کارگری

موضوع رتبه بندی، فارغ از نتایج مادیِ آن، میدانِ تمرینِ مقاومت مدنی برای معلمان است. آیا آنها می‌توانند ابزار فشار حاکمیت بر معلمانِ فاقد رتبه را بی اثر کنند؟ یا اینکه فقط به نصیحت‌های دلسوزانه ادامه می‌دهند تا هر کسی با توجه به میزان تحمل خود، یک تصمیم شخصی بگیرد؟ امیدوارم جامعه معلمان از این آزمون سربلند بیرون بیاید

دلایل تکرار حوادث مرگبار معادن روشن است؛ کارگران تشکل مستقل و حق دادخواهی و امتناع از کار پرخطر ندارند؛ تجهیزات ایمنی و مانیتورینگ در کشور نیست، فقط یکی از ۱۰۰ معدن ذغال‌سنگ کشور، مکانیزه است، باقی همه سنتی و بی‌تجهیزات هستند؛ کارفرماها با بازرسان کار لابی می‌کنند و تن به هزینه کردن برای ایمنی نمی‌دهند.

البتە از اول هم معلوم بود دولت و مجلس برغم موش و گربە بازی های کە در می آوردند و بازنشستکان را بین خود پاسکاری می کردند بە دنبال بهانە می گردند تا مانند سالهای گذشتە از انجام قانونی کە خودشان مصوب کردە بودند، طفرە بروند. اما اعتراضات فشردە و منظم هفتگی گروە های مختلف بازنشستگان و جهت گیری اعتراضات بسوی تشکل یابی غیر دولتی، دولت و مجلس را ناچار بە تمکین بە بخشی از خواستە های بازنشستگان کرد. تحقق همە ی خواستە های بازنشستگان "بدون حقە بازی"با تداوم و گسترش سازمان یافتە اعتراضات یقینا میسر خواهد شد.

در حال حاضر تفاوت میانگین دستمزد زن و مرد 5 دلار در ساعت است. این تقریباً می شود 10000 دلار در سال. بسیاری از مردم استدلالهایی دارند مبنی بر این که این شکاف دستمزد به دلیل تفاوتهای شغلی و سبک زندگی، حاصل تخیل است. نیویورک تایمز این نظریه را با نشان دادن این واقعیت که مثلاً در صنعت آشپزی «دستمزد آشپزهای زن فقط 87 درصد دستمزد آشپزهای مرد است»، رد کرد. درست است که این تفاوت 13 درصدی کمتر از شکاف متوسط در دستمزدهاست...

نمونە های این این جماعت جریان موسوم بە چپ های اسلامی، خط امامی ها، "عدالتخواهان طرفدار رئیسی و جلیلی" هستند کە در بیدادگری علیە حقوق کارگران گوی سبقت را از دارودستە موتئلفە اسلامی و انجمن حجتیەای ها و طرفداران نئولیبرالیسم اقتصادی و افرادی نظیر غنی نژاد و هم سنخان او ربودەاند و هم اکنون ائتلاف نا میمونی از همە ی کارگر ستیزان و استثمار گران بە نام "وفاق" بر کشور حکومت می رانند کە آثار شوم سلطە و سیاستهای نئولیبرالیستی آنها بر زندگی کارگران و حقوق بگیران و اقشار زحمتکش جامعە را شاهد هستیم.

با این اوصاف در عمل مشاهدە می کنیم کە تغییراتی کە تاکنون در وزارت کار و دولت صورت گرفتە یکی از دیگری ضد کارگری تر هستند. همانطور کە در نوشتە های قبلی مکرر گفتە شد ما با یک حکومت بە شدت استثمارگر و ضد کارگری سروکار داریم کە از هر فرصت و بهانەای برای اعمال ظلم و ستم برای نابودی هر چە ممکن تر حقوق طبقە کارگر بهرە می گیرد و تغییر دولتها و وزیران کار خللی در سیاست حکومت و سرمایە داران بوجود نمی آورد. تنها راە پیش روی طبقە کارگر برای پایان دادن بە دور باطل متحد و متشکل شدن در سندیکاها و تشکلهای مستقل کارگری...

