کارگری

برآمد پرتوان سە روزە جنبش انقلابی نشان داد کە رژیم نە قادر است جنبش انقلابی زن، زندگی آزادی، را کە در میان گروەهای اجتماعی مختلف ریشە دواندە سرکوب نماید و نە مانع از رشد و گسترش پایگاە اجتماعی آن شود. وقوع انقلاب در کشور ما برای برکنار کردن رژیم از قدرت بواسطە اینکە رژیم سد راە آزادی و دمکراسی و ترقی دمکراتیک كشور شدە است یک نیاز اساسی و اجتناب ناپذیر است.

گزارۀ اصلی این فصل این است که "تضمین اشتغال" با یک "چهارضلعی ناممکن" مواجه است که مانه از برآوردن همزمان معیارها مذکور می شود. در این فصل تنشها و تضادهای بین چهار معیار گفته شده یا "چهارضلعی ناممکن" بررسی خواهند شد. این تنشها را می توان به سه دستۀ کلی تقسیم کرد: 1- بسیاری از مشاغل پیشنهادی "تضمین اشتغال" به مهارتهایی نیاز دارند که با حداقل دستمزد متناسب نیستند؛ 2- بسیاری نیازهای اجتماعی در دست انجام اند، بنابراین نباید از طریق مشاغل کوتاه مدت ناشی از سیاستهای ضد چرخه ای* برآورده شوند؛ و 3- منفک نگه داشتن "تضمین اشتغال" و بخش عمومی بس دشوار است.

جنبش معلمان بە رغم آنکە دەها تن از رهبران و فعالان اصلی آن در زندان هستند از آنجا کە یک جنبش اصیل ریشە دار و مردمی و دمکراتیک است توانستە بە فعالیت های خود ادامە بدهد و نقش درخور و موثری در جنبش انقلابی ایفا کند. رژیم تلاش دارد با بازداشتهای گستردە این نقش را از بین ببرد ولی تا کنون موفق نشدە و نخواهد شد زیر منبع تغذیە جنبش معلمان علاوە بر یک میلیون معلم میلیونها دانش آموز و خانوادە های آنان هستند کە در میدان مبارزە با رژیم حضور نیرومند دارند.

ظرفیت اشتغال و نیروی تحصیل کردە و متخصص کار هر دو در کشور وجود دارد و با تغییر سیاستها و مدیریت کارآمد می شود هم بخش اصلی نیازهای مردم بە کالا و خدمات را کە در حال حاضر از خارج وارد می شوند را تامین کرد و هم بحران فزایندە بیکاری را مهار کرد. اگر مشکل بیکاری دم بە دم در حال افزایش است و رکود و بی رونقی تولیدات صنعتی و کشاورزی سالهاست مستولی است و بازار دلالی و قاچاق و واردات سال بە سال پر رونق تر شدە است، بواسطە وجود رژیم فاسد و ناکارا و سیاستهای بحران زای داخلی و خارجی آن و سلطە حکومت استبدای است.

زدن اتهام تجزیە طلبی بە جنبشی کە، برای آزادی و عدالت اجتماعی، از میان برداشتن تبعیض و نابرابری و بر کناری رژیم فاسد و ستمگر می رزمد و اهداف خود را همە روزە در خیابانها فریاد می زند، وصلەای نیست کە بە این جنبش بچسبد. "تجزیە طلبی"در واقع بهانەای بیش برای ایجاد تفرقە میان اقوام و ملیت های ساکن ایران و سرکوب جنبش مردمی نیست.

نکته دیگری که باید به آن اشاره کرد این است که تعدیل اولیه دستمزدها در بخش خصوصی، به صورت افزایش آنها زیر تأثیر "تضمین اشتغال"، قطعاً به یک جهش کوتاه تورمی می انجامد که به نوبۀ خود موجب کاهش اثر تعدیل اولیه می شود؛ مگر آن که بخش خصوصی ترجیح دهد به جای افزایش قیمتها، از دامنۀ سود خود بکاهد. در غیر این صورت آنچه به عنوان دستمزد قابل زندگی آغاز می شود، می تواند به سرعت به دستمزد آستانۀ فقر تبدیل شود.

با این وصف انتظار می رود اگر روند کنونی ادامە پیدا کند، ما با موج جدید دیگری از اعتراضات گستردە اجتماعی در کشور مواجە خواهیم شد کە اگر چە منشا اقتصادی و معیشتی دارند ولیکن سیاسی خواهند بود و با زور توپ و تفنگ و پهباد هم نمی شود سرکوب و مهارشان کرد.

