April 2026

جنگ کنونی به نقطه عطفی رسیده که در آن هیچ‌یک از طرفین به پیروزی نظامی قاطع دست نیافته‌اند. هم‌اکنون پنجره کوتاهی از فرصت دیپلماتیک برای آتش‌بس وجود دارد؛ اما در صورت شکست آن، منطقه شاهد تشدید تنش، جنگ فرسایشی و بازتعریف اساسی معادلات قدرت خواهد بود.

رژیم جمهوری اعدامی ایران ناتوان از تامین امنیت جان شهروندان ایران در جنگ ارتجاعی و ناتوان از تحقق مطالبات آزادیخواهانه و برابری طلبانه انقلاب زن زندگی آزادی، وحشت زده به چوبه های دار و اعدام دَخیل بسته است. به همین جهت باردیگر امروزدوشنبه ۶ آوریل ۲۰۲۶ یکی دیگر از از دستگیرشدگان اعتراضات دی‌ ماه گذشته را اعدام کرده است.

در نهایت، باید به این نکته بازگشت که هیچ تحول سیاسی پایداری بدون پیوند میان داخل و خارج کشور شکل نمی‌گیرد. دیدگاهی که صرفاً بر نیروهای داخلی تأکید می‌کند و نقش دیاسپورا ( جوامع دور از میهن یا مهاجران )را نادیده می‌گیرد، به همان اندازه ناقص است که دیدگاهی که همه‌چیز را به کنشگران خارج از کشور تقلیل می‌دهد. واقعیت این است که اپوزیسیون خارج از کشور، اگرچه فاقد قدرت مستقیم در داخل است، اما می‌تواند در عرصه‌هایی مانند تولید گفتمان، لابی‌گری بین‌المللی، سازماندهی شبکه‌ها و ایجاد فضاهای گفت‌وگو نقش‌آفرین باشد .

​اتهام اراده‌گرایی و آرزو به جای تحلیل که نقاد علیه سند ما مطرح می‌کند، سلاح همیشگی کسانی است که از لحظه‌ی قطعیِ انتخاب می‌هراسند و سیاست را به توصیفِ ملال‌آورِ وضعیت تقلیل داده‌اند. او خیزش دی‌ماه ۱۴۰۴ را صرفاً یک انفجار معیشتیِ فاقد افق می‌نامد و با این تحقیرِ آشکارِ لایه‌های فرودست، عملاً همان شکافی را بازتولید می‌کند که حاکمیت و راستِ ارتجاعی دهه‌هاست بر آن می‌دمند: جدایی تصنعیِ نان از آزادی.

آتش ‌بس در شرایط کنونی، هرچند می‌ تواند به سود موقعیت جمهوری اسلامی نیز تمام شود، اما از ویرانی بیشتر ایران و تبدیل آن به سرزمینی سوخته جلوگیری کرده و از گسترش فقر و فلاکت مردم می ‌کاهد. ادامه جنگ نیز، هزینه‌ های سنگین ‌تری بر جامعه تحمیل می‌ کند و چشم‌ انداز زندگی را تیره ‌تر می ‌سازد و باز موقعیت جمهوری اسلامی که سقوط نکرده است را نسبت به گذشته می تواند بهتر کند. سرنگونی حکومت بیش از هر چیز بدست مردم ایران قابل تحقق است.

در ۲۴ ساعت گذشته، خبرگزاری هرانا دست‌کم ۲۷۲ حمله در قالب ۹۲ رویداد در ۱۴ استان کشور را ثبت کرده است. این رویدادها در ۲۴ ساعت اخیر در مجموع منجر به ۱۸۴ تلفات انسانی (شامل کشته و زخمی نظامی و غیرنظامی) شده‌اند. حملات گسترده به مجتمع های پتروشیمی به خصوص در منطقه ماشهر در جنوب کشور توجهات زیادی را در رسانه ها به خود جلب کرد.

در زمانه‌ای که جامعه ایران زیر فشار هم‌زمانِ استبداد داخلی، جنگ، فروپاشی اقتصادی و خشم انباشته‌ی توده‌ها به نقطه‌های گسست نزدیک می‌شود، هر نوع تحلیل سیاسی که بخواهد این وضعیت را صرفاً با «احتیاط»، «واقع‌بینی» و «پرهیز از رادیکالیسم» توضیح دهد، ناگزیر به بازتولید همان بن‌بست موجود می‌انجامد. یادداشت‌ها و مواضع او ، با وجود ادعای فاصله‌گذاری از اصلاح‌طلبی حکومتی، در عمل در همین چارچوب محافظه‌کارانه قرار می‌گیرند.

موضع اساسی و پایه ای در مورد جنگ در این سند گرایش چپ این است که مبتنی بر حمایت کامل از خواسته های انقلابی مردم است،  نه در کنار حکومت اسلامی میایستد و نه  با روایت ها و سیاست های جریان ارتجاعی سلطنت طلبان همسویی و هم صدایی دارد. این سند جنگ امپریالیستی بر علیه مردم ایران را محکوم کرده و خواستار صلح پایدار است.