کارگری

سندیکای شرکت واحد حکم صادر شده علیه کیوان مهتدی را قویا محکوم میکند و خواستار آزادی بی قید و شرط او و دیگر فعالین کارگری، معلمان، دانشجویی، زنان و کلیه زندانیان سیاسی و عقیدتی است.

کارگران نفت در واقع هنوز همچنان ستون اصلی اقتصاد کشور هستند. بیشترین درآمد کشور هنوز از صادرات نفت و گاز و پتروشیمی بە دست می آید با این همە دە ها بار اعتصاب و اعتراض هم باعث گرفتن مطالبات "حیاتی" شان نشدە. انگار نە اینکە وارث نسلی هستند کە نقش قاطعی در انقلاب ٥٧ داشتند و ضربە نهایی را بر دیکتاتوری سلطنتی وارد کردند. دورە باطل تسلسل ١٠ سالە همچنان در حال تکرار است و معلوم شدە کە رژیم با این سطح از مبارزە حاضر بە گردن گذاشتن بە مطالبات حیاتی شان نیست.

چنان که در این فصل آمد، "تضمین اشتغال" تلاشی است برای "برداشتن دو هندوانه با یک دست"، و از این رو سخت آسیب پذیر. تأمین برخی از الزامات آن ناگزیر مانعی برای تأمین برخی دیگر از الزامات آن است. چهارضلعی ناممکنی که تشریح شد، از "تضمین اشتغال" انتظار دارد که بیکاری ناخواسته را از طریق ایجاد مشاغلی از میان بردارد که بی توجه به سطح مهارت در دسترس همه اند، دارای ارزش اجتماعی اند، اما هرگز توسط بخش خصوصی یا دولتی انجام نمی شوند، و هر لحظه می توان آنها را متوقف کرد.

کنار گذاشتن موقت طرح اصلاح بر خلاف آنچە می گویند نە از روی حجم بالای مطالب در دستور مجلس بلکە بواسطە حساسیت بالایی است کە در شرایط ویژە کنونی نسبت بە افزایش دستمزد میان کارگران وجود دارد. از همە قانون کار حساسیت کارگران نسبت بە قانون دستمزد بیشتر است. بیم دارند با این کار انفجار معیشتی را تسریع کنند. با این وصف این یک اقدام تاکتیکی موقت است و نباید بە عنوان توقف همیشگی تلقی اش کرد.

می بینیم پیمانکار حتی از رد کردن منظم حق بیمە کارگر کە یکی از حقوق پایەای محسوب می شود و ندادنش نقش مهمی در کم و کیف سلامتی و هزینە دارو و درمان کارگر و خانوادەاش دارد هم امتناع می ورزد و سر انجام برای ندادن مطالبات کارکنان خود شرکت را بە پیمانکار تازەای می سپارد تا هم کارکنان حق طلب را مجازات کند و آنها را پس از تصفیە با شرایط نازلتری از نو بە خدمت بگیرد. در این میان نیز کسی نیست کە از پیمانکار قلدر و ارباب قلدر ترش بخاطر این همە حق کشی بگوید مخابرات را کە مفت بردید، اقلا حقوق کارگران تان را بدهید.

تن دادن بە توافق احتمالی و دیر هنگام و ذلت بار برجامی در شرایط اوج استیصال رژیم و مخالفت بە حق جنبش انقلابی با آن در مقطع کنونی اگر هم انجام شود حکم نوشدارو بعد از مرگ سهراب را دارد و نمی تواند کمک چندانی بە بقای رژیم بنماید و مانع از پیشرفت و پیروزی جنبش انقلابی شود. جام زهر بە کامتان اما این جنبش بە هیچ کشوری وابستە نیست کە سازش شما با آن بتواند در حرکت آن خللی وارد آورد. بهمین دلیل با هر سازش خارجی کە بە تقویت اسباب سرکوب رژیم کمک کند مبارزە خواهد کرد.

همچنان که ایدۀ "تضمین اشتغال" تأکید دارد، اگر بیکاری از میان برداشته شود، طبعاً تلقی فرهنگی از "کار" در برابر "تأمین" نیز تغییر خواهد کرد. در این صورت محتملاً ممکن است، کارگران "تضمین اشتغال" به عنوان کسانی دیده شوند که در "کار به معنای واقع" شرکت نمی کنند، و تنبل و پرتوقع اند؛ کما این که کارگران برنامه‌های "نیو دیل" نیز غالباً چنین قضاوت شدند. شغلی که بتوان آن را بلافاصله به دست آورد، بدون آن که "نیازی به داشتن مهارت و تقویت آن باشد، و بدون آن که برایش زحمتی به خودت بدهی"، می تواند پاداش به کسانی تلقی شود که برای...