ما کارگران شاغل و بازنشسته نهادهای مستقل خواهان پایان دادن به این روند و آزادی بی‌قید و شرط اسماعیل گرامی و سایر زندانیان هستیم وبه موازات آن خواهان تامین معیشت و درمان متناسب با شرایط تورمی می‌باشیم. بازنشستگان و دیگر مطالبه‌گران که خواهان "حقوق سرکوب شده‌ی" خود هستند و کف خیابان را بعد از بی‌توجهی مسئولین مربوطه برای رساندن صدای خود انتخاب کرده‌اند، چگونه می‌توانند "امنیت ملی" را به خطر بیندازند؟! گویا نهادهای امنیتی جای متهم و شاکی را جابه‌جا کرده و به جای بازداشت عاملان شرایط موجود، اقدام به بازداشت آسیب‌دیدگانِ شرایط موجود کرده است.

از همین رو شرایط سخت و دشوار کنونی طلب می کند کە متشکل و متحد شد و مبارزە علیە جنگ و جهت برقراری صلح و دمکراسی را توام با مبارزە علیە تعرض بە سفرەها و توقف آن با مبارزە برای افزایش واقعی دستمزدها و حقوق های بازنشستگی ومبارزە با افزایش بودجە ٢٠٠ درصدی نظامی و دیگر سیاست های فقر آور رژیم پیش برد.

شکاف دستمزد مبتنی بر جنسیت به این کیفیت است: "زمانی که زنان برای انجام کار یکسان به اندازه مردان دستمزد دریافت نمی کنند". بسیاری از افراد این کیفیت را به‌عنوان [پیامد الزامی] نوع کاری که مردان یا زنان انجام می‌دهند، اشتباه تفسیر می‌کنند، به این معنی که گوئیا مردان معمولاً در بالاترین ردۀ شغلی قرار دارند و بنابراین حقوق بیشتری دریافت می‌کنند. اما این تفسیر درستی و دقیق آنچه واقعیت دارد - یعنی وقتی واقعاً در ردۀ واحدی تبعیض صورت می گیرد – نیست.

پرستاران بجای شرکت در مراسم تشریفاتی و بی خاصیت دولتی در روز پرستار ترجیح دادەاند اعتصاب و اعتراضات شان را ادامە دهند. این تشخیص هوشمندانە و درستی است کە در صورت تداوم و حفظ همبستگی می تواند، مقاومت دولتمردان و کارفرمایان را درهم بشکند و پرستاران را بە خواستە های شان کە حقانیت دارند رهنمون کند.

. تهیە چنین طرحی از طرف نمایندگان مجلسی کە در سر سپردگی اکثریت قاطع آنان بە سرمایە داران جای تردید نیست عملی فریبکارانە بیش نیست. از حکومت و مجالسی کە هموارە از سیاست سرکوب دستمزدها و منجمد کردن دستمزدها زیر خط فقر حمایت کردەاند نمی شود انتظار داشت طرحی بدهند کە با سیاستهای تا کنونی حکومت مغایرت داشتە باشد. اگر اینها واقعا نیت شان افزایش دستمزد بر اساس تورم بود قبل از دادن چنین طرحی می بایست نسبت بە افزایش ٢٠ درصدی حقوق کارکنان دولت در برنامە بودجە سال آیندە در شرایط تورم ٤٠ درصدی اعتراض می کردند و آنرا تغییر می دادند.

