی و بنیاد‌گرایی مذهبی و جنگ‌های بی‌پایانِ داخلی است که شیرازه‌ی این کشور‌ها را از هم گسیخته است.