گفتە می شود ١٣ هزار حادثە شغلی در کشور رخ می دهد و سالانە ٨٠٠ نفر در اثر حوادث کار کشتە می شوند کە علت اکثریت آنها عدم رعایت قوانین مربوطە با انگیزە مالی و سود افزایی و عدم پیگرد کارفرمایان متخلف است. نبود بازرس کافی و تشکل کارگری در محل های کار کە می تواند نقش مهمی در کاهش حوادث داشتە باشند نیز مزید بر علت است.

راەکار البتە برای رهایی از این وضعیت برزخی وجود دارد و آن چیزی نیست بە غیر از این کە کارگران عطای این نوع تشکلهای قلابی و رهبران هیچکارە شان را بە لقایشان ببخشند و دستە جمعی بە مانند همکاران شان در پتروشیمی آبادان و بقیە شرکتهای پیمانی اعتصاب کنند و بە سر کار بر نگردند تا ببینند مجلس آنوقت هم دوسال آنها را سر می دواند.

طنین "زن، زندگی، آزادی" در اتحادیه صنایع فولاد کانادا: متن سخنرانی رزا روزبهان عضو کمیته حقوق بشر سندیکای کارگران فولاد، در روز ۲۰ دسامبر، در اتحادیه صنایع فولاد کانادا

اینجانب و همکارانم ۱۲۰ روز در چنان وضعیتی در بند ۲۰۹ و ۲۴۰ در زندان اوین به سر بردیم که شب و روز را به سختی از هم تشخیص می‌دادیم. پرسیدن ساعت از یک نگهبان توهین استخوان سوزی را در پی داشت. دیدن یک لبخند از یک همنوع، شنیدن صدای یک انسان، حتی یک پرنده برای ما رویایی شده بود.

ادعای تبدیل ایران بە "قدرت اول دنیا" آن هم در شرایطی کە کشور از هر لحاظ گرفتار بحرانهای فلج کنندە، فقر و فلاکت، بیکاری عظیم، انزوای بین المللی، شکاف طبقاتی، فاجعە اکولوژیکی و غیرە است، اگر از روی خرفتی و نادانی مدعیان نباشد عین وارونگری و فریبکاری است. البتە طرح چنین ادعاهایی تازگی ندارد کم نبودە و نیستند مسئولانی کە چنین ادعا هایی را مکررا عنوان کردەاند بدون اینکە مصادیق آن را نشان دهند.

طرفداران "تضمین اشتغال" نتوانسته اند این نگرانی را درک کنند و اغلب برای پاسخ به آن به استدلالات کلی و گنگ متوسل شده اند. مثلاً هم ورای و هم موسلر مطرح می کنند که کار سازمانیافته از یک شبکۀ ایمن از مشاغل تضمین شده استقبال می کند. اما این فکر، "کار" را همچون بلوکی از منافع همگن تصور می کند، در حالی که بخشهایی از جنبش کارگری منافع خود را مشخصاً در معرض تهدید برنامه ای می بیند که خدمات عمومی را از طریق "کارگران روزمزد موقت" عرضه می کند، دقیقاً به این دلیل موجه که دولتها ممکن است کارگران "تضمین اشتغال" را به جای آنان استخدام کنند...

با این سطح از بی تشکلی مبارزە موثر با هیچ یک از طرح های ضد کارگری میسر نیست. اما علی الحساب دو کار مقابل طبقە کارگر قرار دارد کە نباید در انجام آن دو لختی درنگ کند. اول متشکل شدن بە هر وسیلە و استفادە از هر امکانی، دوم حمایت قاطع و همە جانبە از جنبش زن، زندگی، آزادی بە مثابە جنبشی کە می تواند مقدمات آزادی مردم از دیکتاتوری و بی عدالتی را مهیا کند و فصل تازەای را در کشور رقم بزند.

