کارگری

رویکرد تحولخواه باوجود مزایای خود، به‌ندرت در سازمان‌های موجود به‌صورت عملی پذیرفته شده است. به گفتۀ کاکبورن دو دلیل عمده برای این موضوع وجود دارد. اول، گروه‌های مطالبه‌گر، مانند زنان و اقلیت‌های قومی، همکاری و هماهنگی قدرتمندی با یکدیگر ندارند. دوم، بین این گروه‌ها و اتحادیه‌های کارگری رابطۀ قدرتمندی وجود ندارد.

عملکرد همە ی شرکتهای خصوصی و خصولتی با کارگران شان یک سان است. دستمزد کم، اخراج، موقت سازی و بی حقوق سازی کارگران و کارکنان، تعدیل نیرو، جلوگیری از ایجاد تشکل. همان هایی کە در راس حکومت قرار دارند از رفتارهای ستمگرانە کارفرمایان جدید حمایت تمام و کمال می کنند. چون سهم خودشان از این حاتم بخشی ها را گرفتەاند. متاسفانە بعد از این "خصوصی سازی" کارگران ایران خودرو روزهای سخت تری را باید انتظار بکشند و بهتر است زودتر خود را برای مقابلە با تعدیل نیرو کە در پی هر واگذاری شروع می شود، از هم اکنون خود را مهیا کنند.

بر سر کارگر آوردند، نقش این تشکلها بیشتر قابل فهم است.
اینکە الان نیز بە کارگران اجازە تشکیل سندیکا نمی دهند، بخاطر همین تجربە است. بهمین جهت تشکیل سندیکا و تغییرو بهبود وضعیت کارگران و زحمتکشان تا وقتی استبداد و این حکومت وجود دارد ممکن نیست. اصولا در هر نظام سیاسی حق تشکل و وجود آزادی های اساسی حرف اول را برای احقاق حق می زند. بنا بر این باید تلاشها را در این سمت سوق داد.

رسول بداقی پیشتر، از شهریور ۸۸ تا اردیبهشت ۹۵، مدت ۶ سال و ۸ ماه را پیوسته در زندان گذرانده بود.
شورای_هماهنگی_تشکلهای_صنفی_فرهنگیان_ایران با شادباش آزادی رسول بداقی به خانواده‌ی مقاوم ایشان و همکاران و مردم ایران، خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط همه‌ معلمان زندانی و فعالان صنفی است.
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

نا گفتە پیداست کە نتیجە چنین مذاکراتی کە در شرایط ضعف و استیصال صورت می گیرد، چە کسانی خواهند بود. بقای چنین رژیم و سیستمی جز تشدید بحرانها ی فاجعە بار، سرکوب، فقر و فلاکت نخواهد داشت. بهمین جهت این مذاکرات نباید خللی در ارادە نیروهای ترقی خواە و دمکراتیک برای سرنگون کردن این رژیم از طریق انجام انقلاب دمکراتیک ایجاد کند.

آدلر و ایزرائلی در رویکرد تغییر رادیکال برای اشتغال زنان سه مرحله را تشخیص داده اند و متمایز می دانند:
۱- تشخیص سهم متمایز زنان و مردان، ۲- ایجاد شرایطی که امکان ارائه و ارزشگذاری بر سهم زن و مرد را در سازمان فراهم کند، ۳- یافتن راه‌هایی برای ترکیب سهم زن و مرد جهت ایجاد فرآیندهای مدیریتی مؤثرتر و ارائه راه

تا وقتی کە کارگر اعتراض نکند و اعتراض جمعی و وسیع و سازمانیافتە نباشد بە حساب اینکە کارگر آن را بە هر شکلی کە شدە تحمل می کند، دنبال برقرای تعادل نمی روند. مشکل اصلی این است کە رفع آن پیش از دولت و کارفرما در دست خود کارگر است. تا وقتی وضع بە همین گونە کە هست باشد تعادلی هم برقرار نخواهد شد. زمان آن است کە طبقە کارگر برای احقاق حق خود متحد و متشکل وارد میدان شود. درخواست افزایش دستمزد بە تنهایی دیگر جوابگو نیست.باید درخواست توقف آزاد سازی قیمتها، احیای یارانە ها و توقف سیاست شوک درمانی را ...

