زنان

امروز وظیفه‌ی همه‌ی نیروهای آزادی‌خواه، عدالت‌طلب و مدافع حقوق بشر است که ابعاد این جنایت سازمان‌یافته‌ی حکومتی را به گوش جهانیان برسانند و افکار عمومی را علیه آن بسیج کنند. تنها با پایان دادن به حاکمیت فاسد، زن‌ستیز و کودک‌آزار جمهوری اسلامی می‌توان امید داشت که این فاجعه‌ی انسانی متوقف شود و کودکان ایران دوباره طعم آزادی، آموزش و زندگی را بچشند.

دختران هند بالیست ایران، در شرایطی به این افتخار بزرگ دست یافتند که حتی حضور آنان در میدان ورزش، زیر سایه‌ی حجاب اجباری، سانسور، و کنترل ایدئولوژیک حکومت ممکن شده است. نظام جمهوری اسلامی، که چهار دهه است با تحقیر، تبعیض و سرکوب، زنان را از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی محروم کرده، ناچار است امروز در برابر اراده و استعداد همین زنان سر تعظیم فرود آورد .

ما نیازمند واژگان تازه‌ایم .
واژه‌هایی که خون نریزند، زنجیر نسازند، و آزادی را بی‌گناه بدانند .
ناموس را باید از حصار مالکیت بیرون کشید و به کرامت انسانی بازگرداند .
شاید روزی برسد که وقتی گفتند <بی‌ناموس >»
من با افتخار لبخند بزنم و بگویم :
آری، من بی‌ناموسم — چون آزاد و انسانم .

در این میان، حتی برخی از مردان «روشنفکر» نیز با پوشیدن روسری و گرفتن عکس در شبکه های اجتماعی، معنای عمیق مبارزه را سطحی کردند و «حق بر بدن» را به یک شوخی رسانه ای تقلیل دادند. آنان نفهمیدند که مسئله فقط پوشش نیست؛ مسئله حق مالکیت زن بر بدن خویش و رهایی از قیمومیت اجباریست

در میانه‌ی بحران‌های گسترده‌ی اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و زیست‌محیطی، جامعه با بحرانی عمیق‌تر و خاموش‌تر روبه‌رو است: بحران روحی و روانی نسل جوان، به‌ویژه زنان. این بحران در اشکال گوناگونی چون افسردگی، انزوا، زن‌کشی، دخترکشی و نهایتاً خودکشی نمود یافته است؛ پدیده‌ای شوم و دردناک که ریشه در سیاست‌های سرکوبگرانه و تبعیض‌آمیز حکومت دارد.

در این نشست، ۷ سخنران از کشورهای ترکیه، سوریه، فلسطین، لبنان، اوکراین، هند، ایران و افغانستان دعوت شده بودند. متأسفانه سخنران افغانستانی نتوانست در برنامه شرکت کند، اما شش سخنران دیگر در جلسه حضور یافتند. زبان اصلی برنامه انگلیسی بود. ترجمه فشرده ای از سخنان در چات توسط دو تن از اعضای گروه کار بین الملل کمپین،  شهین حیدری و روحینه، همزمان انجام می شد. خانم الهه امانی، عضو گروه کار بین‌الملل کمپین، اداره جلسه را به عهده داشتند.

دو دهه است نابرابری و تبعیض جنسیتی در آینه آمار قابل رویت شده و مشخص است ایران در کجای جهان ایستاده است اما یک قدم برای تغییر برداشته نشده است. شاخص شکاف جنسیتی فقط مشتی داده برای مقایسه نیست، گواه رنج و دردی است که زندگی میلیون ها زن را تباه می کند. درد و رنجی که نباید عادی شمرده شود. پرسش این است که آیا دو دهه در بدترین وضعیت از نظر شکاف جنسیتی بودن، کافی نیست که به خود بیاییم و برای بهبود وضعیت مان تلاش کنیم؟

ما در کنار مبارزات خستگی‌ناپذیر مردم علیه دیکتاتوری، با اهدافی روشن و خط‌مشی محکم، مسیر مبارزه را تا سرنگونی و برچیدن هر شکلی از خودکامگی ادامه خواهیم داد. و در کنار این فراموش‌شدگان که از چرخه زندگی بیرون گذاشته شدند، با عزمی راسخ‌تر از پیش مقاومت را دوره می‌کنیم. و به آنانی که صدای‌شان برای ما و شرایط نامساعدمان بلند است، با صدایی رساتر می‌گوییم آن‌چه امروز بر ما تحمیل شد، فراتر از رنج سالیان این زنان نیست.