کانون صنفی معلمان ایران(تهران) به‌عنوان یک نهاد مدنی و آموزشی خواهان پایان دادن فوری به سیاست‌های جنگ‌طلبانه، جنگ و حفاظت از حقوق بشر، به ویژه حقوق کودکان و نوجوانان در این مناطق است. کشتار دانش‌آموزان فلسطینی و لبنانی یک فاجعه بزرگ انسانی است که باید با تمام قوا محکوم شود. جامعه جهانی باید در برابر این ظلم و ستم به طور جدی ایستادگی کند و از هرگونه اقدامی که به تشدید این بحران منجر شود، خودداری نماید

در بودجه سال آینده، اعتبار اختصاص یافته برای واردات کالاهای اساسی و دارو ۳ میلیارد دلار (حدود ۲۰ درصد) کاهش یافته است. در تبصره ۴ قانون بودجه سال جاری، مبلغ ۱۳.۶ میلیارد یورو معادل ۱۵ میلیارد دلار برای واردات کالا‌های اساسی کشاورزی، دارو و مواد اولیه آن و تجهیزات مصرفی پزشکی تعیین شده است؛ درصورتی که این عدد در لایحه بودجه سال آینده که به مجلس ارائه شده با کاهش ۲۰ درصدی به ۱۱ میلیارد یورو معادل ۱۲ میلیارد دلار رسیده است.

در مورد کشتە شدگان معادن ذغال سنگ گزارشات متعددی منتشر شدە، اما این یکی با همە ی آنها فرق دارد، زیرا "بنفشە سام گیس"تهیە کنندە این گزارش ارزشمند بە همە ی جوانب زندگی، کار، بیماری و مرگ کارگران سە معدن کە دەها کارگر در آنها کشتە شدەاند، سرک کشیدە، با پزشکان معدن گفتگو کردە و روایت پزشکان از تجربیات شان در مورد بیماری و مرگ و سختی کارگران ذغال سنگ را شنیدە و شرح دادە است، گزارش آنچنان مستند و گویاست کە خوانندە را با خود بە متن زندگی معدنچیان می برد

ما به‌عنوان بخشی از جنبش مستقل کارگری در ایران‌ همانطور که همواره مورد حمایت های بین‌المللی توسط کارگران کشورهای دیگر بوده‌ایم، وظیفه داریم که از کارگران‌ و‌ مردم زحمتکش و تحت ستم در منطقه و سراسر جهان نیز حمایت کنیم. هر درجه از اعتراض برحق و انزجار ما کارگران و ‌مردم تحت ستم نسبت به اقدامات سرکوبگرانه داخلی حاکمیت در ایران ‌و یا سیاستهای بین المللی آن توجیه‌گر اقدامات و سیاستهای میلیتاریستی حکومت اسراییل و بی تفاوتی نسبت به بیش از ۷۵ سال ظلم و‌ ستم نسبت به مردم فلسطین و‌ قتل عام‌ و نسل کشی یک سال اخیر آنان نمی باشد.

این واقعە کە حکم مشت نمونە خروار را دارد، بار دیگر اثبات کرد تا زمانی کە این رژیم برسر کار باشد برای کارگر اگر سال بە سال کار و زندگی سخت تر و رنج آورتر نشود بهتر نخواهد شد. بهمین خاطر شرط مقدم پایان دادن بە این وضعیت پر درد و رنج و رسیدن بە آزادی و عدالت از میان برداشتن حاکمیت این خدایان شیاد و ستمگر زمینی است کە بە نام خدا ی آسمانی بر مردم فرما می رانند و از هیچ ظلم و ستمی. علیە مردم زحمتکش و دزدیدن دسترنج آنان پرهیز نمی کنند.

این تصور که تصمیم اشتباه یک مرد با همان تصمیم اشتباه یک زن برابر نیست، غیر منطقی است و قاعدتاً باید غیرمحتمل تلقی شود. اما واقعاً در جامعه حضور دارد، و وقتی حضور دارد، به مسیرهای غیرمنطقی تری نیز منتهی می شود.
ایدۀ کلیشه ستیزی از دهه 70 قرن گذشته، بسیار گسترش یافته است، اما به دلیل عدم تجانس چندان جا نیافتاده است. اگرچه تبعیض جنسیتی غیرقانونی است، اما هنجارهای جنسیتی، از طریق کدهای مربوط به پوشش که از سیاستهای خاص پیروی می کنند، حتی بر جوان ترین نسلها نیز تحمیل می شود.