با این همە امسال با سالهای گذشتە دو تفاوت اساسی دارد کە میدان مانور دولت را بە نسبت سالهای گذشتە تنگنتر کردە است. تفاوت اول قرار داشتن جامعە در آستانە یک انفجار معیشتی است، و تفاوت دوم وجود یک جنبش انقلابی پیکارگر است کە دولت تا کنون موفق بە سرکوب آن نشدە است. کارگران می توانند با اتکا بە آن و سازماندهی اعتصابات بسیاری از مطالبات خود از جملە مطالبە افزایش واقعی دستمزد را دنبال کند.

شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت تمام کارگران نفت رسمی و پیمانی و ارکان ثالثی و قرارداد معین در تمامی بخش ها و مراکز نفتی از جمله در پترو پالایش ها، پالایشگاهها، پتروشیمی ها، حفاری ها و بخش های حمل و نقل و سوخت را به پیوستن وسیع به این فراخوانها فرا میخواند. پیوستن به این اعتراضات یک قدم مهم برای به میدان آمدن هرچه بیشتر کارگران در تمامی مراکز نفتی و تدارک برای اعتصابات سراسری در بخش های مختلف صنعت نفت است.

مرعشی تصور می کند گویا با مدیریت جنبش و بحران بە طریقی کە مد نظر اوست می تواند جنبس را سرکوب و رژیم فلاکت زدە و علیل فقاهتی را از نابودی نجات دهد. درست تر گفتە باشم، همان اهداف ضد انقلابی رژیم را می خواهد بە طرق دیگری عملی و رژیم را از سقوط برهاند. در واقع بە قول خودش برای جلوگیری از "فداکردن رژیم..."وارد میدان شدە است. مشکل اما فراتر از آن است کە با تغییر مدیریت بحران بتوان آن را حل کرد.

میتچل و ورای یک راه حل بدیل به دست داده اند. آنها می پذیرند که "تضمین اشتغال" ممکن است نتواند فوراً شغلی را برای هر کارگری فراهم آورد. در این صورت می تواند در دوره ای معین برای جستجوی کار، مشاوره و کسب تجربۀ حین کار، دستمزدی احتمالاً برابر با دستمزد "تضمین اشتغال" به این گروه از کارگران بپردازد. این امر تعداد مشاغلی را که "تضمین اشتغال" ملزم به ایجاد آنهاست، کاهش می‌دهد و فرصت و اطلاعات بیشتری را برای طراحی پروژه‌ها مناسب بر اساس مهارتهای کارگران در اختیار برنامه ریزان قرار می دهد.

اگر این قوانین خوب اند، چرا آن را در مورد بچە های خودتان اعمال نمی کنید! این تلاشهای ارتجاعی بە دلیل سرکوب تشکلها و اعتصابهای کارگری و وجود استبداد و حاکمیت ارتجاعی است کە زمینە ظهور و بروز پیدا کردە است و دوام تاب آوری آن بستگی بە دوام حکومت فقاهتی دارد و با پیروزی جنبش انقلابی بە همراە بانیان آن راهی گورستان تاریخ خواهد شد.

طبق گزارشی کە در این هفتە در یکی از رسانە ها منتشر شد هزینە ماهانە خوراک سادە روزانە یک خانوادە بالغ بر ٨ میلیون تومان یا بە عبارتی بیش از حداقل دستمزد رسمی است. هزینە ماهانە سبد خانوار طبق گزارشات تازە بین ١٧ تا ٢٠ میلیون تومان برآورد شدە است. بهمین خاطر بە نظر می رسد جامعە از لحاظ اقتصادی و معیشتی در شرف انفجار قرار دارد.

اعتراض و کنشگری موثر هر یک از ما میتواند بە نجات مبارزان زیر حکم اعدام کمک کند. پس ای هم وطن هر جا کە هستی هر جور کە می توانی علیە اعدام جوانان آزادیخواە میهن ات کە برای نجات تو و من و ما از جان و جوانی خویش مایە گذاشتە و بە ستیز با استبداد و بی عدالتی و فساد و تبعیض بر خاستەاند هر کاری کە از دست ات ساختە است انجام بدە!

این درست است! چنان که میتچل و ورای می گویند، بخش خصوصی دائماً بسیاری مشاغل کم دستمزد و با مهارت پایین را ایجاد می کند و از بین می برد. اما این شبیه سازی، منطق تضمین اشتغال" را نادیده می گیرد. در بخش خصوصی و بخش دولتی اصلی، کارفرمایان کارگران را برای برآوردن نیازهای فعلی یا مورد انتظار خود استخدام می کنند، اما تعداد کارکنان "تضمین اشتغال" مستقل از نیازهای کارفرما/ دولت یا مشتری/ عموم خواهد بود، فراز و فرود بسیاری خواهد داشت. مثلاً اگر یک کارفرمای خصوصی در منطقه ای [به لحاظ شمار کارگران] دست بالا را داشته باشد، با بسته شدن کسب و کار ...