باید فهمیدە باشند کە اولتیاتوم آنها بە قالیباف بە خاطر اینکە فشار سازمان یافتە پشت آن نیست بی جواب خواهد ماند. مگر اینکە همکاران اعتصابی شان در عسلویە الهام بگیرند، متشکل شوند، دستە جمعی اعتصاب کنند و تا عملی شدن خواستە هایشان بە اعتصاب شان ادامە دهند. در این صورت است کە آنها می توانند بە خواستە هایشان برسند.

پدری کە بچە های خودش را با چنین بیرحمی و خشونتی تنبیە می کند نبودش صد بە از بودن اش. بە خامنەای باید گفت، کسانی کە کودکان را بە گلولە می بندد، خارجی نیستند، مزدوران خود تو هستند. مگر خارجی چە جنایتی می تواند بکند کە تو با مردم خودت نکردەای و نمی کنی؟

در اینجا باید مجدداً بر این نکته مکث کنیم که تضمین اشتغال موجب تغییری اساسی در منطق استخدام می شود، یعنی به طور خلاصه، آن را معکوس می کند. یک کارگر، در نبود برنامه ای برای تضمین اشتغال، برای پاسخگویی به تقاضای نیروی کار یک شرکت، نه الزاماً خصوصی، استخدام می شود. در برنامۀ "تضمین اشتغال"، کارفرمای احتمالی (دولت) خود را در موقعیتی می بیند که باید شغلی ایجاد کند تا تقاضای کارگر برای اشتغال را برآورده کند. این کیفیت به طور محسوسی دینامیسم روابط استخدامی را تغییر می دهد. بدون تهدید بیکاری، کارگر ممکن است...

آزادی فوری و بدون قید و شرط همە معلمان و کارگران و کلیە زندانیان سیاسی باید در دستور کار جنبش انقلابی زن، زندگی، آزادی قرار بگیرد و فشار بە رژیم آن قدر افزایش پیدا کند کە مقاومت رژیم را درهم بشکند و مجبور شود زندانیان سیاسی را آزاد کند.

اگر دولت و مجلس کە آن همە با افزایش بیش از ١٠ درصد بە حقوق کارکنان دولت مخالفت می کردند و حاضر بە افزایش بیش از ١٠ درصد نبودند، یک بارە داوطلبانە حاضر بە افزایش ٢٠ درصد دیگر بە حقوق کارکنان دولت شدند، از معجزات جنبش زن، زندگی، آزادی است ولاغیر. طبقە کارگر و مزد و حقوق بگیر هم راە مناسبتر و موثرتری برای خلاصی از وضعیت شبە بردە دارنە تحمیلی از سوی حکومت و حامیان حکومت الی پیوستن بە جنبش انقلابی جاری ندارند.

یادآور میشویم که حمله همه جانبه امنیتی ها در ماههای اخیر و سناریو سازی آنها علیه فعالین‌کارگری و سندیکای کارگران شرکت واحد و کانونهای صنفی معلمان و نمایندگان آنها در شورای هماهنگی تشکل های فرهنگیان ایران و بازداشت جمعی از نمایندگان ما، کوچکترین خللی در عزم ما کارگران و نیز در استقلال کامل ما از کلیه دولتها و نهادهای دولتی و کارفرمایی و سرمایه داری، در ایران و یا در هر کجای جهان، وارد نخواهد کرد.

رئیسی و معاون اقتصادی او هر دو سعی کردند تقصیر شکست مفتضحانە سیاستهای اقتصادی دولت و اشتغال را بە دشمنان و یا بقول آنها "اغتشاسگران"نسبت دهند. سیاستهایی کە بجای پیشرفت اقتصادی و ایجاد اشتغال بە پسرفت اقتصادی و بیکاری گستردە منجر شدە است و تاثیرات آن را می شود بە روشنی در جنبش انقلابی هم مشاهدە کرد. این اتهامات سخیف بە جنبش انقلابی در حالی از سوی این دو عنصر فاسد و جنایتکار وارد می شود کە اکثریت بزرگی از کارشناسان ...