تاکنون اسامی زندانیان بند سیاسی زنان اوین در این زندان ثبت نشده است و هیچ‌گونه قطعیت یا چشم‌اندازی مبنی بر انتقال مجدد آنان به اوین – پس از بازسازی زندان- یا تداوم حضور آنان در قرچک وجود ندارد. هم‌اینک صغری خدادادی رئیس زندان قرچک ورامین، سازمان امور زندان‌ها و قوه قضاییه، مسئول جان زندانیان بند سیاسی زنان اوین نیز هستند که در بلاتکلیفی کامل و بهت ناشی از انفجار و تخریب بند بر پیکره‌شان، تنها از زندانی به زندانی دیگر منتقل شدند

رهایی ما مردم ایران از دیکتاتوری حاکم بر کشور به همت مبارزه‌ی توده‌ها و با توسل به نیروهای اجتماعی میسر است. نه با دل بستن به قدرت‌های خارجی یا چشم امید داشتن به آنان. قدرت‌هایی که همواره با استثمار و استعمار، با جنگ‌افروزی و کشتار در پی کسب منافع بیشتر، ویرانی را نصیب کشورهای منطقه کرده‌اند برای ما ره‌آوردی جز ویرانی و استثمار نوین نخواهند داشت.

حمله به ایران و کشتار غیرنظامیان و نابودی زیرساخت‌های کشور توسط «رژیم صهیونیستی» و حامیان آمریکایی‌شان محکوم است. همچون دیگر جنایاتشان در دنیا، در خاورمیانه؛ و متعاقب آن حمایت از اسرائیل و اتکا به قدرتِ ویرانگرش توسط هر فرد، گروه یا جریان سیاسی، با هر رویا و تصوری نیز محکوم و نشان از دنائت و رذالتِ حامیانش دارد

ما زندانیان سیاسی به عنوان گروگان های حکومتی در زندان های شهرهای ایران بدون هیچ امکان دفاع از خود پشت دربهای آهنین متعدد در اسارتیم. اما با توجه به شرایط ویژه ای که بر ما تحمیل شده با تمام وجود از صمیم قلب نگران شما مردم عزیز و آزادی‌خواه و انقلابی ایران هستیم.

ما خواهان هرچه سریعتر خاتمه دادن به جنگ تحمیلی بر مردم هستیم و از شما مردم عزیز میخوا‌هیم در مقابل جنگ طلبان قدرت و حاکمان با نیروی مردمی و حضور خود خواهان اتمام جنگ شوید

آمار‌های تکان‌دهنده؛ تصویری از یک فروپاشی سیستماتیک
مرکز آمار ایران در پاییز ۱۴۰۳ پرده از واقعیتی هولناک برداشت: ۷۱ درصد بیکاران تحصیل‌کردهٔ کشور زنانند، رکوردی که حتی از دوران پاندمی کرونا نیز عبور کرده است. این در حالی است که نرخ بیکاری مردان ۶ درصد و زنان ۱۴ درصد گزارش شده - شکافی دوبرابری که فریادِ ناکارآمدی سیاست‌های اشتغال را به گوش می‌رساند. از کل ۲۵ میلیون نیروی کار فعال، تنها ۴.۷۴ میلیون زن حضور دارند

این وضعیت نشان‌دهنده نیاز مبرم به بازنگری در ساختارهای قدرت و قوانین حاکم است تا زنان، به‌ویژه اقلیت‌های قومی مانند زنان کُرد، بتوانند به شکلی برابر و مؤثر در فرآیندهای تصمیم‌گیری سیاسی مشارکت کنند. تا زمانی که تبعیض‌های جنسیتی و قومی رفع نشود، تحقق عدالت سیاسی و اجتماعی برای زنان در ایران و منطقه، دست‌یافتنی نخواهد بود. بنابراین، تقویت جنبش‌های مدنی، حمایت بین‌المللی و افزایش آگاهی اجتماعی از حقوق زنان، گام‌های ضروری برای رسیدن به برابری و مشارکت واقعی زنان در سیاست خواهد بود

در کنار اقدامات دولتی، نهادهای مدنی و سازمان‌های اجتماعی نقشی کلیدی در پیشگیری، آموزش و حمایت از قربانیان دارند. این سازمان‌ها می‌توانند از طریق کارگاه‌های آگاهی‌بخشی، آموزش حقوق زنان، ارائه مشاوره خانوادگی و روانی، و حمایت اجتماعی از زنانی که در معرض تهدید هستند، بستر کاهش خشونت را فراهم کنند. همچنین، در غیاب رسانه‌های آزاد دولتی، رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی مستقل باید به آگاهی‌رسانی، روایت‌گری از زندگی قربانیان، شکستن تابوهای فرهنگی، و فشار اجتماعی برای اصلاح قوانین بپردازند.