تامین هیچ کدام از مطالبات نامبردە با وجود این رژیم مستبد و سرکوبگر میسر نیست. بهمین جهت است کە زن ودانشجو، نویسندە و هنرمند و ورزشکار، وکیل و کارگر و معلم، صاحبان کسب و کار کوچک و متوسط، اقلیت های ملی و قومی و دینی، کە همگی خواستە های مشترکی با هم دارند می بینیم نان و آزادی در جنبش انقلابی بە هم گرە می خورند و نیروی شکست ناپذیری را بوجود می آورند کە رژیم قادر بە سرکوب آن نیست.

کار بجایی رسیدە کە صاحبان شرکت های پیمانکاری کە اکثرا از وابستگان و نزدیکان دور و نزدیک حکومت هستند چنان پشتشان گرم است کە قوانین موجود را بە هیچ می گیرند و هر کس را هم کە اعتراض کند ولو اینکە عنوان نمایندە را هم داشتە باشد از کار اخراج می کنند و آب از آب هم تکان نمی خورد. یعنی از رفتار حکومت با مردم تقلید می کنند و همان رفتاری را نسبت بە کارکنان شان می کنند، کە حکومت با مردم می کند!

فرمان محارب و محارب کشی دوبارە در مجلس و دستگاە قضایی بلند شد، مزدوران اژەای در قوە قضایی شروع بە صدور فرمان اعدام جوانان و نوجوانان کردند و فریاد وای وطنای بی وطنان حکومتی و وای تجزیە وطن توسط دستگاە های تبلیغاتی رژیم از هر سو بلند شد و بساط تهدید و ارعاب و تفرقە افکنی پهن تر شد. بلکە بە کمک آنها بتوانند جنبش انقلابی را سرکوب و حکومت متززل شان را از واژگونی ولو برای مدتی هم کە شدە برهانند. اما این تبهکاری ها بە نفرت و انزجار و انسجام بیشتر مردم از رژیم و تقویت عزم و ارادە آنها برای برکناری آن منجر خواهد شد.

طرفداران "تضمین اشتغال" با این گزاره که دولت نیازی به رعایت معیارهای محدود ناظر بر "کارایی" ندارد، به این مشکل پاسخ می دهند. این درست است اگر "کارایی" به عنوان حداکثر کردن سود تعریف شود. اما مقابله با منطق بازار باعث می‌شود آنان به درجاتی مبالغه آمیز تأکید داشته باشند که دولت نباید نگران معیارهای محدود ناظر بر کارآمدی باشد. مثلاً فورستاتر استدلال می کند که "دولت باید به سادگی در آن عرصه از فعالیتها پا بگذارد که از تجهیزات با عرضۀ کافی استفاده می کنند،

ریشە مشکلات در وحلە نخست بە سیاست آزاد سازی قیمتها و حذف سوبسید ها و سایر سیاستهای زورگویانە حکومت و پیامدهای ویرانگر و غیر قابل تحمل آن بر می گرد کە از یکسو باعث افزایش تورم و نجومی شدن قیمتها و از سوی دیگر کاهش فزایندە درآمدهای مردم و کسادی کار و کسب ها و بی ارزش شدن دستمزد و حقوق مردم شدە است. با وجود تمام اعتراضات حکومت نتوانستە و نخواستە است بە مطالبات گروە های شغلی ناراضی پاسخ درست بدهد. از همین روی مردم با وجود این رژیم آیندەای برای خود نمی بینند و

یعنی در واقع و در بهترین حالت دولت می خواهد همان بلایی را بر سر تعرفە گذاری بیاورد کە بر سر همسان سازی حقوق بازنشستگان و رتبە بندی معلمان و مادە ١٠ مربوط بە مزایای شغلی کارگران رسمی نفت آورد. امیدواریم تا سال آیندە بە همت همە کسانی کە ٤٣ سال حقوق شان پایمال شدە نە اثری از رئیسی و حکومت باقی بماند و نە جایی برای این همە فریبکاری و دوز و کلک و پرستاران زحمتکش بتوانند بجای اعتراض در روز پرستار و بدون دغدغە های شغلی کنونی این روز را با جشن و شادی برگزار کنند.