مدافعان "تضمین اشتغال" گاه این گزاره را به میان کشیده اند که رقابت در میان کارگران باعث می شود همه مشاغل همان مزایای غیردستمزدی مشاغل "تضمین اشتغال" را دارا شوند (برای نمونه موسلر در مورد بیمه درمانی این نظر را دارد). عملکرد شرکت‌هایی مانند کوستکو (Costco) که تقریباً همه کارکنان آن از بیمه درمانی و بازنشستگی برخوردارند، نشان می دهد که برای مراکز کم هزینه این امکان وجود دارد که در عین سوددهی، مزایا و دستمزدهای قابل توجهی - بیش از حداقل قانونی – را به کارگران خود ارائه دهند.

مدتی است کە گروە های نسبتا وسیعی از صاحبان کسب و کار در بخش تولید و توزیع هم بە دلیل نارضایتی از افزایش مالیات، حذف سوبسید مواد اولیە وارداتی، قیمت گزاری دستوری و نحوە اختصاص منابع مالی و امتناع حکومت از توافق بر سر برجام و رفع محاصرە اقتصادی ناراضی هستند. این بخش از بورژوازی و خردە بورواژی بە دلیل محدودیتهایی کە طرح های همچون صیانت...

بە گزارش شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی کمپینی با هدف برگزاری اعتصاب های حمایتی از جنبش انقلابی و مطالبات مردم از ٧ آبان راە اندازی و فعالیت اش را آغاز کردە است. همە این اعتصابها و اعتصاب های دیگری کە بە آنها خواهند پیوست زمینە و ریشە در مطالبات سرکوب شدە کارگران و زحمتکشان دارند و بە هیچ وجە صفت "دستوری" بودن بە آنها نمی چسبد.

دعوت اژەای بە گفتگو کە بدرستی معلوم نیست می خواهد با چە کسی و برای چە مقصودی گفتگو کند، در حالی مطرح می شود، کە بر شدت سرکوبها افزودە شدە و نیروهای سرکوبگر رژیم کارشان بە زندانی کردن و کشتن کودکان و دانش آموزان رسیدە است. با این وصف یا اژەای در حاکمیت موقعیت اش را از دست دادە است کە کسی برای حرفهایش ترە خورد نمی کند و یا دارد فریبکاری می کند کە احتمال دومی بیشتر است. چرا کە مشاهدە میشود خامنەای و سرداران سپاە و رئیس جمهورشان همگی مشغول تهدید و خط و نشان...

ویژگیهای نظم دهندۀ دستمزد "تضمین اشتغال" منطقاً به لایه های پایینی بازار کار محدود می‌شود. بیشترین تهدید کارگران با مهارت های پایین یا عمومی درست به علت عرضۀ بیشتر نیروی کار آماده به کار است. کارگرانی که مهارت های تخصصی بیشتری دارند، یا نیروی کار سازمانیافته تر، طبعاً تمایلی برای پرکردن جای کارگران با دستمزد و مهارت پائین ندارند. این کارگران به دلیل حضور در یک برنامۀ تضمین اشتغال از اعمال فشار برای افزایش دستمزد دلسرد نخواهند شد.

حزب چپ ایران ( فدائیان خلق) از همە‌ی کارگران و مزد و حقوق بگیران بر ضرورت تشکیل کمیتە‌های اعتصاب و سازماندهی اعتصاب در کارخانە ها، ادارات و موسسات مختلف و مشارکت در جنبش انقلابی و همراهی با سایر نیروهای شرکت کنندە در جنبش انقلابی تاکيد می کند. اين جنبش برای گذار از جمهوری اسلامی خيز برداشته است. یقین بدانيد کە جنبش «زن، زندگی، آزادی» ظرفيت تامين خواست های شما يعنیکار، رفاە، آزادی را دارد.

خبرگزاری ایلنا و نهاد های امنیتی اما فهم و شعور کارگران قرادادی را ظاهرا دست کم گرفتەاند و تصور کردەاند می توانند با چنین ترفندهایی کارگران قراردی را از اعتصاب و قیام برای احقاق حق شان و رهایی از اسارت قراردادهای موقت باز دارند. غافل از این هستند کە سطح مبارزات از صنفی بە سیاسی رسیدە است و کل سیستم اسارت را نشانە رفتە است و از دست تشکلهای امنیتی و رسانە های حکومتی دیگر کاری ساختە نیست و کارکردشان بە پایان رسیدە است.