هنوز هم مدیران دولتی گویا تصور می کنند با استفادە از همان روشهای ٤٥ سال پیش می تواند مردم را فریب بدهند و راهنمای چپ بزنند ولی بە راست بپیچند. انگار نشنیدەاند کە بازنشستگان، یا آن جوانان ٤٥ سال پیش امروز، شعار می دهند (وعدە وعید کافیە، سفرە ی ما خالیە) ٤٥ سال بە مردم وعدە رفاە و تامین اجتماعی دادید و خلاف آن عمل کردید کافی نیست، کە باز هم مردم را بە آیندە نامعلوم حوالە می دهید؟

اعتراض کارگران معدن مس سرچشمه خاتون آباد در بهمن سال ۸۲ برای تامین امنیت شغلی، لغو قرارداد موقت و بازگشت کارگران اخراجی بر سرکار و دیگر مطالبات، واکنش به تبعات سیاست اقتصادی جدید بود که آثار مخرب آن در زندگی کارگران انعکاس می یافت.

اینجانب محمدرضا خضری‌نژاد، به عنوان یک کارگر با ۱۲ سال سابقه خدمت و وکیل و نماینده کارکنان هلدینگ جهاد نصر پیمانکار در شرکت معدن گل گهر سیرجان، به شما نامه می‌زنم تا نگرانی‌های جدی خود را در خصوص تهدیدات و فشارهایی که به دلیل افشای فساد مالی و سوء مدیریت در این شرکت با آن مواجه هستم، به اطلاع شما برسانم.

اینکە با وجود همە نوع کنترل پلیسی و غیر پلیسی حتی بر تشکلهای حکومتی اجازە تشکیل این نوع تشکلها را هم نمی دهند و بجای آن ادارات کار کە خود دست کمی از نهادهای اطلاعاتی ندارند دست بە جعل تشکل می زنند، بە دلیل آن است کە می ترسند همان تشکلها ی رسمی تحت کنترول متاثر از رادیکالیسمی کە در میان کارگران شایع است، از مسیری کە برایشان تعیین شدە هنگام برآمدهای اجتماعی خارج شوند.

نظریه سرمایه انسانی با انتقادات زیادی از سوی جامعه‌شناسان مواجه است. به گفته لانسدیل (1985)، زمانی که مردان و زنان مدرسه را ترک می‌کنند، فرصت‌ها در بازار کار برابر نیستند. والبای (1986) استدلال می‌کند که پاداش‌ها و مزایای شغلی نمی‌توانند تنها توسط تقاضا و عرضه نیروی کار تعیین شوند.

اگر قبول داشته باشیم که پرسشگری حقوق صنفی به مکانیسم‌هایی نیاز دارد که با آزمون و خطا به دست آمده‌اند، متوجه می‌شویم که ابرقهرمان‌های فعال حقوق صنفی هم ناگهان ساخته نمی‌شوند بلکه پس از بارها دلشکستگی و توقف و یا حتی بارها رفع اشکال و انگیزه‌سازی به فرمول‌های بهتری دست می‌یابند. در مسیر پرسشگری و مطالبه گری پخته‌تر می‌شوند و راه را برای مطالبات دیگر نیز هموارتر می‌کنند. حتی کسانی که تصور می‌کردند در مطالبات جمعی خود به بن‌بست رسیده‌اند، زمینه قوی‌تری از پرسشگری به جا می‌گذارند که می‌تواند در همان زمان یا شاید دیرتر، از سوی دیگر کنشگران پیگیری شود.

برای بی اثر کردن این تبلیغات فریبکارانە منتظرنتیجە کار شورای عالی کار نمانید، اعتراض برای افزایش دستمزد را از همین لحظە افزایش دهید، فعالین و تشکلهای مستقل ماهیت این فریبکاری ها را برای کارگران افشا کنند، کارگران مبارزات شان برای افزایش دستمزد و عدالت را گستردە تر، هماهنگتر و سازمان یافتە تر کنند و بدانند با اعتراضات پراکندە و جدا از هم نمی توانند بە هیچ یک از خواستە های خود برسند.