کنفدراسیون اتحادیه های کارگری بین المللی در پنجمین کنگره جهانی خود در ملبورن استرالیا، که از ۱۷-۲۲ نوامبر ۲۰۲۲ برپا بود، بیانیه ای را در همبستگی با مبارزات مردم ایران تصویب کرد.

تحرکات ضد انقلابی اصلاح طلبان از آنجا کە خلاف حرکت پیشروانە تاریخ و جامعە است و اصلاح طلبان فاقد پایگاە اجتماعی هستند بە انزوای بیشتر آنها منجر خواهد شد. حکومت دنبال سرکوب جنبش انقلابی است و از هر امکانی برای جلوگیری از پیشروی انقلاب بهرە می گیرد، اصلاح طلبان با مواضع اخیرشان و قرار دادن اصلاح طلبی مقابل انقلاب می کوشند، کودک انقلاب در جنین مادر را قبل از تولد سقط کنند.

فورستاتر استدلال می کند که بخش خصوصی اقتصادهای پساصنعتی عمدتاً مشاغل موقت، کم دستمزد و ناامنی را ایجاد می کنند. اما چنان که ساویر متذکر می شود، "راه حل "تضمین اشتغال" برای این مشکل، این است که تعداد مشاغل موقت و کم دستمزد را در بخش دولتی نیز افزایش دهد. به احتمال قوی مراقبت بهداشتی، مراقبت اجتماعی و آموزش در آینده سهم بیشتری از اشتغال را به خود اختصاص خواهند داد، زیرا جوامع هم ثروتمندتر و هم مسنتر می‌شوند و چشم اندازها برای اشتغال ایمن، پردرآمد و سودمند وسعت می گیرند. اگر "تضمین اشتغال" بخواهد این دست خدمات را "به قیمت ارزان" ارائه دهد،

اما نارضایتی و سبب ساز اعتراضات کارگری تنها دستمزد نیست. خواستە های دیگری هم چون امتناع مجلس از تصویب طرح ساماندهی کارگران پیمانی و شرکتی، اجرای طرح طبقە بندی مشاغل، کاهش سقف سهم بیمە کارفرمایان بخش ساختمان کە در دست برسی است از ١٤ درصد بە ٤ درصد، امتناع دولت و کارفرمایان از پرداخت کامل حق مسکن و هجوم تازە برای تعدیل بیشتر قانون کار و واگذاری بانک رفاە کارگران هر یک بە نوبە خود محرک های هستند برای افزایش اعتراضات و سیاسی شدن آنها بواسطە وجود جنبش انقلابی زن، زندگی، آزادی و تاثیرات آن روی اعتراضات اقتصادی.

بە گفتە او این مبلغ حق بیمە برای تامین بیمە کارگران ناکافی است. این گفتە بە آن معنی است کە مشکل بیمە کارگران ساختمانی با تصویب لایحە مذکور کە با لابی کارفرمایان و اعمال فشار هیئت رئیسە و در غیبت وی انجام گرفتە مشکل بیمە کارگران را پس از چند سال بیا و برو حل نمی کند.

آن چه مسلم است، نه ساختار اقتصاد ایران و نه روابط و مناسبات اقتصادی حاکم، خصوصاً با توجه به معادلات سیاسی و اقتصادی جهان این امکان را به جمهوری اسلامی نمی دهد، که بتواند ادعاهای عوامفریبانۀ خود را عملی سازد. این ادعاها ... در اصل گرفتن کارگران به مرگ برای راضی کردن آن ها به تب است.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، ضمن محکومیت قاطعانه کشته شدن مردم بی‌گناه مخصوصا این چهار دانش آموز مظلوم و معصوم و قتل فرهنگی بازنشسته سقز و تمامی کشته‌شدگان راه "آزادی و برابری" بار دیگر همراهی خود را از همه معلمان شاغل و پیشکسوتان بازنشسته و دانش آموزان شجاع در مدارس دولتی و غیردولتی سراسر ایران تقاضا دارد که روز یکشنبه ۲۹ و دوشنبه ۳۰ آبان، با تعطیل کردن مدارس و خودداری از رفتن به مدرسه، یاد و نام این جان باختگان و همه قربانیان کشتار دو ماه اخیر را گرامی بدارند.