شعار زن، زندگی، آزادی، حتی همە خواستە های جنبش زنان را منعکس نمی کند و امکان ندارد کە بتوان شعاری درست کرد کە همە مطالبات یک طبقە یا گروه اجتماعی معیینی را در آن گنجاند. بعنوان مثال رفع تبعیض جنسیتی و برابری از اساسی ترین مطالبات همیشگی جنبش زنان است. در شعار زن، زندگی، آزادی از این خواستە هانام بردە نشدە، آیا بخاطر نام نبردن از آنها می شود نتیجە گرفت کە در این شعار خواستە های اساسی زنان مد نظر قرار نگرفتە ؟

خواستە های مردم هم آزادیهای اساسی سیاسی و دمکراسی و هم اقتصادی و معیشتی است. بهمین اعتبار انقلابی کە شروع شدە است مورد پشتیبانی اکثر گروە های اجتماعی و همە نیروهای مترقی قرار دارد و این نقطە قوتی است کە پیروزی آن را تضمین می کند.

چنان که در فصل دو نشان داده شد، برنامه های تاریخی مشابه تضمین اشتغال هزینۀ نسبتاً کمی داشته اند. اوج هزینۀ برنامۀ "نان آور" در آرژانتین حدود 1 درصد درآمد ناخالص داخلی بود و هزینۀ برنامۀ "نیو دیل"، که به طور متوسط 4 درصد نیروی کار را در استخدام داشت، از 2/2 درصد درآمد ناخالص داخلی تجاوز نکرد. با این تصریح، اما باید گفت که این برنامه ها حداقل دستمزد را به کارگرران شان نمی پرداختند. هزینه های برنامۀ نیو دیل، اگر "دستمزد قابل زندگی" به کارگران پرداخت می شد، چندین برابر هزینۀ گفته شده می بود، و حتی...

کارکنان دولت بخشی از طبقە سقوط کردە "متوسط"بە زیر خط فقر تلقی می شوند کە در اعتراضات انقلابی جاری فعلا پیشروان آنها نقش اول را بە عهدە دارند.
اینها اگر خودشان هنوز بە وسعت حضور فیزیکی در تظاهرات ندارند ولی فرزندان شان در مدارس، دانشگاە و خیابان در آن حضور فعال دارند. شعارهایی کە در تظاهرات دادە می شود منعکس کنندە تمایلات این گروە چند میلیونی از جامعە هم هست.

ما در اولین اولتیماتوم خود در چهارم مهرماه اعلام کردیم که اگر به سرکوبگری ها خاتمه داده نشود دست به اعتصاب خواهیم زد و چون پاسخ نگرفتیم در همبستگی با اعتراضات مردمی دست از کار کشیدیم و تجمع کردیم. اکنون نیز اولتیماتوم میدهیم که اگر همکاران ما فورا آزاد نشوند و اگر نیروی سرکوب از محیط کارمان بیرون برده نشود در اشکال گسترده تری به اعتراضاتمان ادامه میدهیم و ساکت نخواهیم ماند.

از صبح امروز دوشنبه ۱۸ مهرماه همکاران پروژه ای در پتروشیمی های هنگام و بوشهر ( سایت یک ) اعتراضات خود را آغاز کردند.
این اعتراضات برابر فراخوان های قبلی در طی دو روز گذشته و در حمایت از اعتراضات گسترده مردم صورت گرفت.

بی‌شک، عزت و احترام، امری ذاتی‌است و نمی‌توان با روشی نخ‌نما، سرشناس‌ترین فعالان صنفی را به اتهام واهی جاسوسی منسوب کرد. به اعتراف همگان، فعالان فرهنگی و کارگری دستگیر شده جزو شریف‌ترین، معتمدترین و دلسوزترین افراد این جامعه هستند و دریای وجودشان با چنین یاوه‌سرایی‌هایی، آلوده نخواهد شد. بهتر است که سناریو نویسانِ نابلد، برای یافتن جاسوس، «اطراف خود» را بهتر بنگرند.
شورای هماهنگی‌ تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، قاطعانه اعلام می‌کند که در تدوین این سناریو، ذره‌ای شرف و وجدان به کار نرفته‌است. ما قاطعانه اعلام می‌کنیم که یک ریال مناسبات پولی و مالی بین فعالین بازداشت‌شده، با هیچ طرفِ غیر ایرانی‌ وجود نداشته و ندارد