صدایی که طنینی تاریخی دارد، اعلام می‌کند نتوانستند و نمی‌توانید با زندان و جریمه صداهای حق‌طلبانه فرهنگیان این سرزمین را خاموش کنید؛ از تکرار لجوجانه روش‌های منسوخ و شکست‌خورده دست‌ بردارید، پیش از آن که راه بازگشتی نباشد

این وضعیت تنها شامل کارگران نمی شود، با کارکنان دولت نیز همین گونە برخورد می شود. افزایش ٢٠ درصد بە حقوق کارمندان دولت در شرایطی کە نرخ تقلبی رسمی تورم بیش از ٣٥ درصد است همین معنی را دارد. وقتی کە این خیمە شب بازی همە سالە تکرار می شود نتیجە اش غیر از این نیست کە قدرت خرید کارگر و کارمند هر سالە نە تنها بە اندازە تورم افزایش دادە نمی شود بلکە سال بە سال کمتر می شود. برای سقوط نکردن از زیر خط فقر بە زیر خط مرگ یک راە بیشتر وجود ندارد، اعتصاب عمومی!

نظریه‌پردازان پساساختارگرا تحلیل ساختاری تفکیک جنسیتی را مورد انتقاد قرار می‌دهند. به گفته آن‌ها، تحلیل ساختاری تفکیک جنسیتی تمایل دارد تنوع تجربیات زنان و مردان در نیروی کار را نادیده بگیرد و در عوض کلیشه‌های جنسیتی اساسی را تقویت کند. در واقع، حداقل در چند دهه گذشته، تحلیل ساختاری روابط جنسیتی در اشتغال برای توضیح وضعیت پایین‌تر زنان نسبت به مردان مورد استفاده قرار گرفته است. در حالی که نظریه‌پردازان پساساختارگرا به نقش‌های جنسیتی متغیر تعداد اندکی از «زنان موفق» در زمینه‌های اشتغال، به‌ویژه در کشورهای صنعتی اشاره می‌کنند، این واقعیت را نادیده می‌گیرند که اکثریت زنان در کشورهای صنعتی و همچنین در ...

رژیم اسلامی تا کنون با ممنوع کردن فعالیت اتحادیە های کارگری، و محکوم کردن رهبران و اعضای تشکلهای کارگری بە زندان و اخراج همە ی این قوانین را لگد مال کردە است. ظاهرا این ممنوعیت ها و اقدامت ضد کارگری دیگر نظیر، موقت سازی ٩٧ درصد از نیروی کار، گرفتن قراردادهای غیر قانونی سفید امضا و سفتە هنگام استخدام، سپردن حق اخراج بە کارفرمایان، از نظر رژیم سرمایە داران رانتخوار برای جلوگیری از اعتصاب های حق طلبانە کارگران کافی نبودە است کە جناب میدری تصمیم بە سفید کردن لیست سیاە غیر قانونی خود گرفتە است.

این همان مجلسی است کە این بە اصطلاح نمایندە جز کسانی بود کە نقش هیزم کش تنور آن را داشتەاند. آری واقعا وجود چنین مجالسی برای کارگران حاصلی غیر از افزودن بر درد و رنج شان نداشتە و ندارد.اما وجود "نمایندگانی" امثال خانم گلپور و تشکلهای فرمایشی مشابە حکومتی کە دەها سال است نقش دستیاران سرکوبگران طبقە کارگر را بە عهدە دارند، برای کارگران حتی مصیبت بار تر از مجلس فرمایشی هستند. یک نمونە اش وضعیت بیمە کارگران ساختمانی است کە دەها سال است لاینحل باقی ماندە است.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه با قاطعیت تأیید حکم اعدام ناعادلانه علیه پخشان عزیزی، مددکار اجتماعی و فعال حقوق زنان، توسط دیوان عالی کشور، و همچنین صدور و اجرای دیگر احکام اعدام علیه فعالان مدنی، اجتماعی و سیاسی را محکوم می‌کند.

تشکل های مستقل امضا کنندگان این بیانیه صدور حکم اعدام برعلیه پخشان عزیزی، مهدی حسنی، بهروز احسانی و سایر زندانیانی که زیر حکم ظالمانه اعدام هستند را محکوم می کنند و همه تشکل ها، فعالان و مردم زحمتکش را به دفاع از ایشان فرا می خوانند.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه خواهان آزادی بدون قید و شرط تمامی فعالین کارگری، معلمی، دانشجویی و مدنی زندانی در کشور است. سندیکای کارگران شرکت واحد تأکید می‌کند که تداوم حبس اعضای سندیکا و بازداشت کارگران و فعالین کارگری فاقد هرگونه وجاهت قانونی و انسانی است. کلیه فعالین کارگری زندانی باید فوراً آزاد شده و به پرونده‌سازی‌های کاذب و اذیت و آزارها پایان داده شود!