شصت و نهمین نشست کمیسیون وضعیت زنان که از ده تا بیست و یکم مارس ۲۰۲۵ در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک برگزار شد، به بررسی و ارزیابی اجرای "اعلامیه و برنامه عمل پکن" و نتایج نشست ویژه مجمع عمومی سازمان ملل در این زمینه متمرکز بود. این نشست همچنین به چالش‌های کنونی که مانع از تحقق برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان هستند، پرداخته و به نقش آن در تحقق کامل دستور کار سال دوهزار و سی برای توسعه پایدار پرداخت.

لایحه تامین امنیت زنان در برابر خشونت، که نخستین‌بار در ایران، به مقابله با خشونت مبتنی بر جنسیت، پرداخته بود، اینک پس از چهارده سال، در حالی آماده تصویب در مجلس قانون‌گذاری است، که دچار استحاله وتغییرماهوی شده، تغییر نام آن به «پیشگیری ازآسیب پذیری زنان و تامین امنیت آنان در برابر سوءرفتار»، خشونت را به یک خلاف اخلاقی قابل اغماض، تقلیل داده است. این لایحه که در چارچوب گفتمان مردسالار حاکمیت شکل گرفته زنان را موجوداتی فرودست و مستعد آسیب پذیری به حساب آورده و...

با بزرگ‌تر شدنم، زمزمه‌هایی در گوشم پیچید: «دختر که نباید بلند بخندد»، «دختر که توی کوچه بازی نمی‌کند»، «دختر باید حیا داشته باشد»... و کم‌کم از پسرها برایم هیولا ساختند. «با پسر غریبه حرف نزن»، «دختر و پسر مثل آتش و پنبه‌اند»؛ و احتمالاً ما دخترها پنبه بودیم، همیشه در خطر سوختن ..
در نه‌سالگی، پدرم مهماندار خواستگاران شد. دخترِ خانه بودم، ولی اختیار زندگی‌ام را نداشتم. مادرم در این معادله جایی نداشت، چون روز عقد هم اجازه پدر را از من خواستند. سرانجام پدر، من را به دست مردی سپرد که هرگز ندیده بودمش .

مادرم مطمئن است که این صحنه‌سازی است. او یقین دارد که مرا کشته‌اند، همان دست‌های خشنی که سه سال تمام شکنجه‌ام می‌دادند. پزشکی قانونی هم نشانه‌های ضرب‌وجرح را تایید کرده، اما هنوز می‌گویند دلیل مرگم خودکشی است. همسر و برادر همسرم بازداشت شده‌اند، اما آیا عدالت برقرار خواهد شد؟ آیا کسی داستان من را خواهد شنید؟ یا فقط به‌عنوان یکی از آمارهای کلی “قتل‌ زنان” در ایران نادیده گرفته می‌شوم؟

از دیدگاه رژیم اسلامی حاکم، زن جسما ضعیف و روحا شکننده است و در او احساسات بر عقل مسلط است. بناچار فقط استعداد برخی کارها را دارد! حکومت و قضاوت با "احساساتی بودن زنان" سازگاری ندارد و نقصان عقل در زن باعث ناتوانی در اداره صحیح امور و قضاوت منصفانه می گردد.

ما با انتشار متن حاضر، به کسانی که به نادرست و غیرقانونی سکان سیاسی کشور را به دست گرفته اند، هشدار می دهیم که سریعا نسبت به لغو این قانون اقدام کنند، در غیر این صورت ما و قطعا تعداد کثیری از مردم از حق مدنی خود برای اعتراض به این اقدام شرم آور در عرصه ی عمومی استفاده خواهیم کرد.

در طول تاریخ، نقش زنان در ایجاد و حفظ صلح، جایگاه ویژه‌ای داشته است. در ادبیات جهانی پیرامون صلح و جنگ، صلح با توجه به نقش‌های جنسیتی، اغلب به عنوان امری زنانه تلقی شده است، چرا که زنان بیشتر درگیر بازسازی زندگی، محافظت و مراقبت از عناصر اساسی حیات هستند. در حالی که جنگ به طور سنتی ، عرصه‌ای مردانه شناخته می‌شود، نقش زنان بیشتر در حفظ و تداوم حیات در مراحل مختلف زندگی انسانی چون کودکی، بیماری، سالمندی و در مواقع بحران‌ها مانند جنگ و درگیری‌ها تعریف می‌شود.