اعتراف گیری های زیر شکنجە درد بی درمان رژیم را درمان نخواهد کرد. اما بە نفرت عمومی از رژیم قرار گرفتە در سراشیبی سقوط دامن خواهد زد و فریاد زندانی سیاسی آزاد باید گردد را در سراسر کشور پرطنین تر از گذشتە خواهد کرد. بە همین سبب همە این اتهامات سخیف و محاکمە رهبران سر افراز جنبش سندیکایی نە تنها کوچکترین خللی در ارادە مردم برای برکنار کردن رژیم جنایتکار فقاهتی بوجود نمی آورد بلکە عزم مردم برای کنار زدن رژیم از قدرت را استوارتر می سازد. جنبش انقلابی و آزادیخواهانە مردم دیری نخواهد گذشت کە با فتح زندانها همە مبارزان آزادە اسیر در زندانها...

استخدام صدهاهزار، یا شاید میلیونها کارگر به صورت آزاد، احتمالاً بسیار پرهزینه است. برآورد هزینه "تضمین اشتغال" در یک اقتصاد پیشرفته، حتی در میان طرفداران آن، که می توان انتظار داشت در مورد نحوۀ محاسبه هزینه ها اجماع داشته باشند، به شدت متفاوت است. برخی از این تفاوتها انعکاس میزان حداقل دستمزد نسبی و سطح بیکاری در کشورهای مختلف است. با این حال، برآوردها از هزینۀ "تضمین اشتغال" به عنوان کسری از تولید ناخالص داخلی غالباً در سطح پایینی قرار دارند.

انجام نزدیک بە ٦ هزار اعتراض و اعتصاب کارگری و ١٣ اعتصاب سراسری توسط معلمان در کشور موید این واقعیت است. راە رهایی "پابرهنگان" از این وضعیت مصیبت بار کە مجلس و دولت و حکومت بر پا برهنگان تحمیل کردەاند فقط از طریق سازماندهی و مبارزە کارگران و پیوستن بە جنبش آزادیخواهانە جاری میسر است.کارگران و زحمتکشان با مشارکت در جنبش و طرح مطالبات خود می توانند سریعتر بە خواستە هایی کە دارند و رژیم تا کنون حاضر بە اجابت آنها نشدە است برسند. آزادی و عدالت از هم تفکیک نشدنی هستند و یکی بدون دیگری پایدار نمی ماند. .

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه با قاطعیت تمام نشر اکاذیب توسط نهادهای حکومتی و اعتراف گیری اجباری و تحت تهدید و شکنجه را محکوم میکند. ما بارها گفته ایم، و تمام تشکلات سندیکایی ایران و جهان و تمامی مدافعین حقوق صنفی، کارگری و انسانی نیز بارها اعلام کرده اند، که این قبیل سناریوسازیها، گروگان گیریها و شوهای تلویزیونی سالهاست که در اذهان عمومی بی تاثیر شده اند.

از نظر ما در شرایط فعلی، پایان دادن به سرکوب معترضان، آزادی فوری تمامی بازداشت شدگان، به ویژه نوجوانان و جوانان ( اعم از دانش‌آموز و دانشجو)، دلجویی از خانواده کشته‌شدگان وقایع اخیر، پیگیری عوامل فاجعه‌ جان‌باختن #مهسا_امینی و سایر جان‌باختگان، بازگشت به قانون و به رسمیت شناختن حق اعتراض برای همه اقشار جامعه و تلاش برای برآوردن خواسته‌های به حق آنان، ضروری‌ترین کارها است.

در شروع سال تحصیلی جدید بسیاری از اساتید و معلمان و همچنین جمعیت وسیعی از دانش آموزان اعلام کرده اند که تا آزادی دانش آموزان و دانشجویان زندانی و بازگشت شان به کلاس درس، از رفتن به دانشگاه و مدرسه خودداری خواهند کرد و یا در مدارس و دانشگاه ها اعتصاب خواهند نمود.

خوشبختانە جنبش آزادیخواهانە مردم هم در داخل و هم در سطح جهان از حمایت بی سابقەای برخوردار است و حمایتها روز بە روز بیشتر می شود. گستردگی حمایتها مانع عمدەای بر سر راە سرکوبگران قرار می دهد کە رژیم و دستگاە سرکوب اش نمی تواند آن را نادیدە بگیرد و هر کاری خواست با زندانیان انجام دهد. از این امکانات باید برای مقابلە با تهدیدات قوە قضایی رژیم بهرە لازم را گرفت و بە این جنایتکاران اجازە نداد تهدیدات فاشیستی خود را عملی نمایند.