تصور نشود کە این طرح در مجلس کم مخالف دارد، خیر چنین نیست هم زمان تصویب و هم هم اکنون فشار اعتراضات باعث طرح و پاسکاری مجدد این طرح میان نهادهای قدرت شدە است. اگر این اعتراضات و پایداری و پیگیری مداوم کارگران خاصە کارگران پیمانکاری های نفتی نبود، کار این لایحە تا این حد هم پیش نمی رفت. کما اینکە دولت پزشکیان نیز با آن مخالفت کردە است. بنا بە همین دلایلی کە ذکر شد تصویب و اجرای این طرح بستگی بە تداوم اعتراضات دارد و هیچ نهاد حکومتی حاضر بە پذیرش داوطلبانە آن نیست.

ادامە اعتراضات هفتگی کارگران پیمانکاری پالایشگاە های پارس جنوبی برای سیزدهمین هفتە پیاپی مهمترین رویداد کارگری هفتە بود. این بار اما بعد از برگزاری این اعتراض ماموران حراست با برداشتن کارت های ورود شماری از کارگران تلاش کردند با تهدید از ادامە اعتراضات آنان جلوگیری نمایند. با این وصف این تلاش در اثر حمایت سایر کارگران از همکاران شان کە کارت تردد شان را برداشتە بودند شکست خورد.

سوگواری برای معدن طبس تمام شد، سوگنامه‌ها خواندند و مویه‌ها کردند، وعده‌ و وعیدهایی هم دادند؛ حالا همه چیز به حالتِ «عادی» برگشته و حالت عادی یعنی اینکه بازهم کارگران بدون سنسور و مانیتورینگ و تهویه در اعماق زمین جان می‌کنند؛ «عادی» یعنی اینکه محمد بهمدی، کارگر آسیب دیده معدن طبس، با ۷ میلیون حقوق ازکارافتادگی تامین اجتماعی زندگی می‌کند و می‌گوید «کجا رفتند دلسوزان معدن؟ من با ۷ میلیون به عنوان سرپرست خانواده چطور هزینه‌های زندگی را تأمین کنم؟»

با این اوصاف افزایش ناچیز حقوق به صورت قطره‌چکانی تحت هر عنوان بدون در نظر گرفتن خط فقر و تورم مانند همسان‌سازی و رتبه‌بندی، مصداق بارز فریبکاری حکومت است. مسیری که دولت پزشکیان مانند دولت‌های قبل به آن ادامه می‌دهد. در این میان تشکل‌های وابسته که مطالبات بازنشستگان را برای منافع جناحی قربانی نموده‌اند مانند دولت‌ها رو سیاه و متقلب هستند

مهمترین و موثر ترین راە کار برای کاهش و پایان دادن بە این فجایع اجرای قوانین ایمنی و نظارت سندیکاها و تشکلهای مستقل کارگری در محل های کار و لغو قراردادهای موقت اسارتبار است کە بە کارفرما اجازە می دهد دهان حق خواهی هر کارگری را با اخراج ببندد. درست همانطور کە در معدن معدنجو طبس وقتی کارگران خطر را احساس کردند و تذکر دادند کارفرما بە آنها گفت یا پائین و بە قعر جهنم بروید، یا تصفیە حساب کنید بە خانە تان برگردید! امری کەبە قیمت جان ٥٣ کارگر و مصدومیت ١٧ تن دیگرتمام شد.

برای آماده شدن برای بحث درباره تبعیض جنسیتی، پرداختن به تاریخچه موضوعات متعدد مرتبط با این تبعیض دارای اهمیت حیاتی است. این نوشته به این نکات می پردازد: آیا زنان فقط باید مادر باشند، ایده ضد کلیشه‌سازی، و اطلاعاتی درباره چگونگی ایجاد شکاف دستمزدی.

