Juli 2025

در پایان یادآور می شوم که ورزش و فوتبال دو مقوله کاملا متفاوت است اما بی تاثیر از یکدیگر نیستند. سیاست سایه سنگین خود را بر تمام ارکان زندگی مردم و از جمله ورزش انداخته است، به همین دلیل نمی توان انتظار داشت، یک ورزشکار نسبت به جامعه و مردم خود بی تفاوت باشد و در مقابل ناملایمات و دشواریهای مردمش که حاصل سیاستهای ضدملی و ضد مردمی حاکمیت است لاقید بوده و بی تفاوت از کنارشان گذشت.

پیروزی سی تیر سرآغاز جنبش¬های ضداستعماری در آفریقا و آسیا بود. این قیام الهام بخش نهضت ضداستعماری مصر و بعدها الجزایر گردید. اگرچه سال بعد در نتیجه کودتای 28 مرداد ارتجاع توانست بر اراده ترقی-خواهی مردم فائق آید. ولی در دل مردم ایران آتش عشق به آزادی و استقلال هیچگاه خاموش نشد و هنوز هم تا فرا رسیدن پیروزی و در هم-شکستن لانه جهل و ستم رژیم ملاتاریا، مشتعل است.

حتی اگر پیشروی آرام در جامعه به رژیم نوعی مصونیت بدهد، یعنی آن را به ابزار دفاع از خود و «وضع موجود» مجهز نماید، ادامه‌ی این روند در صورت عدم تغییر در ساختار حاکمیت به احتمال بسیار به مواجهه منجر خواهد شد. ولی نکته اینجاست که اگر مواجهه‌ای صورت بگیرد، خیزش بعدی قرار است به کجا ختم بشود؟ می‌خواهم بگویم که جنبش برای چنین مواقعی باید آمادگی داشته باشد، یعنی به فکر ساختن بدیل مشخص و مقبولی بیفتد. در این راستا افراد و گروه‌ها و جنبش‌ها باید بیندیشند که چه نوع ایرانی می‌خواهند و چه پروژه‌ای را برای نظم آینده متصور می‌شوند

غول‌های معروف جهان بی‌قانونِ سرمایه‌داری، به سلبریتی‌های خندان برای هر دقیقه تبلیغات در فضای مجازی و رسانه‌ها، صدها میلیون تومان می‌پردازند اما به کارگران خود برای ۷۲ ساعت کار در هفته، فقط ۱۰ میلیون حقوق می‌دهند؛ تمام بار رکود بازار را بر دوش کارگر با شانه‌های نحیفش می‌اندازند و سود رونق را خود به تنهایی به جیب می‌زنند.
پدیده‌ای به نام «کارگر پورسانتی»، یکی از زمخت‌ترین و دردناک‌ترین نمودهای عینی استثمار است

هم خامنەای وهم بقیە سرکردگان رژیم خوب می دانند کە همراە نشدن مردم با تجاوزات اسرائیل و امریکا امری طبیعی و از روی میهن دوستی و تشخیص ماهیت درست متجاوزان است و ربطی بە حمایت از رژیم ندارد. مردم بدنبال آزادی واقعی و نظامی دمکراتیک هستند و برای آن دەها سال است کە در حال مبارزە هستند و در این میدان آنقدر آزمودە شدەاند کە فریب مانورهای مستبدین داخلی و سلطە جویان خارجی را نخواهند خورد. مبارزە با استبداد داخلی و سلطە جویی خارجی با قوت در کشور تا رسیدن بە نظامی دمکراتیک و فراگیر ادامە خواهد یافت.

با استفاده از داده‌های یک نظرسنجی از 1725 خانوار در کوناکری، گینه، در سال 1997، تأثیر آموزش بر درآمد نیروی کار به تفکیک بخشهای شغلی بررسی شد. از این مطالعه دو نتیجۀ قابل توجه حاصل شد. نخست این که آموزش موجب افزایش درآمد مردان و زنان در هر سه بخش مورد مطالعه - خوداشتغالی، اشتغال مزدی خصوصی، و اشتغال مزدی دولتی - می‌شود؛ بنابراین، حتی در مناطق شهری با درآمد بسیار پایین مانند کوناکری نیز، ثمرات آموزش کاملاً مشهود است.

تا وقتی نظام استبدادی پا بر جاست وضعیت طبقە کارگر باز هم بدتر خواهد شد. بنا بە همین دلیل مبارزە برای احیای حق و تامین زندگی شرافتمندانە بدون مبارزە با استبداد رە بجایی نمی برد. مناسبترین راهکار شناختە شدە در دنیا برای برخورداری از زندگی بهتر متشکل شدن نە صرفا برای دفاع ازحقوق صنفی، بل کە همچنین علیە استبداد کە باعث از بین بردن حقوق صنفی و بی عدالتی می شود هم هست.

از نظر اوزلم دمیرل، نماینده چپ‌ها در پارلمان اروپا، آنچه امروز در بروکسل جریان دارد صرفاً واکنشی به جنگ در اوکراین نیست، بلکه بخشی از یک استراتژی وسیع‌تر برای جایگاه‌یابی مجدد اروپا در نظم جهانی در حال تغییر است. او گفت: «اتحادیه اروپا خود را برای رقابت با ایالات متحده و چین آماده می‌کند. رئیس کمیسیون اروپا، اورزولا فون‌درلاین، قصد دارد طی پنج سال آینده تا ۱۰۰۰ میلیارد یورو برای تسلیحات در کشورهای عضو بسیج کند

مسلم است نیابت ریاست مجلس ٤ درصدی بە این سمت برگزیدە نشدە کە دغدغە سفرە خالی کارگر را داشتە باشد. دغدغە اصلی او تامین نظر و منافع صاحبان قدرت و ثروت است. تا وقتی کە این جماعت بر سر قدرت اند، آش همین است و کاسە همان!حالا کە رای دادن کارگر و ندان رای جز فلاکت برای طبقە کارگر ندارد تنها راە باقی ماندە گرفتن دم این جماعت وحشی و کذاب و پرت کردن آنان از مجلس و نهادهای قدرت و فرستادن شان بە کارخانە و مزرعە برای چشیدن طعم ستمی است کە خود هنگام داشتن قدرت بر دیگران اعمال کردەاند.

یک اکسیون مشترک در روز دوشنبه در جلوی CBC تورنتو و یک اکسیون برای روز شنبه ۱۹ جولای برای اعتراض به حکم اعدام زندانیان سیاسی و اخراج مهاجرین افغان