August 2020

کشتار عمومی زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ شاید از نادرترین جنایات حکومت‌ها با چنین ابعادی در تاریخ بشریت باشد. آن سال، خمینی جلاد که جام زهر آتش بس در جنگ هشت ساله با رژیم صدام در عراق را به‌ناچار سرکشیده بود، دستور اجرای نقشه‌ی شوم قتل عام زندانیان سیاسی را که از مدت ها قبل سران رژیم طراحی کرده بودند، با فرمان کتبی خود صادر کرد.

این هفته نامه که از سال ١٣٧۶ با ویژگی دو زبانه ترکمنی- فارسی پا به عرصه مطبوعات کشور گذاشته بود، طی ٢٢سال گذشته به پشتوانه فعالیت وسیع خود در زمینه انعکاس فعالیت‌های فرهنگی، سیاسی و اجتماعی ترکمن‌های ایران، همچون آئینه‌ای از ارزش‌های فرهنگی ترکمن‌ها جلوه کرد و توانست در این منطقه تأثیرات شایانی بگذارد.

هواداران میرحسین موسوی به تأسی از او عنوان می‌کنند که نخست‌وزیرِ وقت از آن حوادث اطلاع نداشته و به محض اینکه اطلاع پیدا کرده است، ابتدا مخالفت شدید کرده و سپس استعفا داده است؛ اما مسئله اینجاست که اگر حق دادخواهی برای چنین فاجعه‌ای را به رسمیت بشناسیم، این پیش‌داوری و مبری ساختن موسوی، ماقبل شکل‌گیری کمیته‌ی حقیقت‌یاب، به معنای انسداد مجاری مستقل دادخواهی است.

خامنەای ها، لاریجانی ها، قالیباف ها، روحانی ها و رئیسی ها سرکردگان اصلی فساد در کشور هستند. هم از این روست کە روحانی، جهانگیری و رئیس سازمان خصوصی سازی از جوان فاسدی مثل امید اسد بیگی کە یک شبە رە صد سالە را پیمودە و مالک یکی از مجتمع های کلان اقتصادی کشور شدە حمایت می کنند و نسبت بە رفتار رقبای حکومتی شان هشدار می دهند و از آنها می خواهد"کاری نکنند کە توقع مردم بالا برود".مجازات اختلاسگران گویا از نظر آنان بالا بردن توقع مردم است.

داستان آویزان شدن دولت به سرمایه‌داری مالی ختم نشده است. دولت روحانی تا پایان عمر خود، چنانکه برمی‌آید از ابزارهای سرمایه‌داری مالی برای تامین کسری بودجه و جلوگیری از فروپاشی اقتصادی استفاده خواهد کرد. باید مراقب چاله و چاه‌های پیش رو بود.

سازمانهای کارگری در افریقا به عبور از تفکیک بین اقتصاد رسمی و غیررسمی آغاز کرده اند.
باقی کارگران از طریق آژانسهای کاریابی به کار گرفته می شوند. این آژانسها در رقابت با هم و برای گرفتن قرارداد از هاینکن، از دستمزدها می کاهند و بر فشار کار می افزایند. کارگران دسته بندی می شوند و به رقابت با هم کشانده می شوند.

رشد جنبش کارگری با رشد کمی تشکل مخالف دولت، حزب نجات ملی کامبوج همراه و همزمان شده است، که در جریان اعتصابات و تظاهرات در سالهای 2013 و 2014 باعث شد که در حزب حاکم خلق کامبوج هم اصلاحات ساختاری و برنامه ای صورت گیرد. اولاً حداقل دستمزد از 80 دلار آمریکا در ماه در سال 2013 به 170 دلار در 2018 افزایش یافت، که تنها به کارگران در بخش تولیدات پارچه، لباس و کفش عرضه شد.

اعتصابات گروە بزرگی از پالایشگاە ها و شرکت های پتروشیم در این هفتە نیز بە رغم همە فشارها، تهدیدات و سانسور خبری ادامە یافت و ٢٥ روزە شد. در این میان ترفندهای رنگارنگ کارفرمایان و مسئولین دولتی کە قصد دارند با ایجاد تفرقە در صفوف اعتصابیون و برخورد چندگانە با آنها بە اعتصابات پایان دهند نیز رە بە جایی نبردند.

فایل صوتی جلسه پرسش و پاسخ تلگرامی، جمعه ۷ شهریور۱۳۹۹

میهمان برنامه: یداله بلدی - جامعه شناس، عضو حزب چپ ایران (فدائیان خلق)

مطالب این شماره نشریه جُنگ کارگری:
*بورس نفت؛ پیوند اقتصاد رانتی و انگلی – یادداشت – مراد رضایی
* سازماندهی "دیمی کاران"1: نگاهی از "جنوب" بخش هشتم - میشله فورد
* مهاجرین، سازماندهی و هژمونی گزینشی در منطقه آزاد اقتصادی جنوب شرق آسیا- مکونگ بخش 6 - دنیس آرنولد – ترجمه گودرز
* کارگران لازم است خودشان صندوق اعتصاب تشکیل دهند – صادق کار
* گذر و نظری بر رویدادهای کارگری هفتە - جُنگ کارگری