حالا نیز برای اینکە این قانون با کیفیتی کە مطلوب بازنشستگان است بە اجرا گذاشتە شود راه دیگری غیر از حفظ همبستگی و گسترش اعتراضات هدفمند و سازمان یافتە پیش روی یک میلیون ٧٠٠ هزار نفر کە مشمول این قانون هستند وجود ندارد و اگر چنین نکنند بعید نیست همین اضافە حقوق اندک را از آنها مستقیم یا غیر مستقیم با افزودن بر قیمت ها پس بگیرند. یک میلیون و هفصد هزار نفر جمعیت کمی نیست، اگر سازمان پیدا کنند و بە حرکت درآیند افزایش حقوق کە سهل است، می توانند حکومتی را بە زیر بکشند.

این تظاهرات بزرگ هشدار دهندە وزیر نفت را مجبور بە شکستن سکوت خود کرد و پیام داد کە مسئلە حذف سقف حقوق کارکنان نفت "یکی از خواستە های کارگران معترض"در حال رفع است. البتە کارکنان رسمی نفت مطالبات دیگری هم دارند کە رسیدن بە آنها بدون بر پایی اعتراض و اعتصاب دستە جمعی سازمان یافتە و گستردە میسر نیست. شکستن سکوت وزیر نفت پس از ماها سکوت بعد از اعتراض بزرگ اول آبان موید این واقعیت است.

اهم مطالبات همکاران ارکان ثالث و پشتیبانی شرکتهای پیمانکاری در مجتمع گاز پارس جنوبی عبارتند از: حق تشکل، تجمع و اعتراض،حذف کامل شرکتهای پیمانکاری، بازگشت به کار حجت رضایی، نماینده اخراجی کارگران، اجرای توافقات قبلی در زمینه مرخصی استحقاقی و پرداخت حق کمپ، اجرای صحیح طرح طبقه‌بندی مشاغل برای همه کارگران پیمانکاری، تغییر شرایط تردد و دستمزد رانندگان استیجاری و اجرای طرح طبقه‌بندی برای رانندگان غیرمالک، اجرای بدون تبعیض ۱۴ روز کار ۱۴ روز استراحت برای کارگران اداری و پشتیبانی

۶ حادثه‌ی مرگبار؛ ۱۰ مرگ و ۵ آسیب‌دیدگیِ شدید فقط در طول ۳ سال معدنِ طزره! به روزهای قبل‌تر از این حوادث نمی‌رویم و از روزهای بعد هم خبری نداریم؛ نمی‌دانیم چند حادثه‌ی دیگر در طول این ۳ سال اتفاق افتاده و نمی‌توانیم آینده را پیش‌بینی کنیم که چند حادثه‌ی دیگر قرار است اتفاق بیفتد و چند کارگرِ دیگر قرار است جان خود را از دست بدهند.

زمانی کە حقوق و معیشت اکثریت جامعە در اولویت یک رژیم نباشد و اعتراضات مسالمت آمیز گرسنگان و فقر زدگان سرکوب و بی پاسخ بماند و رژیم نسبت بە آنها از خود سلب مسئولیت نماید، آیا راە دیگری بە غیر از انقلاب برای مردم بە تنگ آمدە و درماندە از تامین معاش روزانە خود باقی می ماند؟

با تلاش در کل جامعه برای افزایش آگاهی در بارۀ اهمیت آموزش و نیاز به جلوگیری از اشتغال کودکان در کارهای خطرناک، یک جامعه می تواند به یک "منطقۀ عاری از کار کودک" تبدیل شود. این امر مستلزم مشارکت کل جامعه است: والدین، رهبران روستاها و مقامات محلی، معلمان، کارفرمایان و نیز خود کودکان. ایجاد منطقۀ عاری از کار کودک مستلزم افزایش آگاهی در سراسر جامعه، حساسیت به نقض حقوق کودک از مجرای کار کودک، درک اهمیت و حق آموزش است، و نیز مستلزم تلاش است برای این که والدین و کارفرمایان به این نتیجه برسند "سپردن کودکان به بازار کار پذیرفتنی نیست".