جنبش “زن، زندگی، آزادی” ناگهانی و حادثه‌وار رخ نداد. بلکه تداومِ مبارزاتی تاریخی و حرکت‌ها و جنبش‌های دموکراتیکِ مردمِ ایران بود. اما وقایع و تحولاتِ ناشی از جنبشِ “زن، زندگی، آزادی” به واقع شتاب‌دهنده‌ی حرکت بود و جهشی عمومی، تاریخی و معنادار به سوی دموکراسی، آزادی و برابری به وجود آورد.

ما کمیته سراسری لغو حکم اعدام شریفه محمدی از طریق این فراخوان از تمام زنان آزاده و مبارز در خارج کشور چه آن‌هایی که بطور مستقل فعال هستند و یا تعلق سازمانی و حزبی دارند و خود طعم زن ستیزی جمهوری اسلامی را از سرکوب و زندان را چشیده‌اند دعوت می‌کنیم با حمایت از مبارزات زنان داخل و تقویت جنبش زنان آن‌ها را تنها نگذاریم.

کتاب زنان ناشکیبا، نوشتۀ خانم جایلی امادو امل، ترجمۀ شیدا نبوی، روایت زندگی سه زن است. سه داستان، داستانهائی به هم پیوسته از زندگی سه زن قربانی ازدواج اجباری، خشونت و بی حرمتی و تجاوز به حقوق انسانی زن، و محکوم به تحمل مصائب چند همسری و زندگی با زنان قبلی و بعدی شوهران خود، شوهرانی به انتخاب مردان فامیل، اعم از پدر و عمو و برادر ووو... زنانی که حتی اجازۀ شکایت و ابراز نارضائی نیز ندارند.

زنان
موضوع :صدای دادخواهان – استرداد حمید نوری به حکومت اسلامی
سخنران : دکتر رضوان مقدم
سه شنبه ۱۸ جون برابر با ۲۹ خرداد
زمان : ساعت ۱۸:۳۰بوقت اروپای مرکزی و ساعت ۲۰:۰۰ به وقت ایران
ساعت ۹:۳۰ صبح به وقت کالیفرنیا

برنامه اینستاګرام زنان
شرایط زندانیان سیاسی در زندان های ایران
وبیست ژوئن، روز جهانی در حمایت از زندانیان سیاسی
سخنران : پریسا پوینده
سه شنبه ۴ جون برابر با ۱۵ خرداد
زمان : ساعت ۱۸:۳۰بوقت اروپای مرکزی و ساعت ۲۰:۰۰ به وقت ایران
ساعت ۹:۳۰ صبح به وقت کالیفرنیا

برنامه اینستاګرام زنان
موضوع : خشونت علیه کوئیر ها و " ال جی بی تی کیو +" در ایران
سخنران الهام محتشم زاده
سه شنبه ۱۴ مه برابر با ۲۵ اردیبهشت
زمان : ساعت ۱۸:۳۰بوقت اروپای مرکزی و ساعت ۲۰:۰۰ به وقت ایران
ساعت ۹:۳۰ صبح به وقت کالیفرنیا

برنامه اینستاګرام زنان
موضوع : مقاومت زنان کردستان (۲)
سخنران : شهلا محمدی روزنامه نگار کرد
سه شنبه ۷ مه برابر با ۱۸ اردیبهشت
زمان : ساعت ۱۸:۳۰بوقت اروپای مرکزی و ساعت ۲۰:۰۰ به وقت ایران
ساعت ۹:۳۰ صبح به وقت کالیفرنیا

همه این رفتارها در دو هفته اخیر رخ داده است.

ماه‌هاست زنان در ورزشگاه حاضر می‌شوند و کمترین مشکلی وجود نداشته است، تراکم ناگهانی این حوادث، همزمان با تشدید فعالیت گشت ارشاد (طرح نور) این یقین را ایجاد می‌کند که
همان جریان های مخالف حقوق زنان به شکل سازمان‌یافته و برنامه‌ریزی شده می‌خواهند با آلوده کردن فضای ورزشگاه زمینه را برای جلوگیری مجدد از ورود زنان به ورزشگاه‌ها را فراهم کنند...