پراکندگی و ستکاریسم میان حتی جریاناتی کە اشتراکات زیادی برای تشکیل آلترناتیو دارند موج می زند، این نهادهای مدنی هستند کە بواسطە نقش و موقعیتی کە در میدان مبارزە دارند باید برای تشکیل آن پیشقدم شوند. اگر پیش از تشکیل آلترناتیو رژیم فرو بپاشد کە امکان آن کم نیست، ممکن است نیروهای ارتجاعی و وابستە بە قدرت های خارجی بتوانند خلاء بوجد آمدە را پر نمودە و دیکتاتوری دیگری را جایگزین رژیم کنونی نمایند. راە دیگری کە متصور است برآمد جنبش زن، زندگی، آزادی و یا جنبشی از همان جنس با مطالبات مفصلتر و همە گیر تر و با برنامە ی مدون است

به نظر می‌رسد تحلیل فمینیستی سوسیالیستی به انتقاداتی که چه فمینیست‌های رادیکال و چه مارکسیستها در مورد وضعیت اشتغال زنان و ترکیب آن با زندگی خانگی با آن مواجه هستند، پاسخ می‌دهد. به گفتۀ هارتمن (Hartmann)، نظریه مارکسیستی نقش پدرسالاری را در کنار گذاشتن زنان از اشتغال بر اساس دلایل اجتماعی و تاریخی نادیده می‌گیرد و حذف زنان از نیروی کار را صرفاً به تمایل سرمایه‌داری برای استفاده از نیروی کار ارزان‌تر نسبت می‌دهد. به همین ترتیب، نظریه فمینیستی رادیکال بر ایده پدرسالاری بیش از حد تأکید کرده و بر نقش سیستم سرمایه‌داری در حفظ و تشدید نابرابری‌های موجود در محیط کار و جامعه پشم می پوشد.

بنا بر این تصمیم شورای عالی کار کماکان مانند سالهای گذشتە انطباقی با هزینە های فزایندە زندگی مزدبگیران نخواهد داشت و بقول معروف از کوزە همان تراود کە در اوست. مگر اینکە از هم اکنون اعتراض و اعتصاب های گستردەای با خواست افزایش دستمزد متناسب با هزینە های واقعی زندگی بطور مستمر در طول مدتی کە بحث دستمزد در شورای عالی تشریفاتی و بی خاصیت کار جریان دارد و پیش از تصمیم گیری بە عمل درآید.

برگزاری اعتراضات مشترک، تلاش برای ایجاد اتحاد و همسویی و سازمانیابی، و از همە مهمتر پرداختن بە مطالبات و شعارهای عمومی تر و فرارفتن از چهار چوب فعالیت های صرف صنفی کە جلوە هایی از آن بویژە در تظاهرات مشترک چند تشکل و نهاد مدنی هفتە گذشتە کرمانشاە و همچنین در منشور همکاری سندیکای کارگران هفت تپە با چند نهاد کارگری دیگر بروز پیدا کرد فصل جدیدی در جنبش های مدنی محسوب می شود کە باید از آن استقبال کرد.

نظر به اینکه پس از سالها فریاد حق طلبی و مراجعات مکرر به مراجع ذیصلاح چیزی در زندگی ما بازنشستگان عوض نشده و امروز نیز همچون گذشته در کنار سایر اقشار فرودست جامعه با تنگناهای معیشتی دست به گریبانیم ، امده ایم تا بار دیگر ندای حق طلبی و دادخواهی خود را با صدایی رساتر علیه فقر و فساد ویرانگر فریاد بزنیم.

کارگرانِ شبِ حادثه‌ی معدنجو، آسیبِ مغزی دیده‌اند، پزشکان عذر برخی را خواسته و تشخیصِ از کارافتادگی داده‌اند. بسیاری از آن‌ها فعلا نمی‌توانند کار کنند و برخی احتمالا تا آخرِ عمرشان هم به وضعیتِ عادی برنگردند. خانواده‌ی این کارگران، این سه ماه را با مستمریِ ۱۰ میلیون تومانیِ معدنجو گذرانده‌اند؛ مستمری‌ای که معلوم نیست تا چه زمانی تداوم داشته باشد.

بازنشستگان باید برای نتیجه بخش بودن و تأثیر گذاریِ بیش تر این تجمعات، تلاش کنند تا تشکل های مستقل، فراگیر و سراسری خود را ایجاد نموده و با تنظیم و تدوین خواست های شان بر پایۀ یک منشور مشترک، سطح شناخت و آگاهی خود را از دانش مبارزه و چگونگی دستیابی به خواست های شان، ارتقا دهند.