کارگران و بازنشستگان و سایر مزد و حقوق بگیران اعم از آنهایی کە بیمە هستند و آنهایی کە نیستند، باید بدانند کە اگر هرچە زودتر نتوانند ادارە صندوق تامین اجتماعی و سایر صندوقها را قبل از کە تە ماندە ذخایر آنها را بە تاراج ببرنند خود بدست بگیرند، آیندە تیرە و تاری را باید انتظار بکشند. تاخیر و تعلل در این خصوص حاصلی جز بی آیندگی ندارد.

. این بە معنای آن نیست کە راە کاری برای رهایی نیروی کار و زحمت وجود ندارد. چرا وجود دارد، راە کار رهایی در دست خود آنهاست کە اگر متحد و متشکل شوند می توانند قهارترین حکومت ها را شکست دادە و بر سرنوشت خود حاکم شوند. پس درنگ نکنید متحد و متشکل شوید و اعتراضات خود را گسترش دهید.

صادق کارگر، فعال سندیکایی ساکن نروژ، در گفتگو با صدای آمریکا با طرح این پرسش که کدام اولویت ها بر معیشت بازنشستگان اولویت دارد، گفت: سخنگوی دولت آب پاکی روی دست همە آنها کە خواست مشترک همگی شان، افزایش دستمزد و حقوق است، ریخت و در واقع، بە همە آنها جواب رد داد. این فعال سندیکایی با اشاره به این که «برای مردم، اولویت های حکومت بە هیچ روی نا شناختە نیستند» گفت: «اولویت های حکومت هزینە های سرسام آوردستگاە سرکوب، ...

نیکوفرد که ساکن شوش است و سال‌ها سابقه کار در مجتمع نیشکر هفته‌تپه و عضویت در هیات مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه را دارد؛ در ارتباط با خودسوزی یک کارگر فصلی هفت‌تپه و مرگ این کارگر در ۲۱ مهرماه گفت: کارگران نیشکر هفت‌تپه، چه شرکتی و چه فصلی، مشکلاتی دارند که حل نشده است؛ این مشکلات باعث شد، کارگر فصلی خودسوزی کند و متاسفانه جان خود را از دست داد؛ ما شهروندان شوش و کارگران سابق شرکت نیشکر هفت‌تپه، خواستار پیگیری پرونده خودسوزی این کارگر هستیم

کانون صنفی معلمان ضمن حمایت کامل از مواضع سخنگوی خود، اعلام می‌نماید تایید حکم حبس برای محمد حبیبی در این پرونده، صدور حکم اخراج برای اسماعیل عبدی پس از حدود ۹ سال زندان، تداوم پرونده سازی‌ها برای فعالان صنفی و مدنی، مانع‌تراشی برای بازگشت به کار برخی معلمانی که حکم اخراج یا انفصال‌شان توسط دیوان عدالت نقض شده و تمامی موارد از این دست، بیانگر تداوم تحجری است که در نهادهای قدرت رسوب کرده و همچنان خستگی ناپذیر با تیشه های تیزشان مشغول گسستن کامل رشته های نازک باقیمانده پیوند میان ملت به ستوه آمده با حکومت هستند.

دیوان عالی کشور بعد از رسیدگی، حکم ظالمانه و بی پایه و اساس علیه فعال کارگری و‌ مدافع حقوق زنان شریفه محمدی را نقض و پرونده ی ایشان را برای رسیدگی مجدد به شعبه هم عرض ارجاع داده است. بیشک ایستادگی شریفه محمدی با وجود تمامی اذیت و آزارهای بازجوها و‌ مقامات امنیتی و قضایی، تلاشهای خانواده گرامی و کمپین دفاع از شریفه محمدی، پیگیریهای وکلا و همچنین کارزارهای داخلی و بین المللی و حمایت جنبشهای کارگری و آزادیخواه عوامل اصلی در لغو‌ حکم اعدام شریفه محمدی بوده اند.