سازمان بین‌المللی کار، گسترش مقررات تامین اجتماعی به‌منظور تضمین درآمد پایه و تامین مراقبت‌‌‌های پزشکی و رفاه کارگران را از اهداف خود در اعلامیه فیلادلفیا مصوب ۱۹۹۴ بیان می‌کند. از سوی دیگر، اصل فراگیری، اصل عدم‌تبعیض یا برابری جنسیتی در برخورداری از مزایای تامین اجتماعی، اصل تضمین دولت و اصل حمایتی بودن مقررات تامین اجتماعی از اصول عام حاکم بر تامین اجتماعی است.

ضمن شادباش فرا رسیدن سال نو میلادی ٢٠٢٥، بە همە ی خوانندگان عزیز "نشریە هفتگی جنگ کارگری" و با آرزوی پایان یافتن جنگ و کشتار و قطع تجاوز و زورگویی و برقراری صلح عادلانە در سراسر جهان و شادمانی از پایان یافتن سال پر جنگ و کشتار ٢٠٢٤ بە اطلاعتان می رسانیم کە "نشریە هفتگی جنگ کارگری" جمعە آیندە بە دلیل تعطیلات سال نو میلادی منتشر نخواهد شد.
از طرف گروە کار کارگری حزب چپ ایران

همانطور کە مطالبات مطرح شدە نشان می دهند، بخش عمدە این مطالبات مستقیم و غیر مستقیم با افزایش دستمزد و وضع معیشت ارتباط دارند. با این وصف از آنجا کە خود موضوع معیشت الان بە یکی از سیاسی ترین مطالبات اکثریت بزرگ مردم تبدیل شدە است، خطاست هر گاە ماهیت این اعتراضات را صرفا صنفی تلقی کرد. این اعتراضات البتە در ابتدا می توانست صرفا صنفی و معیشتی باقی بماند و فراتر از آن نرود، ولی برخورد با مشت آهنین حکومت و سرمایە داری حاکم با اعتراضات و وضعیت سیاسی و بحرانی شکل گرفتە در جامعە ماهیت، سمتگیری و مطالبات اعتراضات کارگری را تغییر داد...

ستم نژادی، ستم بر پایۀ قومیت و مذهب، یا بر بنیان گرایشهای جنسیتی را توضیح نمی‌دهد.
حوزه فمینیسم رادیکال در جامعه اسلامی عرصه آسانی نیست. دین موضوعی حساس است و افراد دیندار نسبت به اعتقادات و اعمال مذهبی خود تعلق خاصی دارند. با این حال، مسائل مربوط به اصول اسلامی (مانند آنچه در قرآن آمده است) باید از اعمال معاصر اسلامی تفکیک شود. برخی پژوهشگران مانند مرنیسی (Mernissi) و حسن بر ناخوانده ماندن پدرسالاری در منابع بنیادین اصول اسلامی تأکید کرده‌اند. .

چرا زنان در ساختارهای صنفی تصمیم‌گیر دیده نمی‌شوند؟
در دوران حضورم در شورای هماهنگی به‌عنوان بازرس، همواره این سؤال مطرح بود که چرا زنان، باوجود حضور چشمگیر در فعالیت‌های میدانی و تبلیغی، در نهادهای تصمیم‌گیر و تصمیم‌ساز حضور کمرنگ‌تری دارند؟ به‌طوری که ساختار شورا را می‌توان ساختاری مردانه دانست. این مردسالاری لزوماً به معنای مناسبات آشکار تبعیض‌آمیز نیست، اما...

همە ی این فشارها و حق خوری ها بدان جهت علیە کارگران اعمال و بە راحتی نهادیە و ماندگار می شوند، کە طبقە کارگر بر عکس کارفرمایان و سرمایە داران کە بخوبی در اتحادیە های طبقاتی خود متشکل شدەاند، متشکل و سازمانیافتە نیستند. نتیجتا تا زمانی کە مبارزات آنان پراکندە و فاقد اتحادیە های نیرومند هستند، نە تنها نمی توانند از حقوق خود دفاع کنند، بلکە تە ماندە حقوق شان را از آنها خواهند گرفت و هر روز بیش از پیش در قعر فقر فرو خواهند رفت. تا کنون مگر غیر از این بودە است؟